kinderen verwen mooie spullen
Beeld: Unsplash

Haar ouders hadden het niet breed, dus kreeg blogger Jorrie Varney als kind weinig extraatjes. Nu ze zelf moeder is, kiest ze ervoor haar kinderen te verwennen. En daar heeft ze haar redenen voor.

‘Ik leer ze dat niet het speelgoed er toe doet, maar vriendelijkheid en het accepteren van anderen’, schrijft ze op Scary Mommy.
 

Tweedehands

‘Ik was nooit het meisje met merkkleding of trendy schoenen’, vertelt Jorrie. ‘Negentig procent van mijn kleding was tweedehands. Mijn familie had geen geld voor dure merken en ik gebruikte dezelfde rugzak en dezelfde kleding tot ik alles volledig ontgroeide.’ Volgens Jorrie waren haar ouders niet arm, want de basis zoals een warme slaapplaats en iedere avond een goede maaltijd, was er. ‘Maar ik had geen trendy dingen die me ‘cool’ maakten in de ogen van de kinderen op school. Dat was moeilijk, want kinderen kunnen wreed zijn. Ik was altijd ‘anders’ en had daardoor geen vertrouwen of zelfrespect.’

 

Lees ook:
Vrolijke opvoedtantes Els en Do over te veel verwennen >

 

Overstag

Nu Jorrie zelf kinderen heeft, pakt ze het anders aan. ‘Ik wil nooit dat mijn kinderen zich voelen zoals ik me voelde. Ik wil dat hun ervaring anders is. Daarom ben ik de moeder die overstag gaat, want ik wil dat mijn kinderen dingen hebben die ik niet had. Als een trendy shirt hen de onzin zal besparen die ik heb meegemaakt, zal ik het twee keer kopen. Het leven is al moeilijk genoeg zonder je zorgen te maken hoe je klasgenoten reageren op je T-shirt.’

 

'Leer ze wat er toe doet'

Soms trekt Jorrie haar gedrag in twijfel. ‘Ik ben blij dat ik in de positie ben dat ik mijn kinderen deze spullen kan bieden, maar ik vraag me wel eens af of ik ze daarmee geen slechte dienst bewijs. Ik wil ze niet verwennen, ik geef ze speelgoed of kleding omdat ik weet dat die dingen er toe doen op de basisschool.’ Toch blijft ze de spullen kopen, want ze ziet wat het doet met het gedrag van haar kinderen. ‘Ik werk hard om ze te leren wat er écht toe doet. Zo doneren we aan onze plaatselijke daklozenopvang en zien zij kinderen die in echte armoede leven. Mijn kinderen weten dat niet iedereen even gelukkig is als wij. Ze zijn vriendelijk en accepteren anderen, en bieden hun favoriete speelgoed aan aan kinderen die het minder goed hebben. Daar ben ik trots op. Niet het trendy speeltje is wat er toe doet, maar de empathie en vriendelijkheid die ik ze probeer bij te brengen.'

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

kerstfails hulpouders school
Beeld: Shutterstock

Hapjes maken voor het schoolkerstdiner, koekjes bakken of meehelpen met de kerstviering: helaas gaat dit niet altijd even goed. Deze zes vrouwen deelden hun kerstfails met ons. 

Nienke: "Ik had die donderdag zelfs vrij genomen om kerstboomkoekjes te gaan bakken - in drie allergenen-varianten - want op de school van mijn dochter kwam niemand met kant-en-klare stol of chocolaatjes aanzetten, had ik de jaren ervoor gemerkt. Wel jammer dat de juf op woensdag vragend naar mijn lege handen keek. Tijd om alsnog te gaan bakken had ik niet, waardoor ik die avond toch beschaamd een pak kerstkransjes opentrok. Wist ik veel dat de dag was veranderd, de kerstviering was al jaren op de donderdag en ik had de datum niet gecheckt."
 

Homemade erwtensoep

Mieke: "Ik ben echt geen keukenprinses, maar voor het kerstdiner op school had ik me uitgesloofd: homemade erwtensoep voor de leerkrachten en de andere hulpouders. Wat er misging weet ik nog steeds niet, maar toen de volgende dag de ene ouder na de andere juf in de groepsapp meldde ziek te zijn, voelde ik me toch wat bezwaard."
 

Een erebaantje

Sara: “Stiekem leek het me heel leuk te oberen tijdens het kerstdiner op school. Maar toen de juf daar mijn vriend voor vroeg en ik me liet ontvallen dat ik dat ook wel wilde, hoorde ik: ‘Het is een erebaantje, daar word je voor gevraagd.’ Heb ik weer.”
 

Lees ook
7x zo overleef je het schoolkerstdiner >

 

File

Yuko: "Ken je die moeder die altijd overal te laat is? Dat ben ik. Ik had nog zo mijn best gedaan voor het eerste kerstdiner van mijn zoon op school, maar natuurlijk stond er die dag een enorme file en was ik een klein beetje te laat vertrokken van mijn werk. Ik kwam binnen toen mijn zoon - die bij de viering een boom speelde - net zijn kostuum uittrok. Zowel mijn man als mijn kind hebben me een dag niet aangekeken."
 

Notoire briefjesmisser

Marion: "Ik ben een notoire briefjesmisser, dus toen ieder kind in de klas van mijn dochter die ochtend op school kwam met lege melkpakken, jampotten en schoenendozen, wist ik dat ik weer eens iets over het hoofd had gezien: de kerstknutselochtend. Gelukkig kreeg ze spullen van andere kinderen, maar ik voelde me nogal ontaard."
 

Kerstkaraoke met glühwein

Daniëlle: "Ik durf bijna niet meer terug te denken aan de kerstviering van vorig jaar. Ik had alles geregeld, was weken in touw geweest terwijl ik ook een belangrijke werkdeadline had. Nachten doorgegaan en hondsmoe, maar de kerstviering was het waard. Het was geweldig, met een kerstspel, en vuurkorven, een ware karaoke met kerstliedjes en een uitgebreid hapjesbuffet. Daarna voelde het alsof er een last van mijn schouders was gevallen en bij het opruimen - toen mijn man onze kinderen al mee naar huis had genomen - besloten een paar andere hulpouders en ik dat we wel een glühweintje hadden verdiend. Afijn, later die avond verzocht de directeur ons om onmiddellijk op te houden met onze loeivalse kerstkaraoke en zelf de rotzooi op te ruimen voor we naar huis gingen. Ik durfde de volgende dag bijna niet op het schoolplein te komen."


 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

cijfers-kind-online-checken

Vroeger kon je een slecht rapport gewoon nog in de gracht gooien, maar tegenwoordig kan je als ouders de prestaties van je kind(eren) op de voet volgen via internet. En dat heeft zo zijn nadelen, vindt moeder en journalist Kaat Schaubroeck.

'Onze kinderen moeten voor de school blijkbaar zo transparant als een diepvrieszakje zijn', schrijft ze in De Standaard.

 

Extra stress

Daarbij vindt Schaubroeck dat zo'n systeem extra stress meebrengt voor scholieren en leerkrachten. Het stopt namelijk nooit: leerkrachten krijgen laat op de avond nog mails van ouders die willen weten waarom hun kind zo'n laag cijfer heeft gehaald en leerlingen krijgen ’s avonds nog de vraag of ze een bepaald boek de volgende dag willen meenemen. 'En heb je het niet gezien? Pech.'

 

Lees ook
'Dit is waarom ik mijn kinderen niet beloon voor goede cijfers’ >

 

Tot hun vijftigste

Direct op de hoogte wordt gesteld van toetsen, opdrachten en cijfers van je kind: Schaubroeck vindt het niet nodigt: 'Wat met al die directe communicatie vooral wordt aangetast, is de kans op een goed gesprek, op het juiste moment, omdat het systeem voorbijgaat aan de complexe band tussen ouders en kinderen, aan al dat willen en nog niet kunnen vertellen, om wat voor reden ook: soms is het thuis bijvoorbeeld echt niet het goede moment voor nog meer slecht nieuws. Er komt een dag waarop wij onze kinderen tot hun vijftigste onder onze oksel zullen houden.'

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >