Jessica Butler is niet de biologische moeder van haar stiefzoons, maar toch noemt ze zichzelf ‘hun moeder’. En veel mensen vinden daar wat van, zo blijkt uit haar artikel op Scary Mommy.
‘Al meer dan tien jaar breng ik ze naar school, maak ik hun lunch, blijf ik thuis als ze ziek zijn, breng ze naar gitaarles en organiseer verjaardagsfeestjes’, schrijft Jessica. ‘Ik ben gewoon hun moeder, net als de ex-vrouw van mijn man; zij is 100 procent hun moeder. Ik heb haar plek niet in beslag genomen en we zijn niet elkaars rivalen.’ En hoewel deze situatie voor het gezin de normaalste zaak van de wereld is, zorgt het bij anderen geregeld voor scheve gezichten.
Lees ook
‘Stiefmoeder zijn is nog zwaarder dan moeder zijn’ >
Toen Jessica het vergeten huiswerk van haar stiefzoon ophaalde op school, bijvoorbeeld. ”Sorry, wiens moeder was je ook alweer?’, vroeg de receptionist. ‘Van Henry’, zei ik. Vervolgens liep de lerares van Henry langs en ‘verbeterde’ me: ‘Ze is Henry’s stiefmoeder, niet z’n moeder’…’ Jessica vervolgt: ‘Ik vind het raar dat mensen er problemen mee hebben dat ik mezelf ‘moeder’ noem. Mensen kunnen toch blij zijn hoeveel ik om ze geef? Voor veel mensen betekent ‘moeder’ ‘moeder’, en ‘stiefmoeder’ ‘geen moeder’. Onzin.’
Ze eindigt haar artikel met een statement: ‘Natuurlijk is stiefmoeder zijn anders dan moeder zijn – dat geldt ook voor vader en moeders. Maar we zijn allemaal ouders: we spelen allemaal een actieve rol in het dagelijkse leven van onze (stief)kinderen, dus ook het stiefouderschap is ouderschap.’
Iedere ouder doet het wel eens: toegeven. Nog een snoepje, dat ene speelgoedje toch kopen, geen zin in gedoe dus laat maar. Heel normaal. Maar wat als dat geen uitzondering is, maar de standaard?
Carice van Houten speelt voor het eerst in zeven jaar weer in een speelfilm: A Family. In de film staat de impact van een scheiding op kinderen centraal, een thema dat haar persoonlijk raakt.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Hanne (31) haar vraagstuk. Kan ze haar twee kinderen in de bakfiets laten zitten als ze de supermarkt in glipt voor een snelle boodschap?
Is er zoiets als de perfecte timing voor broers en zussen? Of is het gewoon: je doet maar wat en hoopt dat het goed uitpakt?
In de nieuwste beelden van zijn docuserie laat Jorik Scholten, beter bekend als Lil Kleine, een kwetsbare kant zien. En die draait niet om muziek, maar om vaderschap.
Er zijn van die momenten waarop je als moeder serieus aan jezelf begint te twijfelen. Ilse weet dat als geen ander: haar dochter kwam iedere dag in een andere outfit thuis.
