Fotografie: Mark Groeneveld
Yolanthe Cabau woont met zoon Xess (7) in Los Angeles. In deze column deelt ze haar ervaringen als single moeder en carrièrevrouw.
17 juli 2010. Met gespannen handen stap ik in. Mijn trots en toeverlaat naast me. Toch voelt het alsof een plek leeg is. We vertrekken. Het geklop van hoeven op de grond hoor ik in mijn oren. Een gespannen gevoel dat ik deel met liefde en geluk. Ik zie deze laatste momenten door kleine vierkanten gaasjes. Dit moet een van de gelukkigste dagen uit mijn leven zijn. Toch voel ik een gemis. Terwijl de koets waarin ik aankom stopt voor de prachtige kerk in Toscane, en mijn broer mijn hand pakt, kijk ik nog heel even omhoog. Hij is er. Ik voel het. Dat geeft rust.
Lees ook – ‘Ik voelde me een buitenbeentje’ >
Het zijn de mooiste momenten uit je leven, zoals je bruiloft of de geboorte van je eerste kindje, waarop je een lach deelt met een traan. Een gevoel van geluk en trots deelt met verdriet en gemis. Mijn vader overleed toen ik 21 was. Hij heeft mij nooit naar het altaar kunnen brengen en mijn zoontje nooit in zijn armen gehad. Wat zou hij trots zijn geweest op zijn kleinzoon. Ik fantaseer er wel eens over hoe die naar
hem zou kijken en wat die hem zou leren.
“Hij heeft mij nooit naar het altaar kunnen brengen en mijn zoontje nooit in zijn armen gehad”
Als ik nu terugkijk heeft zijn overlijden heel veel met me gedaan. Er zijn zoveel verhalen, zoveel herinneringen. Goede en slechte. Opeens leven die herinneringen alleen maar door in je gedachten. Een leegte die nooit meer gevuld wordt. Een gemis dat nooit weg zal gaan. Wat had die warme beschermende arm van een vader om mij heen me goed gedaan in periodes dat ik in Nederland door het slijk werd gehaald.
Ik was erg jong toen er van alles over mij als persoon werd gezegd en geschreven. Ik was nog zo onzeker, dan doet het veel met je wanneer een heel land een mening over je deelt. Ik voelde me eenzaam en alleen. Ik had mijn moeder, maar die veiligheid en bescherming van een vader miste ik wel.
Het geloof heeft mij heel veel steun gegeven. Hoe moeilijk ook, het had zo moeten zijn. In dit leven kon hij niet altijd de beste vader voor me zijn, maar misschien kan hij mij en mijn broers en zussen wel begeleiden vanaf waar die nu is… Die gedachte geeft troost.
In de extra dikke special van Kek Mama lees je de mooiste verhalen, meest herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts €29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Voetbalster en voormalig Oranje-international Lieke Martens (33) heeft voor het eerst openhartig verteld over het verlies van haar zoontje Eden.
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
Elise (36) denkt dat een gezellige avond met haar eerste date positief is verlopen, maar zodra ze een vervolguitnodiging afslaat, slaat de sfeer volledig om. Wat volgt is een Tikkie dat ze nooit zal vergeten én betalen.
Je kiest de naam voor je kind heel zorgvuldig. De mooiste naam, dat moet hem worden. Heel irritant, als iemand dan continu de naam verkeerd uitspreekt.
