Beeld: Canva
Een stoorzender tijdens het schoolreisje, vervelende pestkoppen of een juf die zonder lesmethode te werk gaat. Deze moeders hebben minder goede ervaringen met het hele ‘schoolgedoe’.
Fatma (34), moeder van Roísa (5): “Het eerste schoolreisje van Roísa was een hit. Het was haar eerste keer in een pretpark en als hulpmoeder bracht ik de hele dag door in reuzenraden, familieachtbanen en zweefmolens. Er was alleen één stoorzender: het veeleisende, luidruchtige meisje uit haar klas.
Bij alles wat haar niet zinde, wierp ze zich gillend op de grond. Niets nieuws, in de klas deed ze niet anders, maar nu ze onder mijn supervisie viel, was het behoorlijk irritant. Haar gedrag legde een schaduw over de dag waar de andere kinderen zo van genoten. Wat ik ook probeerde – belonen, beloftes, extra aandacht – niets hielp.
Toen mijn hele groepje in de draaimolen wilde en zij opnieuw een scène trapte, ging ik op ooghoogte zitten en gilde nog harder tegen haar terug. Stomverbaasd hield ze haar mond en begon keihard te lachen. De rest van de dag was een feestje.”
Aimée (42), moeder van Robin (13) en Bastiaan (10): “Het werd nogal vermoeiend – zacht uitgedrukt – hoe de pestkop uit groep zes mijn jongste zoon al treiterde sinds groep één. Niet alleen met woorden; Bastiaan belandde een aantal keren met zijn hoofd op de betonnen tegels omdat de pestkop ‘toevallig’ langsliep. Zijn schriften: verscheurd in de klas, omdat mijn zoon hoge cijfers haalde en de pestkop niet meekwam.
Ik sprak de leerkracht aan, die machteloos stond. Belde aan bij de ouders, die erom moesten lachen. Schopte het zelfs tot het kantoor van de schooldirecteur, maar die worstelde zelf met de onwelwillendheid van de ouders. Niets hielp.
Toen ik Bastiaan op een dag uit school haalde – mijn grote, zwarte herder aan de lijn – wilde de pestkop net het schoolplein afstormen, nadat hij mijn zoon voor mijn neus een dreun had verkocht. Ik blokkeerde het hek van het plein met mijn herder.
‘Bijt-ie?’ stamelde de pestkop. ‘Alleen kinderen die hij niet mag’, zei ik met mijn liefste gezicht. ‘O,’ voegde ik toe, ‘ik heb hem niet altijd in de hand.’ Mijn trouwe lobbes, overigens een teef en zich van geen kwaad bewust, wierp de pestkop uit enthousiasme een blaf na. Bastiaan heeft nooit meer last van hem gehad.”
Mirjam (34), moeder van David (8) en Simon (6: “Natuurlijk is het een luxe dat mijn kinderen lekker meekomen op school. Maar omdat David zich toch wel erg verveelde, stemde school na twee jaar zeuren eindelijk toe toen ik vroeg of-ie niet een beetje verrijkingsstof kon krijgen. Binnen een mum van tijd kreeg hij Spaanse les, vertelde zoon glunderend.
‘Wat fijn,’ zei ik, ‘en heb je daar dan speciale boeken voor?’ Welnee, vertelde hij, de juf verzon gewoon zinnetjes, en keek die na met behulp van Google Translate. Nadat ik vijf van die ‘toetsen’ doorlas en de juf betrapte op meer fouten dan mijn zoon, heb ik zelf een lesmethode besteld en op haar bureau gekwakt – mét antwoordenboek, uiteraard.”
Shana (37), moeder van Loek (10) en Vince (8): “Dat de basisschool van mijn kinderen het predicaat ‘zwak’ kreeg, zou weleens te maken kunnen hebben met mijn melding aan de Onderwijsinspectie, na het structureel negeren van pestgedrag door school, het aannemen van leerkrachten die ieder kind met ADHD bestempelden en ondermaatse toetsresultaten. Mijn kinderen gaan inmiddels elders naar groep 5 en 7.”
Anneke heeft een tienjarige zoon die andere kinderen pest, mishandelt en bedreigt. ”Mijn man wilde het heel lang niet zien, hij werd woedend als de juf ons op het matje riep.” Je leest haar verhaal hier.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
Grenzen stellen aan je kind is niet altijd gezellig. Zeker niet als je na een lange dag geen zin hebt in een discussie over nóg een filmpje, een snoepje voor het eten of die kamer die echt opgeruimd moet worden. Toch kan consequent zijn belangrijker zijn dan je denkt.
Wie kinderen heeft, weet hoe snel het kan gaan. Voor Monique Westenberg lijkt het moment waarop haar zoon Dré langzaam richting de tienerjaren gaat ineens wel héél dichtbij te komen.
Mijn ouders passen sinds de geboorte van Bodi en Daaf elke week op. En nee, dat is niet normaal. De crèche wordt volgend jaar 10 procent duurder. Maar ga je als werkende ouders ook 10% meer verdienen? Waarschijnlijk niet. En dus denken we steeds vaker aan onze familie: opa en oma kunnen toch prima een […]
