Canva
Als ouder wil je het liefst voorkomen dat je kind zich rot voelt. Dus wil je helpen als iets niet lukt, troosten als iets moeilijk is en misschien zelfs een probleem uit de weg ruimen. Heel begrijpelijk, maar volgens de bekende Amerikaanse psycholoog Dr. Becky Kennedy kan juist die goedbedoelde reflex het zelfvertrouwen van kinderen in de weg zitten.
Dr. Becky, zoals Becky Kennedy online bekendstaat, legt uit dat we zelfvertrouwen volgens haar te vaak verwarren met je goed voelen. Daardoor proberen ouders hun kinderen soms zo veel mogelijk ongemak, teleurstelling en frustratie te besparen. Maar juist daar zit volgens haar de valkuil.
“We zijn gaan denken dat zelfvertrouwen betekent dat je je altijd goed voelt over jezelf”, vertelt Kennedy. Het gevolg? Ouders richten zich volgens haar al snel op het geluk en comfort van hun kind op de korte termijn. Terwijl zelfvertrouwen volgens Kennedy iets anders betekent: vertrouwen dat je óók met moeilijke, ongemakkelijke of teleurstellende situaties kunt omgaan.
Een kind krijgt dat vertrouwen niet alleen door te horen dat het iets kan, maar vooral door zelf te ervaren: hé, dit was lastig en tóch lukte het me om ermee om te gaan. “Zelfvertrouwen ontstaat wanneer we onszelf dingen zien aankunnen waarvan we dachten dat we ze niet konden”, legt ze uit.
Daarom kan steeds ingrijpen wanneer je kind ergens moeite mee heeft averechts werken. Natuurlijk doe je dat als ouder met de beste bedoelingen. Niemand vindt het leuk om zijn kind verdrietig, gefrustreerd of onzeker te zien. Toch zijn juist die momenten volgens Kennedy belangrijk. Ze noemt als voorbeeld een kind dat op voetbal zit en ineens geen basisspeler meer is. Het kind schaamt zich, wil niet meer naar de training en vraagt om te mogen stoppen.
Op dat moment is meegaan in die wens misschien de makkelijkste oplossing. Geen tranen, geen discussie en geen ongemakkelijke training. Maar daarmee verdwijnt ook de kans voor je kind om te ontdekken dat het zo’n vervelende situatie kan doorstaan.
Dat betekent overigens niet dat je de gevoelens van je kind moet wegwuiven. Integendeel. Kennedy adviseert ouders juist om te erkennen dat iets moeilijk is, zonder het probleem meteen voor hun kind op te lossen. Een zin die daarbij kan helpen is: “Ik geloof je, maar ik geloof ook in je.”
Je kunt bijvoorbeeld erkennen dat het ontzettend rot voelt om ineens geen basisspeler meer te zijn en tegelijkertijd duidelijk maken dat je erop vertrouwt dat je kind die eerste moeilijke training aankan. En daarna? Dan mag je kind natuurlijk alsnog vertellen dat het verschrikkelijk was.
Ook belangrijk: kinderen hoeven niet voortdurend het gevoel te hebben dat ze indruk op hun ouders moeten maken. Laat daarom zien dat je het óók waardeert wanneer je kind iets probeert waar het nog helemaal niet goed in is.
Kennedy raadt bijvoorbeeld aan om tegen je kind te zeggen dat je het leuk vindt om te zien hoe het nieuwe dingen probeert en uitzoekt, juist wanneer iets nog niet lukt. Zo verschuift de aandacht van presteren naar proberen.
Dat lijkt geen overbodige boodschap. Kennedy werkt samen met kinderkledingmerk Carter’s aan The Childhood Confidence Project, een programma rondom het zelfvertrouwen van kinderen. In een onderzoek van Carter’s onder 419 ouders met kinderen van 2 tot 10 jaar zei 78 procent weleens te merken dat hun kind gedrag, voorkeuren of keuzes aanpast uit angst voor wat anderen ervan vinden.
Bijna de helft van de ondervraagde ouders gaf aan dat hun kind bevestiging of goedkeuring zoekt bij bijvoorbeeld kledingkeuzes, het proberen van iets nieuws of het uitspreken van een eigen mening.
Volgens Kennedy speelt de huidige digitale wereld daarbij ook een rol. Kinderen kunnen zich voortdurend vergelijken met anderen en tegelijkertijd is afleiding of entertainment bijna altijd binnen handbereik.
De oplossing is dus niet om je kind voortaan met ieder probleem volledig aan zijn lot over te laten. Het gaat er volgens Kennedy vooral om dat je niet automatisch ieder obstakel uit de weg ruimt. Geef je kind de ruimte om iets moeilijk te vinden, een fout te maken, opnieuw te proberen en te ontdekken dat een vervelend gevoel ook weer voorbijgaat.
Want juist uit die ervaringen kan het vertrouwen ontstaan dat je later zo graag bij je kind wilt zien: ik weet niet of dit gaat lukken, maar ik vertrouw erop dat ik ermee om kan gaan.
En heb je het idee dat je tot nu toe misschien iets te vaak hebt ingegrepen? Volgens Kennedy is er geen reden voor paniek. Een paar momenten bepalen het zelfvertrouwen van je kind niet; het gaat vooral om patronen die maanden of jaren aanhouden. Bovendien benadrukt ze dat het nooit te laat is om het anders te gaan doen. Of, zoals Kennedy het zelf mooi samenvat: vandaag ben je er altijd eerder bij dan morgen.
Ook een eigen smartphone kan invloed hebben op het welzijn van je kind. Lees hier wat onderzoekers ontdekten bij 12-jarigen die al een eigen smartphone hebben.
Bron: Parents
Een week weg zonder je baby als kersverse moeder: voor Suzan Rikkerink was het even slikken. Toch stapte ze samen met haar beste vriendinnen het vliegtuig in voor een bijzondere trip door Portugal.
Als je kind af en toe slaapwandelt, kijk je er op een gegeven moment niet meer van op als hij midden in de nacht ineens op de gang staat. Ook Marjo en haar man zijn wel wat gewend van hun zoon Luuk. Maar wat hij op een nacht in hun slaapkamer deed, zagen ze absoluut […]
Louisa is verloskundige in de Randstad en moeder van Khai (3). In haar werk komt ze dagelijks de ontroerende en krachtige kanten tegen van het zwanger zijn, de bevalling en alles wat daarna komt. In haar columns deelt ze openhartige verhalen en inzichten.
Sophia moest er ook maar eens aan geloven, vond ze. Pilates. Drie maanden na haar bevalling was een goed moment. Althans, dat dacht ze van tevoren.
Een babynaam kiezen is al lastig genoeg, dus als je dé naam eenmaal hebt gevonden, wil je natuurlijk dat iedereen hem goed gebruikt. Bibi’s oma denkt daar alleen nét even anders over en noemt haar dochter al bijna drie jaar consequent bij een andere naam.
Een drukke agenda, veel reizen en een gezin dat alle kanten op moet. Kelly Piquet (37), de vriendin van Max Verstappen (29), weet precies wat ze momenteel het liefst zou willen veranderen.
