Iconica Smeets (37) is wiskundige en moeder van Tex (6) en Rifka (2). Elke maand checkt ze de zin en onzin van opvoedfabels en -feiten: hoef jij dat niet meer te doen.
Rifka heeft een paar dagen gelogeerd bij mijn schoonouders. Ik vraag voorzichtig hoe het met avondeten was gegaan. Opa en oma kijken me verbaasd aan: Rifka heeft heel goed gegeten. Ze lust álles. Ik ben diep onder de indruk, want thuis zegt ze ’s avonds aan tafel luid en duidelijk ‘Nee’ voor ze haar bordje met een vies gezicht wegduwt.
Nu blijkt dat moeilijke eten gelukkig heel normaal bij peuters. Psychiater Sebastian Carona Cano deed jarenlang onderzoek naar lastige eters. Daarvoor volgde hij duizenden kinderen uit de omgeving van Rotterdam. Ruim een kwart van de tweejarigen wordt door de ouders gezien als lastige eter. Ongeveer de helft van alle jonge kinderen heeft een periode waarin ze moeilijk eten.
Het goede nieuws is dat dit gedrag vrijwel altijd verdwijnt voordat kinderen zes jaar zijn. Slechts vier procent van alle kinderen heeft echt problemen met eten. Wij hebben thuis aan tafel toevallig een jongetje van zes en die eet inderdaad elke avond zijn bordje leeg. Tex eet alleen geen sla, verder werkt hij alles keurig weg. En dat terwijl hij als tweejarige nog veel dwarser was dan Rifka met eten. Misschien kwam dat ook doordat Han en ik ons er toen veel drukker om maakten.
Ook dat klopt met het onderzoek van Sebastian Carona Cano: gespannen ouders maken het alleen maar erger. Als je straf geeft, zoals kinderen aan tafel laten zitten tot hun bord leeg is, krijgen kinderen een negatief gevoel bij eten. Omkopen met een toetje is volgens Carona Cano ook geen goed idee, kinderen blijken eerder een hekel te krijgen aan eten als ze ‘moeten’ eten voor een beloning. Eigenlijk lijkt het ’t beste om die moeilijk etende peuters maar gewoon te negeren. Ze krijgen gelukkig niet snel een tekort aan voedingsstoffen. Sterker nog, misschien is dat moeilijke eten zelfs wel een heel verstandige ingebouwde overlevingsstrategie. Peuters beginnen namelijk de wereld te verkennen, zien steeds meer nieuwe dingen en dan is
het best handig dat ze niet zomaar alles opeten. Als Rifka ’s avonds weer eens weigert een hap te nemen, zegt Han: “Heel verstandig meisje, jij laat je niet zomaar vergiftigen.”
Kortom: het is een kwestie van afwachten tot de moeilijk etende peuter bijdraait. Bij iets oudere kinderen kun je afspreken dat ze een aantal dingen mogen kiezen die ze niet hoeven te eten. Dan hebben ze toch iets te zeggen over wat er op hun bord komt (zoals Tex die geen sla meer hoeft te nemen). Daarvoor moeten kinderen wel de tijd hebben om aan een nieuwe smaak te wennen. Pas nadat je iets een keer of vijftien hebt geproefd, kun je
zeggen of je het echt niet lust. Overigens ontdekte ik pas later dat opa en oma geen geheime truc hadden om Rifka te laten eten. Ze hadden namelijk als avondeten pannenkoeken, pizza en patat gemaakt. Ja, zo kan ik het ook.
Als je ook iets gecheckt wilt hebben: mail ionicacheckt@kekmama.nl
Dit artikel staat in Kek Mama 10-2017.
Video
Een spontaan bezoekje aan oma klinkt als een prima plan. Zeker als er ook nog een koekje te scoren valt. Maar soms loopt zo’n gezellig onderonsje nét even anders dan verwacht.
Video
Een nieuw nestje puppy’s is natuurlijk reden voor beschuit met muisjes. Ook bij de familie Jelies is er gezinsuitbreiding, al kwam die voor het gezin behoorlijk onverwacht. Hun hond Bella is in Spanje bevallen van maar liefst zes puppy’s.
Kun je intens van je kind houden en toch soms verlangen naar een leven waarin even niemand iets van je nodig heeft? Faryel is al zeven jaar moeder, en toch merkt ze dat ze nog steeds aan het ontdekken is hoe ze goed voor zichzelf kan zorgen zonder zich daar schuldig over te voelen. En […]
Jill en haar man Roel droomden van een groot gezin. Hun zoon Loet (6) bleek een ernstige verstandelijke beperking en ontwikkelingsachterstand te hebben, maar artsen konden niet achterhalen waardoor. De kans dat een tweede kindje dezelfde problematiek zou hebben, werd op 0,01 procent geschat. Toch gebeurde precies dat bij hun dochter Marie (3). Op haar […]
In het gezin Jelies wordt aan tafel niet alleen gegeten, maar ook regelmatig gesproken over opvoeding en school.
Soms zit je met een dilemma waar je zelf niet uit komt. Wat doe je dan? Je roept hulp in van andere moeders. Al is het gewoon om even flink te klagen. Wie weet, komt er daadwerkelijk nog nuttig advies uit voort. Deze week: Jade.
