Je ziet het geregeld (en misschien maak je je er zelf ook weleens schuldig aan): ouders die met de neus in hun smartphone zitten en hun kind niet zien staan. Maar volgens blogger Elizabeth Broadbent is dat kleine apparaat niet de reden dat wij onze kinderen negeren.
Lees verder onder de advertentie
‘Het is een overlevingsstrategie’, schrijft ze. ‘Als we dat niet zouden doen, zouden we gillend gek worden.’
‘Tijd voor jezelf’
Volgens haar heb je die tijd voor jezelf als moeder nu eenmaal nodig. ‘En weet je?’, vervolgt ze. ‘Ondanks dat er vroeger nog geen mobieltjes waren, deden onze ouders precies hetzelfde. Je kan je vast wel die keer herinneren dat je iets aan je moeder wilde laten zien en zij vervolgens riep dat ‘ze aan de telefoon was’ of ‘even met iets anders bezig was’. Of op de speelplaats: dat ze ons, in plaats van op een smartphone te zitten, het huis uitschopten en zeiden dat we maar alleen moesten gaan spelen. Vervolgens ploften zij op de bank met een of andere roman. Gingen ze wel een keer mee? Dan werd je hoe dan ook genegeerd als je van de glijbaan afgleed.’
Elizabeth wil hiermee één ding zeggen: dat je ouders op hun mobiele telefoons niet moet veroordelen. ‘We doen al duizenden jaren hetzelfde, maar ineens wordt er een maatschappelijk probleem van gemaakt. Onze voorouders zouden een moord hebben gedaan voor zo’n telefoon, dus pak ‘m lekker en Google naar de dichtstbijzijnde Starbucks – nog handig ook.’
Anita gaf haar dochter een naam met een prachtig verhaal. Jaren later staat ze voor een heel andere werkelijkheid: haar dochter wil zo snel mogelijk van die naam af.
Wie ooit met zijn gezin op tv verschijnt, kan erop wachten: meningen komen vanzelf. Zeker op social media. Familie Bal uit Een huis vol kreeg na hun deelname dan ook een vraag die veel verder ging dan die leek: “Doen jullie mee aan Een huis vol voor het geld of voor de aandacht van mensen […]
Naomi (30) doet communicatie bij een gemeente en is getrouwd met Youp (33). Samen zijn ze de trotse, soms oververmoeide ouders van tweeling Ties en Evi (3). Verwacht in deze column geen opvoedadviezen, maar wel veel liefde, chaos en herkenbare peuterperikelen uit het leven van een tweelingmoeder. Je kunt haar ook volgen op Instagram: @naomiappelman.
Wat begint als een luchtig uitje, verandert al snel in een rit vol rauwe eerlijkheid en kippenvelmomenten. In Vier handen op één buik deelt Nilay (18) haar verhaal, eentje dat schuurt, raakt en laat zien hoe dun de lijn soms is tussen overleven en opgeven.