Kinderen moeten naast de reguliere gymlessen verplicht twee keer een halfuur per dag fietsen, wandelen of op een andere manier in beweging komen. Dat is het advies van de Nederlandse Sportraad, Onderwijsraad en de Raad voor Volksgezondheid en Samenleving.
Scholieren die veel bewegen, presteren beter met rekenen en wiskunde, blijkt uit onderzoek. “Maar kinderen staren in deze tijd alleen nog maar op hun mobiel in de pauze”, zegt Michael van Praag, voorzitter van de Nederlandse Sportraad in het AD. ” Hierdoor worden ze klunziger en hebben ze niet de juiste motorische vaardigheden. Scholen kunnen dit verbeteren.”
Lees ook
5x leuke manieren om je kind meer te laten bewegen >
Van extra bewegen op school komt het nu vaak niet omdat scholen geen gymleerkracht of -zaal kunnen vinden, geen geld hebben of al een overvol lesrooster hebben. Door het inschakelen van trainers uit de buurt en onderwijsinstellingen van elkaars faciliteiten gebruik te laten maken, kan dit worden verbeterd. De gemeente zou moeten helpen door daarin de leiding te nemen, vinden de drie adviesraden.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
De zoon van Janine doet wel vaker gekke dingen. Ze dacht dat dat gewoon jongenseigen was. Maar nu heeft hij iets gedaan, waardoor ze zich zorgen maakt of er niet meer aan de hand is.
Je kent het wel: jij kijkt naar een woonkamer vol rondslingerend speelgoed, was die al drie dagen op een stoel ligt en een aanrecht dat zichzelf blijkbaar ook niet gaat opruimen. Ondertussen loopt hij er doodleuk langs.
“Waar zijn de kinderen eigenlijk?” Een vraag waarbij veel ouders tegenwoordig acuut hun telefoon zouden pakken. In de jaren zeventig en tachtig was het antwoord regelmatig: ergens buiten. Geen gps-horloge, geen WhatsApp en al helemaal geen ouder die iedere twintig minuten informeerde of alles nog goed ging. Als je maar thuis was voor het eten.
