Beeld: Babble.com
Campbell (12) uit Australië heeft het er maar druk mee. Elke dag maakt hij een teddybeer als troost voor een ziek kind.
Toen Campbell negen jaar oud was, stond er iets heel bijzonders op zijn verlanglijstje voor Kerst. Hij wilde zieke kinderen een pluchen teddybeer geven. Kopen was een beetje te duur, dus besloot hij ze zelf te maken.
Inmiddels gaat Campbell al drie jaar langs op bezoek bij zieke kinderen een zelfgemaakte teddybeer te schenken. Het uitzoeken van patronen, uittekenen, stof uitzoeken en aan elkaar naaien doet hij zonder enige hulp van zijn ouders. De materialen koopt hij met zijn eigen zakgeld, maar soms krijgt hij donaties. Die komen van over de hele wereld.
Het was zijn doel om elke dag een teddybeer in elkaar te zetten, maar dit jaar heeft hij er al 400 gemaakt. Tijdens Kerst zal hij de teddyberen persoonlijk gaan brengen in het lokale ziekenhuis. Wat een held!
Bron Babble.com
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
