Een time-out, huisarrest of een week zonder beeldscherm: sommige ouders vinden zulke straffen nodig, maar voor anderen is het uit den boze. Wat vinden jullie? We vroegen het met een stelling op Facebook.
Lees verder onder de advertentie
De meningen lopen uiteen.
Alice: ‘Ja, hij krijgt straf als hij iets doet wat niet door de beugel kan. Als ze klein zijn is de nadenkstoel of even afkoelen in de gang prima, maar als ze puber worden en ze van alles uitvreten hebben ze gewoon straf nodig. En nee, geen lijfstraffen maar gewoon weekje geen Wifi of niet chillen met vrienden.’
Bertine: ‘Ik zou het geen straf willen noemen, maar consequenties. Ze moeten leren dat je gedrag reactie uitlokt elders. Maar voordat dit ontstaat vooral positieve bekrachtiging en laten zien hoe het wel moet.’
Marjolein: ‘Absoluut niet. Kinderen leren er he-le-maal níks van. Ik ben voor natuurlijke consequenties, ik verdiep me in de brein ontwikkeling van m’n kind (je zult je verbazen!) en positieve benadering.’
Lina: ‘Natuurlijk wel. Wij kregen vroeger toch ook allemaal straf als we iets uitgespookt hadden! En onze kinderen zouden niet gestraft mogen worden omdat het niet verantwoord is? Als er iets uitgespookt is of ze een grote mond hebben en maakt niet of je de puber bent of de jongste bent. Kamer op en bepaalde leuke dingen gaan dan niet door of week huisarrest. Gaan ze echt niet dood aan hoor.’
Erica: ‘Zo te lezen mishandel ik mijn kind. Die van mij gaat echt wel even in de hoek staan als ik zijn gedrag spuugzat ben. Voor ons beide even een time-out. Zelf weglopen kan niet met een peuter die altijd wel iets bedenkt wat niet mag. Als we allebei tot rust zijn gekomen dan leg ik het hem uit. En knuffelen we samen.’
Annelies: ‘Ik dacht altijd van wel, maar ik heb gemerkt bij mijn zoon van 3 dat het niet werkt. Ik heb geprobeerd hem in de hoek te zetten. Wat dat opleverde was een kind wat probeerde zo snel mogelijk weer uit die hoek weg te komen en wat daardoor nog een stempel drukt op de sfeer ook. Terwijl ik eigenlijk wil bereiken dat hij over zijn gedrag nadenkt-maar daar deed hij dan weer niet. Ik ben er dus mee gestopt. Goed praten over wat hij deed levert me meer op.’
Berna: ‘Yes. Een straf hoeft niet per se in de hoek of op de gang. Maar uit zijn spelmoment halen (voor paar minuten) is meer dan genoeg.’
Luana: ‘Jazeker, bepaalde acties hebben consequenties. Juist doordat we als mensen onze kinderen anders zijn gaan opvoeden, luisteren naar het kindje, te ver meegaan in wat het kind wilt, leven we nu in een maatschappij met weinig normen en waarde. Slaan nee, straffen zeker als dit noodzakelijk is.’
Elske: ‘Nee, ik ‘straf’ niet. Nooit gedaan. Mijn kinderen kennen het woord alleen via andere kinderen. Ze zijn nu 11 en 12 en met praten kom je een stuk verder. Kaders en grenzen, ja, straf nee.’
Zwanger zijn is prachtig, maar laten we eerlijk zijn: met een steeds groter wordende buik worden zelfs de simpelste dingen een uitdaging. Daar kan Roxanne Bertels, de zwangere vriendin van wielrenner Mathieu van der Poel, inmiddels over meepraten. Op Instagram deelt ze een grappige gedachte die voor veel zwangere vrouwen herkenbaar zal zijn.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week vertelt Joy (30) over het Tikkie dat ze van haar schoonmoeder kreeg.
Als je zwanger bent en je werkt, dan willen mensen daar nog wel eens naar vragen. Naar je verlof, met name. Want: jij gaat er dit jaar even tussenuit. Zij niet. ‘Heb je zin in die vijf maanden vrij zijn?’, vraagt iemand aan me. Ik antwoord dat ik daar inderdaad wel naar uitkijk, ja. Pas […]
Drie kinderen, bomvolle agenda’s en af en toe een flinke woordenwisseling: ook bij Kim Kötter (44) en Jaap Reesema (42) is het echt niet altijd rozengeur en maneschijn. Toch weet Kim na veertien jaar samen één ding heel zeker: zij en Jaap worden samen oud. Daar heeft ze zo haar redenen voor.
Bij opa en oma gaat het soms net even anders dan thuis. Geen tablet aan tafel, eerst netjes gedag zeggen en na het eten misschien nog een potje kaarten. Hoewel kinderen daar niet altijd meteen enthousiast van worden, blijken juist die ouderwetse gewoontes waardevol.
Bij opa en oma gelden soms heel andere regels dan thuis. Geen tablet aan tafel, gewoon buiten spelen en netjes ‘dank je wel’ zeggen. Misschien vind je sommige gewoontes een tikje ouderwets, maar ze kunnen juist verrassend goed zijn voor je kind.