Kek Mama columnist en vader Jan Heemskerk spaart ons niet, en zichzelf nog minder. Hij legt het ons nog één keer uit. Deze maand: holle ogen.
Onze Willem heeft een iPhone 5, een Playstation 3 en een Xbox-One. Een laptop en een tablet. Een GoPro-camera. En een mengpaneel. Een hippe koptelefoon. Plus een joekel van een beeldscherm. Dat is best veel.
Lees verder onder de advertentie
Willem, mocht je het je afvragen, is elf jaar. En nee: wij snappen ook niet precies hoe het zo is gekomen, met al die spullen. Die telefoon, dat weten we nog, kwam in huis omdat hij alleen naar school fietste en we graag willen dat hij ons in geval van nood kan bereiken. Die Playstation was eerst van mij, zijn vader, maar die kan geen drie meter virtueel rondlopen zonder in zijn eigen laserzwaard te vallen en heeft hem dus doorgegeven aan zijn moeder. Die doet twee keer per jaar een Karaoke-avond, en dan heb je het qua Playstation ook wel weer gehad. En zo werd Willem dus de virtuele eigenaar van een spelcomputer. Nou, oké, we weten dus eigenlijk wel waar al die spullen vandaan komen.
Lees verder onder de advertentie
Holle ogen
Maar daar gaat het niet om: waar ik het over wil hebben, is de trend dat kinderen steeds jonger steeds meer tijd achter een beeldscherm zitten. En hoe gevaarlijk iedereen dat toch wel niet vindt voor de ontwikkeling van de tere kinderziel en de dreiging van morbide obesitas. Wat mij aan die hele discussie zo verbaast: het lijkt wel of iedereen de mening is toegedaan dat je er niets aan kunt doen als je kind met holle ogen op de bank zombie-nazi’s afknalt. Dat je niet mag optreden als je kleine schermverslaafde oneindig aan de virtuele lippen hangt van YouTube-sukkel Enzo Knol en zijn demente vriendjes. Dat je zo’n snuiter niet bij kop en kont kan pakken en hem de deur uit kan schoppen, desnoods in de stromende regen, om een potje te gaan voetballen, trampolinespringen of boomklimmen.
Lees verder onder de advertentie
Zombies knallen
Het lijkt wel of we met z’n allen lijdzaam moeten zitten mokken terwijl de vingers van onze kinderen langzaam vergroeien met hun smartphone. Maar dat is onzin. Die kinderen spelen alleen maar zo veel op die apparaten omdat wij dat toestaan. Omdat wij gemakzuchtig zijn en het ook wel lekker rustig vinden (“Schatje, zet even je koptelefoon op als je voetgangers doodrijdt”). Stel gewoon grenzen (“Over een half uur gaan we huiswerk maken/op de fiets naar de Appie/zwemmen/een gat graven”) of doe gezellig mee. Schiet ook een zombie dood. Speel ook een virtueel EK voetbal. Maak een leuk filmpje voor jullie YouTube-kanaal en mix er met het mengpaneel een mooi muziekje onder (Firestarter!). Zo maak je van een duffe, dooie bezigheid iets leuks en creatiefs voor samen. En snap je misschien gelijk wat beter wat je kind zo leuk aan die spullen vindt. Ouderwetse muts.
Lees verder onder de advertentie
Jan Heemskerk (53) is radiopresentator en tv-maker, theaterkneus en boekenschrijver, maar eerst en vooral vader van drie prachtzoons bij twee vrouwen. Je mag hem natuurlijk altijd mailen: jan@kekmama.nl
Jaimie Vaes richt haar aandacht volledig op zoon Lío, die volgens haar momenteel een prachtige fase doormaakt. Toch blijft er één onderwerp spelen waar regelmatig vragen over komen: het contact tussen Lío en zijn vader, rapper Lil Kleine.
De documentaire Suzan & Freek: We vieren het leven laat een kant van Suzan Stortelder en Freek Rikkerink zien die het publiek de afgelopen maanden vooral van een afstand heeft meegemaakt.
Jordi’s vrouw ging een weekend weg met haar vriendinnen, dus hij dacht: dan ga ik een weekend naar de camping met de kids. Helemaal in zijn nopjes, hij voelde zich een superpapa, tot hij besefte waar hij terecht was gekomen.
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.