Beeld: Unsplash
De slaapkamer is al meerdere jaren stilgevallen of het huis is zó gehorig dat je maar beter je mond dicht kunt houden tijdens een potje seks. En dan is het zaak de frustratie te voorkomen.
Lizzy (44), getrouwd met Len, twee kinderen van 14 en 9: “Drie jaar was het stil in het echtelijk bed. We hadden gewoon weinig puf. In het begin maakten we er nog grapjes over, maar het laatste jaar raakte Len steeds meer gefrustreerd. Ook ik verlangde weer naar intimiteit, tegelijkertijd wist ik de aan-knop niet meer te vinden.
Uiteindelijk bleek praten bij ons de sleutel. Tv uit, muziekje en kaarsjes aan, wijntje erbij en kletsen over wat we wilden in ons leven. Zo simpel, maar zo fijn om weer eens gehoord te worden en ook te horen wat ik voor Len betekende, hoe hij me miste als levenspartner en minnares en hoe trots hij op mij was als moeder van zijn kinderen.
Voor ik het wist zaten we vreselijk met elkaar te zoenen. Geen idee waar dat vandaan kwam, maar nog steeds werkt een goed gesprek als een malle op ons libido.”
Esther (38), twee dochters van 7 en 6: “Omdat onze kinderen zowat met hun bedden tegen onze slaapkamermuur liggen, voel ik me niet vrij genoeg om helemaal los te gaan tijdens de seks. We vrijen wel, fluisterstil, maar echt ontspannen ben ik niet en mijn orgasme houd ik zo veel mogelijk in. Doodsbang dat een kind wakker wordt of de kamer komt binnenstormen. Dat gebeurt namelijk regelmatig.
Daarom ben ik altijd extra blij als mijn ouders of schoonouders de meiden voor een logeerpartij vragen. Terwijl ik hun tassen inpak, verheug ik me al op de nacht die voor me ligt. Een waarin ik naar hartenlust kan kreunen en gillen.”
Wil je je seksleven een boost geven, word je naar de tantracursus gestuurd. Van rollenspel tot seks met een pilletje op: lezeressen vertellen hoe ze weer zin kregen in zoenen en vrijen. Je leest het hier!
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
