Je kunt je kind met de beste bedoelingen en netste waarden opvoeden, krijgen die kleine rakkers het alsnog voor elkaar om er wat uit te floepen dat niet door de beugel kan.
Lena (39), moeder van Lucy (7) en Felix (5).
“Shoppen is mijn grootste hobby, ik doe dit dan ook vaak samen met mijn kinderen. Handig op de naaimachine of met naald en draad ben ik niet, ik kan nog geen sok stoppen. Iets lijmen of repareren? Geen idee waar ik moet beginnen. Ik weet dat het in het kader van duurzaamheid eigenlijk niet door de beugel kan, maar zodra er iets kapot is, gooi ik het weg. Vond ik zelf nooit een probleem, maar ik had er heel naïef niet bij stilgestaan dat dit zou doorspijpelen in de opvoeding van mijn kinderen.
Waar ik vroeger keihard moest huilen als er iets van mij kapot ging, interesseert het Lucy en Felix helemaal niets als hun speelgoed stukgaat. Laatst liet Lucy buiten haar iPad kapot vallen. ‘Even een nieuwe kopen’, verzuchtte ze laconiek. Ik kon d’r wel villen, maar tegelijkertijd wist ik dat dit een tekortkoming is van mijn eigen karakter en opvoeding: je oogst wat je zaait.”
Melissa (36), moeder van Finn (6).
“Je kunt me momshamen wat je wilt, maar ik hou gewoon van uitslapen en ben in het weekend bekaf na een week fulltime werken. En dus krijgt mijn zoontje elke zaterdagochtend als hij rond zeven uur wakker wordt de iPad en wat snoep, zodat hij even koest is en ik nog een uurtje of anderhalf kan doortukken. Het verdient niet de schoonheidsprijs, maar de rest van de week is het heus rust, reinheid en regelmaat hier in huis, met genoeg groente en fruit.
Ik had Finn alleen beter moeten instrueren over dat dit weekendritueel niet gebruikelijk is bij anderen. Laatst ging hij uit logeren bij een vriendje. Zijn moeder vertelde mij de volgende dag stomverbaasd dat Finn meteen bij het wakker worden had gevraagd waar de, iPad, Skittles en koetjesrepen lagen.”
Haar kinderen waren zo geobsedeerd door hun iPads dat Rosanne nauwelijks meer contact met ze kreeg. Dus nam ze een rigoureus besluit. Je leest het hier.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Estavana Polman en Rafael van der Vaart zijn inmiddels ruim tien jaar samen. Dat betekent niet dat het er thuis altijd even gezellig aan toegaat. Estavana vertelt openhartig dat ze soms flink discussiëren, maar één ding staat voor haar buiten kijf: de liefde overheerst.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
