Fotografie: Paulien van Beusekom
Als ik het ouderschap in één woord zou moeten omschrijven, dan is het: een gok. En dan bedoel ik niet dat je je laat bevruchten en maar moet afwachten wat eruit komt. Baby’s zijn immers geen Labubu’s. Ik bedoel meer dat het ouderschap een aaneenschakeling is van kleine keuzes. Je gokt vaak, en verliest ook vaak.
Baby’s staan niet bepaald bekend om hun communicatieskills. Ze huilen wat en dan moet jij maar een beetje gokken wat je ermee moet. Soms huilen ze net iets harder dan normaal, waardoor jij de urgentie voelt toenemen, maar nog steeds niets anders kunt doen dan een beetje in het wilde weg raden wat die zuigeling van je wil.
Je kunt ook verkeerde keuzes maken. Dat is mij vaak gebeurd. Zo was er die keer toen ik mijn kind net naar bed had gebracht en ik ineens allerlei gekreun door de babyfoon hoorde. Zou ze aan het poepen zijn? Ik wist het niet zeker. Daardoor heb ik een kwartier lang op de bank zitten wikken en wegen of ik mijn baby moest gaan verschonen. Ik ging toch maar, voor de zekerheid.
Je raadt het al: het kind had helemaal niet gepoept. De luier was nog zo schoon als maar zijn kan. Goed nieuws, ware het niet dat ik mijn kind nu voor niks uit bed had gehaald en zij het absoluut niet tolereerde om weer teruggelegd te worden. Het kostte me een eeuwigheid en een herhaald slaapritueel om het kind weer in bed te krijgen.
Andersom is het ook weleens gebeurd. Toen durfde ik de gok niet te nemen om haar na wat gekreun uit bed te halen en trof ik de volgende ochtend een baby die tot aan haar nek in de schijt had liggen marineren. De hele godganse nacht.
En zo zijn er tal van dit soort voorbeelden. Zoals: het kind lijkt een beetje misselijk, geef je haar dan wel of niet dat flesje melk voor het slapen gaan? Met als risico dat ze ervan moet spugen. Maar als je het níét doet het risico dat ze weigert te slapen omdat haar gebruikelijke slaapritueel niet volledig is uitgevoerd.
En als een van die twee doemscenario’s voltrekt, neem je haar dan bij jou in bed? Of zorgt dat er juist voor dat ze helemaal niet meer slaapt? Of bevalt het haar juist zo goed dat ze nooit meer in haar eigen bed wil?
Het ouderschap is continu nét de verkeerde keuze maken en proberen jezelf daar niet om te haten. Soms spuugt je kind door jou, slaapt ze niet door jou of marineert ze een hele nacht in haar eigen schijt door jou. Je gokt en je verliest. Aan jou de taak om dat verlies te nemen zonder daar (nog!!!) slechter om te slapen.
Tara (31) is moeder van dochtertje Rosie (2). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.
Na een pittige periode met ziekenhuisopnames, mentale dips en een kinderwens die even op pauze staat, probeert Amy Rose, bekend van Winter Vok Liefde, vooral weer te vertrouwen op haar eigen lichaam en gevoel. En dat doet ze stap voor stap.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Marije (39) haar dilemma. Haar 12-jarige zoon wil dolgraag op boksen, maar zelf krijgt ze het al benauwd bij het idee van deze sport.
Emigreren naar Amerika, dat is Marjoleins droom. Haar man ziet het echter totaal niet zitten. ‘Het afvoerputje van de wereld’, noemt hij het. Daar wil je je kinderen toch niet groot brengen?
Wil jij het gamegedrag van je kind binnen de perken houden? Dan zijn alleen strenge regels niet genoeg, zo blijkt uit onderzoek.
Ilva Kuijpers (28) is leerkracht van groep 1/2. Iedere maand schrijft ze voor Kek Mama een column over haar belevenissen op de basisschool.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]