Vrolijke opvoedtantes Els en Do beantwoorden jullie opvoedvragen met een knipoog. Deze week: te veel verwennen.
Elke ochtend brengt mijn vrouw onze dochter van acht ontbijt op bed. Ook legt ze haar kleren klaar, ruimt ze haar kamertje op en knoopt ze haar jas dicht. Pien hoeft sowieso niets te doen: zelfs de melk wordt voor haar ingeschonken. Ik vind het belachelijke verwennerij, maar mijn vrouw zegt: “Ach, het is zo gezellig en ze is maar zo kort klein.” We zijn benieuwd wat de tantes ervan vinden.
Do’s buurvrouw Mevrouw Hupperts (92), moeder van negen kinderen, staat aan uw kant. Zij glimlacht bij de gedachte dat ze al haar telgen op hun achtste nog ontbijt op bed zou hebben gebracht. En wijst erop dat het de ouderlijke taak is een kind te leren zichzelf te verzorgen. Kinderen vertonen grote verschillen. Het ene kind wil alles al zelf doen als het er nog niet aan toe is. Het andere kind steekt pas een poot uit als er echt niks anders op zit omdat niemand anders het voor hem doet – bijvoorbeeld als het na dertig, veertig jaar eindelijk het ouderlijk huis verlaat. Mevrouw Hupperts vermoedt dat uw dochter tot die laatste categorie zal behoren als uw vrouw zo doorgaat. Uit pure liefde, maar toch.
Volgens opvoedkundige zelfredzaamheidschema’s moet een kind zelf zijn jas kunnen dichtknopen als het vier jaar is. Je kunt een achtjarige natuurlijk best af en toe helpen met zijn jas, maar alleen als je hem eens lekker wilt verwennen.
Laat dit aan uw vrouw lezen en geef haar de speciale groeten van tante Els, die alle begrip voor uw echtgenote heeft. Haar zoon is 33, maar als het aan tante Els zou liggen reed ze elke dag naar zijn huis om te ontroleren of hij zijn tanden wel goed poetst, vitaminerijk eet en een wolletje draagt. Els denkt huiverend terug aan de ochtend dat ze haar zoon 29 jaar geleden voor het eerst naar de kleuterschool bracht met de mededeling dat hij zijn billen nog niet zelf kon afvegen. “Ik heb inderdaad niks anders te doen dan me over de billen van 24 kleuters buigen,” zei de juf daarop sarcastisch. Binnen een dag had Els’ zoontje de kunst onder de knie en voor zover bekend heeft hij er geen enkel trauma aan overgehouden.
Els en Do zijn geboren voordat de pil was uitgevonden en kwamen ter wereld zonder dat hun ouders daarom hadden gevraagd. Zelf kregen zij heel bewust kinderen en voelen de plicht hen permanent gelukkig te maken. Ze kennen dus twee opvoedingsstijlen van nabij, en blijven onverminderd op zoek naar de gulden middenweg. Mail Els en Do: elsendo@kekmama.nl
Tijdelijke aanbieding: Neem nu een abonnement op Kek Mama en krijg een gratis tas naar keuze >
Wie ooit met zijn gezin op tv verschijnt, kan erop wachten: meningen komen vanzelf. Zeker op social media. Familie Bal uit Een huis vol kreeg na hun deelname dan ook een vraag die veel verder ging dan die leek: “Doen jullie mee aan Een huis vol voor het geld of voor de aandacht van mensen […]
Anita gaf haar dochter een naam met een prachtig verhaal. Jaren later staat ze voor een heel andere werkelijkheid: haar dochter wil zo snel mogelijk van die naam af.
Als de juf van haar zoon haar op het matje roept met een flink oordeel, schiet dat bij Vanessa behoorlijk in het verkeerde keelgat.
Altijd druk, nooit klaar en tóch het gevoel dat je tekortschiet? Welkom in het moderne ouderschap. Maar er is goed nieuws: volgens psychotherapeut Dr. Zoe Shaw hoeft het allemaal echt niet zo ingewikkeld. Sterker nog, minder doen maakt je vaak een betere ouder. Doe jij deze zes dingen al? Dan ben je een betere ouder […]
Wat begint als een luchtig uitje, verandert al snel in een rit vol rauwe eerlijkheid en kippenvelmomenten. In Vier handen op één buik deelt Nilay (18) haar verhaal, eentje dat schuurt, raakt en laat zien hoe dun de lijn soms is tussen overleven en opgeven.
Er is opnieuw babyvoeding uit de schappen gehaald.
