moederschap-zwaar-niet-miepen

Er wordt wat afgeklaagd over het moederschap. Maar niet door Bibejan Lansink. “Mij hoor je niet miepen, mijn leven is er juist veel leuker op geworden.”

Heavy shit – eerlijk over ouderschap. Help, ik heb mijn vrouw zwanger gemaakt. Alles wat ze je niet vertellen over zwanger zijn en moeder worden. Zomaar een greep uit boeken over ouderschap. En dan hebben we het nog niet eens over de inhoud: een immense verzameling kleiner (‘tieten als theezakjes’) en groter leed (‘De komst van een baby is alsof er een clusterbom op je relatie wordt gegooid’). Hier lijkt sprake van een totale  ontmoedigingslobby.

 

Gelukkig tijdens de zwangerschap

Als je al die boektitels bekijkt, is het een wonder dat er nog kinderen geboren worden. Misschien hebben de schrijvers van bovenstaande boeken pech gehad. Het zou kunnen dat ze toevallig niet zulke leuke kinderen hebben gekregen. Maar een groots opgezet onderzoek naar het welbevinden van ouders door de Amerikaanse Princeton Universiteit valt minder goed als particuliere pech onder het tapijt te vegen. Mensen zijn het gelukkigst tijdens de zwangerschap, bleek daaruit. Gelukkiger dan kinderloze stellen ook. Maar zodra de baby er is, begint dat geluksgevoel langzaam te dalen. Pas wanneer de kinderen het huis uitgaan, herstelt het geluksniveau zich tot dat van kinderloze stellen (let wel: geen stellen met een onvervulde kinderwens, want die zijn weer ongelukkiger). En als je niet naar de wetenschap wil luisteren, zijn daar altijd nog de niet te ontlopen klagende medemoeders. Zij lijken het als een missie te zien jou onder de neus te wrijven hoezeer hun leven één groot tranendal is.

 

'Het is niet altijd fijn'

Natuurlijk, en ik spreek in alle gevallen uit ervaring: het ís ook niet fijn om met een steeds breder wordende grijze landingsbaan bovenop je hoofd op het schoolplein te moeten verschijnen omdat je geen tijd hebt je haar te laten verven. Het is niet fijn gebroken wakker te worden in het juniorbedje van je kind, omdat dat kind jouw heerlijke brede bed heeft gekaapt. Het is geen pretje om na een avond doorzakken met vriendinnen om zes uur ’s ochtends te moeten luisteren naar het hysterische geschreeuw van Dora, Diego, Woezel en Pip. Dat je een marge moet aanhouden van anderhalf uur als je met iemand wil afspreken, omdat je nooit meer zomaar de deur achter je kunt dichttrekken.

 

Geen zorgen

Maar je krijgt er ook heel veel voor terug. Als ik bedenk hoeveel tijd ik vroeger heb gemorst met gepieker over waar het met mij heen moest in het leven, hoe ik mijzelf maximaal kon ontplooien, over die stomme ruzie met een vriendin, was ik veel eerder aan kinderen begonnen. Voor zelfobsessie is simpelweg geen tijd meer als je kinderen hebt. En dat is uitermate gezond voor je psychologische hygiëne.

 

Het ouderschap relativeert

Negen van de tien BN’ers die ik interviewde voor een rubriek over het ouderschap noemden het een verademing dat het leven niet meer in de eerste plaats om hen draaide (de tiende was een bekende acteur met een gigantisch ego). Ook gaven ze aan dat het ouderschap alles relativeerde: ze maakten zich minder snel druk om dingen. In het geval van Tweede Kamerlid Mei Li Vos zelfs zo weinig, dat zij sinds ze moeder was minder Kamervragen stelde – tot ongenoegen van haar fractiegenoten. Daarnaast geldt dat alles wat schaars is, kostbaar wordt en dus waardevoller. Als moeder geniet je tien keer meer van een onverwacht uurtje vrij. Ook fijn: je krijgt structuur in je leven. Niet alleen baby’s en kinderen zijn gebaat bij reinheid, rust en regelmaat: jijzelf ook.

 

Kinderen zorgen voor routine

In haar boek Ritme legt losofe Marli Huijer uit hoe essentieel het is een gewoontedier te zijn. “Door routines te creëren waarover je niet hoeft na te denken, krijg je rust. En dat levert weer vrijheid op, waardoor je meer voldoening uit je leven kunt halen.” Het mooie aan kinderen is dat zij gratis hofeveranciers van dagelijks terugkerende routines zijn. Zo heb ik al acht jaar geen wekker meer hoeven te zetten, krijg ik elke dag moeiteloos de schijf van vijf binnen, en heb ik altijd een excuus om niet te hoeven overwerken en vervelende telefoontjes af te kappen (“Sorry, spitsuur hier”).

 

Moeder zijn is gezond

Nog een voordeel van kinderen: je leeft waarschijnlijk langer. De norm is minimaal dertig minuten per dag gezond bewegen. Eitje als je moeder bent. Mensen die elf uur per dag zitten, hebben maar liefst veertig procent kans vroegtijdig te sterven. Die dans ontspring je vanzelf als jonge ouder. Tot ze in de puberteit komen, zitten kinderen namelijk nooit stil. En jij dus ook niet. Hang dat sportschoolabonnement daarom lekker aan de wilgen als je er toch niet voor je plezier komt.

 

Meer meevallers

Nog een meevaller: als je kinderen krijgt vergroot je de kans dat je oma wordt. En oma’s die voor hun kleinkinderen zorgen leven langer, simpelweg omdat er een beroep op hen wordt gedaan. Tot slot kun je iedere dag volkomen legitiem doen alsof je kind bent, wat maakt dat je je jonger vóélt: af en toe lekker gek doen, door de kamer dansen, een spelletje spelen of gamen met je kind is goed voor je lijf en de elasticiteit van je hersenen. Ook erg prettig: je bent efficiënter dan ooit. Het is inderdaad niet altijd makkelijk: je baan, de kinderen en het huishouden combineren.

 

Balans werk-privé

Maar alles is relatief: zo’n vijftig jaar geleden waren vrouwen gemiddeld 62 uur per week kwijt aan het huishouden. Hoe pathologisch je smetvrees ook is, dat ga je echt niet meer redden. Je hoeft immers geen kolenkachel schoon te maken en geen katoenen luiers uit te koken. In plaats daarvan bevinden we ons tegenwoordig in de spagaat werk-privé. Maar ook dat heeft een bright side: werkende moeders gaan efficiënter met hun tijd om en kunnen beter prioriteiten stellen, improviseren en plannen. Eigenschappen die zowel thuis als op je werk goed van pas komen.

 

Gemiep over het ouderschap

Tolstoj schreef het al: alle gelukkige gezinnen lijken op elkaar. Een slapende peuter, innig verstrengeld met zijn knuffel. Wakker worden van een kinderhandje dat onhandig over je gezicht strijkt. Het eerste woordje, het eerste stapje, de eerste vakantie, de eerste keer zonder zijwieltjes: geluk ziet er bij iedereen zo’n beetje hetzelfde uit. Alleen práát je over die dagelijks terugkerende geluksmomenten niet zoveel met anderen. Jammer, want daardoor komt het accent te liggen op gemiep over het ouderschap (“We kunnen nooit meer spontaan naar de film!” “Ik heb 1 november 2006 voor het laatst goed geslapen”) en raken alle mooie kanten onderbelicht. Terwijl die toch echt in de meerderheid zijn. Neem nou vanochtend: mijn zoontje van vier lag languit op het vloerkleed en verzuchtte: “Mama, wat heb ik toch een mooi leven!” Ja kind, dat heb je. En ik ook.

Dit artikel staat in Kek Mama 01-2016

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

fotoserie-breken-genderregels

Dat meisjes veel meer doen dan haren vlechten en met poppen spelen, bewijst deze krachtige fotoserie van Huffington Post. Hokjesdenken: wat is dat? Gewoon doen waar je zin in hebt en aantrekken wat je mooi vindt.

Want ook vrouwen kunnen president worden...

 

...of skateboarder

 

...of schermer.

 

Lees ook
Dit meisje vindt gendernormen maar stom >

 

Vissen vangen? Kunnen dochters ook prima.

 

Net zo goed als dat jongens ballerina's mogen dragen...

 

...of meisjes graag motorrijden.

 

Ook meisjes kunnen sportieve dromen hebben...

 

...net zoals zij

 

...en zij.

 

En een meisje op de maan? Wie weet.

 

Eerst maar oefenen met een Lego-raket...

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

Ionica Smeets checkt

Ionica Smeets (38) is wiskundige en moeder van Tex (7) en Rifka (2). In Kek Mama checkt ze de zin en onzin van opvoedfabels en -feiten: hoef jij dat niet meer te doen.

Soms flap ik het hele verhaal er ineens weer uit. Zoals laatst toen een lieve leidster op het kinderdagverblijf vrolijk vroeg of we nog een derde kindje zouden willen. Ineens hoorde ik mezelf ratelen over hoe het allemaal kantje boord was geweest bij Tex. Hoe ik met een zwangerschapsvergiftiging in het ziekenhuis belandde en het niet lukte de bevalling op gang te krijgen. Hoe ik steeds verder wegzakte. En hoe uiteindelijk iemand uit een operatiekamer is geduwd, zodat Tex en ik met een spoedkeizersnede gered konden worden.
 

Bang

Het duurde jaren voor ik durfde te denken aan een tweede kind. De eerste jaren was ik op Tex’ verjaardag altijd wat verdrietig omdat ik terugdacht aan de angst en pijn bij zijn geboorte. Pas toen hij vier werd, was zijn verjaardag voor het eerst alleen maar een feestelijke dag.

Die verjaardag zat inmiddels ook Rifka in mijn buik. Na lang twijfelen durfden we het toch nog een keer te proberen. Met extra veel controles in het ziekenhuis en medicijnen om een zwangerschapsvergiftiging te voorkomen. Ik was zo bang dat het desondanks mis zou gaan. Ik begon pas aan de babykamer toen ik 28 weken zwanger was, omdat vanaf dat moment de overlevingskans van de baby boven de 95 procent lag. Het voelde als een groot cadeau toen Rifka een paar maanden later gezond in haar wiegje lag.
 

Cijfers om stil van te worden

In Nederland worden jaarlijks tussen de 160.000 en 210.000 kinderen geboren. En toch blijft het me verbazen hoeveel zwangerschappen er nog mislopen in deze moderne tijd: vorig jaar 881. Het zijn cijfers om stil van te worden.

Gelukkig dalen die cijfers langzaam maar zeker. Te vroeg geboren kindjes krijgen steeds betere zorg en we weten ook steeds meer over wat we kunnen doen om dood-geboorte te voorkomen. Eind vorig jaar verscheen bijvoorbeeld een Britse studie waaruit bleek dat bij moeders die op hun rug insliepen doodgeboorte twee keer zo vaak voorkwam als bij moeders die op hun linkerzij gingen slapen. Volgens de cijfers van dit onderzoek zou rugslapen in Nederland jaarlijks bij veertien doodgeboren kinderen een rol spelen.

Deze studie bewijst niet dat op je rug slapen de oorzaak is van doodgeboorte, maar het is een kleine moeite om zwangere moeders te adviseren op hun linkerzij in te slapen. De meeste zwangere vrouwen geven aan dat ze best een andere inslaappositie kunnen aanleren als dat nodig is. Overigens hoeven zwangere vrouwen die op hun zij gaan slapen niet te schrikken als ze ’s nachts op hun rug wakker worden, het blijkt vooral te gaan om de positie waarin je in slaap valt. En het blijft natuurlijk een heel kleine kans dat het misgaat als op je rug. Bij de meeste vrouwen die op hun rug slapen gaat het gewoon goed.
 

Zegeningen

Terug naar dat derde kindje. In mijn hoofd weet ik dat de risico’s klein zijn, maar ik durf het toch niet aan. Ik tel mijn zegeningen en ben dolgelukkig dat we nu met z’n vieren zijn.

 

 

Als je ook iets gecheckt wilt hebben: mail ionicacheckt@kekmama.nl


Dit artikel staat in Kek Mama 02-2018.


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >