Beeld: Nine IJff
Sanne is bekend van haar sketchvideo’s op haar Instagramkanaal @laviesanne. Ze is moeder van James (9), Isé (6) en Amélie (1).
“Hup Jamesy, jaaaa!” juichen mijn dochter en ik enthousiast als James in sneltreinvaart met de bal voorbij dribbelt. Het is de derde voetbalwedstrijd die ik langs de lijn sta en ik had eigenlijk nooit verwacht dat ik het zo leuk zou vinden. Toen James vorige zomer aangaf zijn tennislessen te willen verruilen voor voetbal, vond ik dat eerlijk gezegd best een dingetje. Ik kende immers de verhalen van vrienden: hoe het elke keer weer een gehaast van heb ik jou daar is om de kids doordeweeks op tijd bij de trainingen af te leveren (want die zijn natuurlijk altijd rondom het avondeten), de verplichte kantinediensten die e als ouder moet draaien, het gekoukleum langs de lijn tijdens wedstrijden. Om nog maar te zwijgen over de onchristelijke tijden waarop die wedstrijden beginnen.
“Het gehaast, het gekoukleum… om nog maar te zwijgen op de onchristelijke tijden waarom die wedstrijden beginnen”
Daar komt bij dat ik zelf niet bepaald een sportfanaat ben. Ik heb vroeger wel een blauwe maandag op ballet gezeten en een paar jaar gehockeyd – overigens was dat laatste vooral om bij mijn vriendinnenclubje te horen – maar het heeft me nooit heel veel geïnteresseerd. Mijn eerste reactie op dit voetbalgebeuren was dan ook, ‘ja daaaag, daar gáááát onze lome zaterdagochtend’.
Maar het ging me te ver om uitgerekend nu dwarsligger te zijn. Immers het was de langgekoesterde wens van mijn zoon om te voetballen. Dat ik zo nodig op zaterdagochtend als een zoutzak op de bank wil liggen weegt niet op tegen zijn voetbalenthousiasme. Dus natuurlijk ging ik overstag. Met mijn man stemde ik af dat hij de wedstrijden voor zijn rekening zou nemen, ik had me immers door al die jaren zwemles geploeterd…
Lees ook – ‘Wat zou er toch in dat garnalenbreintje omgaan wanneer ze dit soort dingen doet?’ >
Nu vallen we alweer een tijdje onder de categorie ‘voetbalouders’ en hoewel ik in eerste instantie echt niet voornemens was om iedere wedstrijd acte de presence te geven – ik moet immers ook nog een dreumes en een kleuter meeslepen, heb ik tot nu toe nog geen partij overgeslagen. Ja, het is vroeg en
ja, je bent soms een halve dag kwijt, en inderdaad, in de regen staan is geen feest, maar die blije snuitjes die door het veld sjezen, het enthousiasme als ze scoren, de onderonsjes, het teamgevoel en het contact langs de lijn met de andere ouders maken het allemaal goed.
Wel moet ik eerlijk toegeven dat ik er laatst niet helemáál rouwig om was toen de velden vanwege slecht weer werden afgekeurd en de wedstrijd op het laatste moment niet doorging..…. Kon ik me tóch op zaterdagochtend eindelijk weer eens met een kop koffie op de bank hijsen.
Dat een bevalling zich niet laat plannen, blijkt wel uit het bevallingsverhaal van Romee Abrahams. Terwijl op het erf het grote verjaardagsfeest van haar vader in volle gang was, dienden de weeën voor haar tweede zoon Alfie zich aan.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
De juffen op school noemen Pilar ‘tante’, terwijl ze heus wel weten hoe het zit: voor Laura en Daniël is ze hun vrouw, en als een tweede moeder voor hun dochters Rosa (9) en Carmen (7). “We zijn gewoon een gezin.”
Tijdens de nieuwjaarsnacht van 2000 op 2001 brak er brand uit in café De Hemel in Volendam. Melanie Klene (40) overleefde de ramp, maar liep ernstige brandwonden op. Inmiddels is ze moeder van twee zoons (11 en 8). De gebeurtenis is verweven in haar gezin en heeft haar gevormd tot wie ze nu is.
Melissa Ramakers Quekel (29) leeft met een zeldzame stofwisselingsziekte en kampt met complexe gezondheidsproblemen. Ze is afhankelijk van sondevoeding en draagt een glucose-sensor. Ondertussen zet ze alles op alles om er voor haar dochters Lotte (2,5) en Elise (1) te zijn.
Floor is al 25 jaar juf op een basisschool en moeder van Lotje (17) en Abel (19). Ze heeft een relatie met Roderik en is bonusmoeder van Kiki (10) en Feline (13). Op haar werk heeft ze te maken met 28 kleuters en 56 ouders. Maar wie is ze nou eigenlijk wat aan het leren? […]