Beeld: Shutterstock
Nu het overgrote deel van de scholen weer begonnen is, komt onherroepelijk de vraag: wie wordt de klassenouder? Weten of het iets voor jou is? Dit houdt het in.
Als klassenouder ben je een soort rechterhand van de leerkracht. Klinkt intensiever dan het is; het gaat vooral om organisatorische zaken als het regelen van paas- en kerstdiners of -brunches, het sinterklaasfeest in de klas, versieringen, de verjaardag of het afscheid van de juf of meester, en vervoer voor uitstapjes. Ook ga je mee op schoolreisje.
Dat betekent natuurlijk niet dat je het ook in je eentje moet dóen. De bedoeling is dat de klassenouder andere ouders om hulp vraagt. Eigenlijk ben je dus vooral de contactpersoon tussen de leerkracht en de ouders van alle kinderen, rond alle zaken die níet inhoudelijk over het onderwijs van de kinderen gaan.
Nog altijd geven vooral moeders zich op voor de functie, maar vaders kunnen vanzelfsprekend ook klassenouder worden. De enige eis is dat je kind in de betreffende klas zit. Veel ouders vervullen de functie met z’n tweeën. Wel zo gezellig, minder werk, en zo is er altijd iemand beschikbaar om regelzaken op zich te nemen wanneer de ander niet kan.
In principe duurt de functie een schooljaar, maar er zijn ouders die jaren achter elkaar klassenmoeder of – vader zijn.
Lees ook:
‘Moeder ergert zich aan overijverige klassenouder: ‘Bemoeit ze zich ineens met de les’ >
Hoewel een aantal taken van de klassenouder min of meer vastligt, kun je altijd zelf taken toevoegen. Een kaartje regelen namens de klas wanneer iemand een broertje of zusje heeft gekregen bijvoorbeeld, of zijn arm heeft gebroken. Ook regelen klassenmoeders en/of -vaders steeds vaker één groot afscheidscadeau voor de leerkracht, aan het eind van het schooljaar. Een bos bloemen bijvoorbeeld, waarbij ieder kind één bloem meeneemt en zo mee bouwt aan een groot boeket (in dat geval verzorg je dus alleen de communicatie via mail of WhatsApp met de ouders). Of een ander cadeau, waarvoor je als klassenouder vervolgens het geld int – het makkelijkst via een ‘tikkie’.
Het klassenouderschap is niet alleen rozengeur en maneschijn. Ouders moeten namelijk ook bij je terecht kunnen wanneer er onvrede heerst over bepaalde zaken op school. In dat geval fungeer jij als doorgeefluik. Het goede nieuws is dat je nooit eindverantwoordelijk bent: het is echt alleen een ondersteunende functie. Een erebaantje, voor veel ouders – zij het dat het onbetaald is, en evenveel ouders bedanken voor de eer, naast een drukke baan.
Feit blijft dat je als klassenmoeder of klassenvader (er zijn zelfs basisscholen waar een klassenopa en – oma zijn), de spil van het schoolplein bent. Dé manier om snel iedereen binnen school te leren kennen, én reuze gezellig. Al is het maar vanwege de schare kinderen die zonder uitzondering om je heen klit, tijdens klassenevenementen, met jóuw kind als trotse middelpunt. Want als klassenouder, ben je natuurlijk wel de coolste ouder die er rondloopt.
Meer opvoedtips? Volg ons op Instagram.
Het moederschap is prachtig, vervullend… en soms gewoon keihard overleven. En toch fluisteren veel ouders hun uitputting liever weg dan dat ze hem hardop uitspreken. Want toegeven dat je eraan onderdoor gaat? Dat voelt al snel als falen.
Relatie uit, huis leeg, camper volgeladen. Lianne Kooistra (42) trekt de komende tijd met dochter Keetje (3) door Europa. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke leven op vier wielen. Je kunt haar avonturen ook volgen op Instagram.
Ben je op zoek naar een te leuke eyecatcher voor in de kinderkamer? Dan hebben wij dé musthave gespot: een opblaasbare poef in de vorm van Nijntje. En je scoort ‘m ook nog eens voor een leuke prijs.
Haar man werkt hard en kreeg eindelijk die promotie, voor de droombaan waar hij het allemaal voor deed. Maar ja. Lotte zag het niet zitten.
Denk je aan een gezonde zwangerschap, dan denk je waarschijnlijk meteen aan de moeder. Stoppen met roken en alcohol, gezond eten, genoeg rust: alle adviezen lijken op haar gericht. Maar dat beeld klopt niet meer, blijkt uit een nieuwe Britse studie.
Je kent het wel. Je gaat “even langs” bij je ouders en voor je het weet zit je weer in een soort auditie van je leven: “Werk je nog steeds daar?” “Is dat wel handig met de kinderen?” “Je ziet er moe uit…”
