Geen haar op het hoofd van Kek Mama’s Malu dat ook maar dácht aan het kopen van zwangerschapskleding. Nu d’r buik in volle glorie groeit en de rand van haar broek in haar heupen snijdt, piept ze wel anders.
Ik kreeg nog net geen rillingen als iemand me een paar maanden geleden vroeg of ik al POSITIEkleding had aangeschaft. Begrijp me niet verkeerd, ik zag er het nut heus wel van in, maar bij dat woord kwam in gedachten toch altijd een geitenwollensokkentype met Crocs en een boodschappentrolley omhoog – iemand die gaat voor een praktisch: ‘Als het maar lekker zit.’ Zo zag ik mezelf niet dus hup: gewoon ‘normale’ kleding blijven dragen. Af en toe een shirtje of broek in een grotere maat kopen en zo kom ik die negen maanden wel door.
Lees ook
Zo kom jij (de eerste weken van) je zwangerschap relaxed door >
Niet dus. Vanaf het moment dat m’n buik boller werd, begon de ellende: eerst een knoopje open, vervolgens de rits (ik zocht zelfs op internet naar life hacks om je broek dan toch mooi op z’n plaats te houden – een haarelastiek doet wonderen) en toen kwamen de wijde shirts. Maar hoe hard ik ook forceerde, niets zat lekker. En toegegeven: die wijde meuk oogt gelijk een kilo of vijf zwaarder als je zwanger bent. Dat wil je niet, dus ging ik in volle frustratie op zoek naar positiekleding naar mijn zin. Niet dat ik als eerste meeloop met de trends, maar een zwangerschapslegging als broek dragen, ging me toch iets te ver.
Al snel kwam ik erachter dat zwangerschapskleding je buik veel mooier laat uitkomen, heerlijk zit en niet hetzelfde is als een oubollige bloemetjesjurk. Of als een blouse met enorme strik die op je buik leunt en waarop nog net niet staat ‘KIJK MIJ EENS ZWANGER ZIJN’. Of erger nog: als shirts met ’50% mommy, 50% daddy’. Oké, nu hou ik op. Ik kan beter gewoon de fijne adresjes met je delen. Komen ze:
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Kim wist onlangs niet wat ze meemaakte. Haar schoonzus bleek al langer te weten van het geheim van Kim’s dochter. “Het ging óók over mijn kind.”
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
“Waar zijn de kinderen eigenlijk?” Een vraag waarbij veel ouders tegenwoordig acuut hun telefoon zouden pakken. In de jaren zeventig en tachtig was het antwoord regelmatig: ergens buiten. Geen gps-horloge, geen WhatsApp en al helemaal geen ouder die iedere twintig minuten informeerde of alles nog goed ging. Als je maar thuis was voor het eten.
