Vorige week vroegen we jullie naar aanleiding van deze lieve fotoserie om foto’s van jullie kind met huisdier te delen. Hier werd massaal gehoor aan gegeven, met als resultaat: een prachtige, nieuwe lijst.
Dominique: ‘Samen nieuwsgierig zijn. Onze zoon Brandon van 2,5 met onze pup Mica van vier maanden… #bestevriendjes.’
Lynn: ‘Onze dochter knuffelt graag met onze jongste Dalmatiër Boef.’
Marieke: ‘Groot, stoer en sterk, maar onze kinderen mogen alles met hem!’
Lara: ‘High five.’
Suzanne: ‘Jesse met Fløf.’
Lees ook
Hilarisch: waarom je kinderen niet alleen moet laten met hun huisdier >
Suzanne: ‘Poez is heel blij dat ze er zijn, dus lekker tussen ze in gekropen.’
Lotte: ‘Samen delen met huiskonijn Jip.’
Moniek: ‘Met onze kaketoe.’
Karin: ‘Toosje, de familiekoe van stal!’
Valerie: ‘Eerste ontmoeting met ons nieuwe aanwinst!’
Patricia: ‘Heerlijk gewoon.’
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.
