Yolanthe Cabau woont met zoon Xess (8) in Los Angeles. In deze column deelt ze haar ervaringen als single moeder en carrièrevrouw.
Lees verder onder de advertentie
Lunchpakketjes zijn tegenwoordig gevuld met boterhammen in perfecte blokjes, komkommers in Disney-figuurtjes uitgesneden en verassingen onder het brood. Het lijkt bijna of ouders strijden om de titel ‘beste broodtrommel van het schoolplein’. Ik herinner mijn broodtrommel van vroeger niet. Die was er namelijk niet.
Toen ik op vijfjarige leeftijd naar Nederland verhuisde vanuit Spanje met een gezin dat toen bestond uit acht kinderen, hadden we het niet breed. Mijn moeder moest elk dubbeltje omdraaien. Een mooie broodtrommel met een kwarkbol en groentefiguurtjes zaten er niet in. In mijn tijd waren broodtrommels ook geen kunstwerken. Als je geluk had kreeg je een ligakoek mee bij je bruine boterham met kaas.
“Het lijkt bijna of ouders strijden om de titel ‘beste broodtrommel van het schoolplein”
Lees verder onder de advertentie
Minder fijne herinneringen
Toch roepen die lunchpakketjes minder fijne herinneringen bij mij op. Bij ons op school kwam er in de pauze een melkkar het klaslokaal binnen met allemaal verschillende melkpakjes waaronder chocolademelk, karnemelk en gewone melk. Kinderen die lid waren van de melkkar kregen een pakje melk en een ligakoek. Ook kregen kinderen die lid waren een tijdschrift: de Okki of de Bobo tijdschrift. In mijn jeugd waren die helemaal het einde. Ik was de enige in de klas die geen lid was van de melkkar en de Bobo. Mijn moeder kon dit niet betalen voor alle kinderen.
Lees verder onder de advertentie
Dat Spaanse meisje
Als kind voelde ik me op de basisschool al een buitenbeentje, omdat ik werd gezien als ‘dat Spaanse meisje in dat grote gezin’, maar dat werd door de lunchpakketjes nog erger. Kinderen kunnen soms best gemeen zijn tegen kinderen die ‘anders’ zijn. Lunchpakketjes dragen hieraan bij, want het ene kind heeft een mega fancy broodtrommel en het andere kind krijgt een appel en een broodje kaas.
Lees verder onder de advertentie
Toch zie ik wel een mega vooruitgang in lunchpakketjes en het voedselaanbod op scholen. In mijn jeugd rook je nog net niet het frituurvet van alle kantinesnacks in de klaslokalen. Kinderen leren om gezond en gevarieerd te eten is superbelangrijk. Als dat moet met Disneyfiguurtjes en perfecte blokjes, dan ben ik voor.
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Jaimie Vaes richt haar aandacht volledig op zoon Lío, die volgens haar momenteel een prachtige fase doormaakt. Toch blijft er één onderwerp spelen waar regelmatig vragen over komen: het contact tussen Lío en zijn vader, rapper Lil Kleine.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]