Fotografie: Mark Groeneveld
Yolanthe Cabau woont met zoon Xess (7) in Los Angeles. In deze column deelt ze haar ervaringen als single moeder en carrièrevrouw.
Het is donderdagochtend en ik zet Xess af op school in zijn voetbaloutfit. Niet omdat het sportdag is. Nee, vandaag gaan alle kinderen gekleed in het beroep dat ze later willen uitoefenen. Ik vind het geweldig dat hier zo veel schoolactiviteiten worden georganiseerd.
Vorige week was er Monday Breakfast, waarbij iedere ouder iets lekkers had gemaakt. Het is echt een feestje om naar school te gaan. Dit heb ik wel gemist in mijn jeugd.
Ik heb niet die fijne basisschoolervaring gehad die ik bij Xess zie. Als je als jong meisje uit Spanje in een Nederlandse klas komt met allemaal Nederlandse kinderen, word je al snel als anders gezien. Ook zijn mijn broertjes, zusjes en ik verschillende keren van school veranderd. De ene was leuker dan de andere. Toch maakt de basisschool een belangrijk onderdeel uit van je jeugd en ik gun elk kind een fijne ervaring. Xess straalt als hij uit school komt. Dit maakt mij de gelukkigste moeder van de wereld.
Lees ook – ‘Kinderen horen op de basisschool nog geen huiswerk mee te krijgen’ >
Alhoewel Xess nooit in Nederland op school heeft gezeten en mijn basisschooltijd al wat jaren geleden is, zie ik wel de verschillen in schoolsystemen. Bij Xess wordt er veel aandacht besteed aan beweging. Zo krijgt hij gym, tennis-, voetbal- en zwemles. Ik denk dat die afwisseling tussen sport en normale les goed is voor de concentratie. Tijdens de sportlessen kun je even je energie kwijt en daarna heb je weer de volledige focus voor de rekenles. Ook zie ik dat het een positief effect heeft op de relatie met zijn vriendjes. Je leert elkaar toch beter kennen als je een spel speelt dan tijdens taalles.
Maar het grootste verschil tussen Nederland en Amerika is denk ik wel dat kinderen hier in uniform naar school gaan. Kinderen beoordelen elkaar niet op basis van kleding, want die is bij iedereen hetzelfde. Ik vind dat wel iets hebben. En regelmatig is er dus een vrije ‘kledingdag’ waarbij de kinderen in een zelfgekozen outfit naar school gaan.
Hoe Xess eruit wilde zien? Eén keer raden: “Mom, today I want to dress up as dad as I am going to be a professional soccer player when I am older.”
Yolanthe zet zich met haar stichting Free A Girl in om kinderen in een veilige wereld te laten opgroeien, zonder seksuele uitbuiting. Wil jij een steentje bijdragen? Koop dan de Cabau X Free A Girl Hoodie en strijd mee.
Vroeger dacht ik dat kinderen vooral schattig waren. Met een beetje knutselen en koekjes bakken kwam je vast een heel eind (ha ha ha). Dus riep ik altijd dat ik een rijke vent aan de haak zou slaan, kinderen zou krijgen en huisvrouw zou worden.
Maartje (48) is getrouwd en moeder van twee kinderen (13 en 10). Ze werkt als traumachirurg voor het mobiel medisch team van het Amsterdam UMC, waaronder de traumahelikopter.
Nathalie (35) is alleenstaand moeder van twee kinderen (7 en 5) en werkt sinds vijftien jaar bij de Haagse politie. Eerst als agent op straat, nu loopt ze stage als brigadier bij de recherche.
Professionaliteit, dat wil je uitstralen als je je op de werkvloer begeeft, maar die kan soms verraderlijk glad zijn. En daar lig je dan, languit op die vloer. Met je professionaliteit.
Wat als je wordt uitgenodigd voor een kerstdiner, en dan onverwacht een rekening gepresenteerd krijgt? Het overkwam Eva (33) en ze weet niet wat ze ermee aan moet.
Patrick (54) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.