Een seconde uit het oog en ineens is je kleine bengel in geen velden of wegen te bekennen. Het overkomt elke ouder wel een keer.
Lees verder onder de advertentie
Carla (34): “Mijn dochter Floor (4) was opeens weg in de Ikea. Lang verhaal kort: ken je die ei-stoeltjes met een schuifdeurtje ervoor? Daar bleek ze in te zitten.”
Gewoon: mama
Paulien (46): “Mijn oudste dochter (16) wilde kleding passen in de Zara. Mijn jongste dochter Fayenne (6) was lekker aan het rondlummelen, we wisten wel waar ze was. Dachten we… Want opeens hoorden wij door de winkel: ‘Wil de moeder van Fayenne naar de uitgang komen?’
Ik snelde naar de kassa, stond daar een vrouw met haar te wachten. Ik kreeg de vraag of ik wel zeker wist dat dit mijn dochter was, want het meisje wist mijn voornaam niet. ‘Eh…’, zei ik, ‘ik kom toch niet voor iemand anders’ kind naar de kassa? Bovendien weet ze mijn voornaam niet omdat ze me altijd mama noemt.’ Dat was niet genoeg ‘bewijs’, of ik foto’s kon laten zien. Dat kon ik natuurlijk, maar het was zo ongemakkelijk. Voor een eventuele volgende keer heb ik Fayenne maar wel meteen verteld hoe ik heet.”
Marieken (32): “Wij waren Puck (5) nog niet eens echt kwijt toen we in het transportmuseum in Luzern via de intercom de omschrijving van onze dochter hoorden. Onze kinderen zijn erg zelfstandig, dus dat ze niet direct bij ons in de buurt was deed bij ons geen alarmbel rinkelen. Bij haar duidelijk wel.”
Lees verder onder de advertentie
Lees elke maand de mooiste verhalen, meest herkenbare columns en de leukste tips voor jou en je kids. Abonneer je nu op Kek Mama en krijg tot 45% korting.
Nog vóór je kind de deur uit stapt, is de emotionele “basislijn” voor de dag vaak al bepaald. Niet door een strak schema of een perfect afgevinkte routine, maar door iets anders: hoe veilig en verbonden je kind zich bij jou voelt.
Er is zo’n opvoedwijsheid die hardnekkig blijft hangen: zoals je een kind aanspreekt, zo gaat het zich ook gedragen. Geef je vertrouwen, dan groeit het. Praat je alsof het kind iets kan, dan gaat het eerder proberen om inderdaad “dat kind” te zijn.
Er zijn van die zinnen die automatisch uit je mond rollen zodra je moeder wordt. Je hoeft er niet eens over na te denken, ze zitten ergens opgeslagen tussen de gebroken nacht en de koude koffie. Een daarvan? “Omdat ik het zeg.” Maar hoe vertrouwd die uitspraak ook voelt, hij blijkt in de praktijk minder […]
Steeds meer kinderen hebben een overvol schema, van sport en muziek tot kunst. Waar vroeger één naschoolse activiteit genoeg was, is nu bijna elke vrije minuut ingevuld. Experts spreken van FOMO-parenting.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Romy* tijdens het optuigen van de kerstboom.