Als je zwanger bent en je werkt, dan willen mensen daar nog wel eens naar vragen. Naar je verlof, met name. Want: jij gaat er dit jaar even tussenuit. Zij niet.
‘Heb je zin in die vijf maanden vrij zijn?’, vraagt iemand aan me. Ik antwoord dat ik daar inderdaad wel naar uitkijk, ja. Pas later bedenk ik me dat ik helemáál niet vijf maanden vrij ben en dat het allesbehalve een vakantie wordt. Ik moet een kind baren. O ja. En daarna dat kleine kind ook nog in leven zien te houden. O ja. Mijn verlof valt in de maand mei en trek ik de hele zomer door. Het lijkt daardoor misschien alsof ik heerlijk kan luieren in die mooiste, zonnige tijd van het jaar. Maar geloof me: als moeder van een tweeling en straks ook een baby, is het in dat luxe verlof gewoon keihard werken. Ik denk dat ik na die vijf maanden ‘vakantie’ ontzettend uitgeput toeleef naar een rustdag op kantoor. Je weet wel, een dag zonder pies, kak en spenen en nachtelijke kotspartijen, maar met een laptop die gewoon gelijk doet wat je vraagt. Het beeld van zwanger zijn mag wat mij betreft wat minder romantisch. Je bent niet lang vrij van je werk en je bent ook niet jezelf. Zwanger zijn is met vlagen helemaal niet leuk, vind ik. Je voelt je fysiek anders, maar het gewone leven kabbelt door. Als je al moeder bent, kun je weinig stilzitten. Ik vind het zo mooi om het weer mee te mogen maken, maar op bepaalde momenten is het een grote buik waardoor ik me dik voel, een kind dat op je blaas trappelt en stemmingswisselingen die alle kanten op schieten. Dan ben ik weer dolgelukkig, dan weer aan het janken van verdriet. Hormonen doen veel met me, zeg maar. Alle ballen hoog houden, naast die baby laten groeien en voor hem zorgen, kost me dan ook bakken met energie. En of ik dus uitkijk naar mijn verlof? Ja, maar misschien juist wel omdat ik dan níet meer zwanger ben. Want dan… Begint het pas. Dit grote geluk, dit cadeautje waar ik niet meer op durfde te hopen. En in mei kan ik mijn kleine babyknul eindelijk zien en in mijn armen houden. Ik heb zin in zijn luiers, speentjes, nachtelijke voedingen en kleine huiltjes, zijn zoete babykleding in maat 50 en zijn eerste lachjes. Hij hoort bij ons. Het zal ongetwijfeld soms hard werken zijn, maar oh, wat een rijkdom. Veel – en veel – mooier dan welke vakantiebestemming dan ook. Tessa Heinhuis (33) woont in het Gooi met haar man Billy en hun tweeling Bodi en Daaf (3). Ze is zwanger van de derde en hoofdredacteur van Mama Magazine.
View this post on Instagram
In het Vlaamse programma Maison Verhulst doet Gert Verhulst (58) een opvallende uitspraak. De tv-maker vertelt dat hij best nog kinderen had willen krijgen met zijn vrouw Ellen Callebout (48).
Wie ooit met zijn gezin op tv verschijnt, kan erop wachten: meningen komen vanzelf. Zeker op social media. Familie Bal uit Een huis vol kreeg na hun deelname dan ook een vraag die veel verder ging dan die leek: “Doen jullie mee aan Een huis vol voor het geld of voor de aandacht van mensen […]
In het kader dingen die je níét op je netvlies hebt willen staan: de blote kont van een collega, achter de blote kont van een andere collega. In de schoonmaakruimte.
Veel kinderen die snel boos worden, makkelijk gefrustreerd raken of heftig reageren op stress, krijgen al snel het label ‘moeilijk’. Vaak wordt gedacht dat zo’n temperament aangeboren en onveranderlijk is. Maar nieuw onderzoek van pedagoog Marijke Huijzer-Engbrenghof laat zien dat dat beeld te simpel is.
Als de juf van haar zoon haar op het matje roept met een flink oordeel, schiet dat bij Vanessa behoorlijk in het verkeerde keelgat.
Babynieuws op het boerenland! Roel en Simone, bekend van Boer zoekt vrouw, verwachten hun eerste kindje samen. Op Instagram is te zien hoe ze Yvon Jaspers verrassen met het heugelijke nieuws.