Patrick (55) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.
Lees verder onder de advertentie
Ik ken in mijn persoonlijke kring een alleenstaande moeder en zij is laatst door haar puber in een ruzie zo hard geslagen, dat ze bloedend naar de EHBO moest. Daar vroegen ze natuurlijk hoe ze aan die buil op haar hoofd gekomen was. Zij verzon een verhaal over dat ze niet zag dat er een lamp heel laag hing in het huis van een of andere zakelijke klant. In werkelijkheid, zo vertelde ze mij later, schaamde ze zich te diep, was bang dat mensen haar opvoeding zouden betwijfelen en tegelijk wilde ze toch ook haar zoon, ondanks zijn uitbarsting, in bescherming nemen. Die had haar in de tuin van hun woning namelijk met een tak geslagen toen ze weigerde meer kleedgeld over te maken. Wat een spagaat!
Lees verder onder de advertentie
Een uurtje researchen leerde me dat er best veel ouders door gedrag van hun eigen kroost op de eerste hulp terecht komen. Precieze cijfers zijn er niet, want ziekenhuizen registreren wel de verwonding, maar vaak niet de oorzaak en veel ouders zwijgen dus. Internationale studies schatten dat tot 20 procent van de ouders van pubers ooit te maken krijgt met geweld van een eigen kind.
Zou ik eerlijk zeggen: “Mijn puber heeft me geslagen”?
Die verzonnen lamp bleef maar in mijn gedachten rondhangen. Want dát vind ik misschien nog wel pijnlijker dan die buil op haar hoofd. Dat haar eerste (o zo logische) reflex was om niet de waarheid te vertellen om zo haar zoon te beschermen. Dezelfde die met zijn eerste lachje, zijn peuterarmpjes om haar nek, zijn eerste schooldag en al zijn kleuterwijsheden haar hart gestolen had. Nu koos ze ervoor te liegen alsof zij degene was die zich moest schamen en iets fout gedaan had. Ik vroeg me af wat ik zou doen. Zou ik eerlijk zeggen: “Mijn puber heeft me geslagen?”
Buiten dat de mijne het niet in zijn hoofd zou halen, omdat ‘ie weet dat ik het niet zou pikken, ik weet het oprecht niet. Ik vermoed dat ik óók iets zou verzinnen. Uit bescherming van hem. In elk geval niet, zoals de moeder die ik hierboven noemde, omdat ik bang zou zijn wat anderen van mij of mijn opvoeding zouden kunnen vinden. Als dat me iets had uitgemaakt was ik nooit aan een column in Kek Mama begonnen 😉
“Nou, die krijgt mooi de rekening voor haar gebrekkige opvoeding!”
Bij geweld door je eigen kind voelen veel ouders zich slachtoffer én verdachte tegelijk. En daarover zwijgen we dus. Huiselijk geweld is gelukkig steeds makkelijker bespreekbaar, je kinderen sla je niet, en terecht, maar andersom, je kind dat jou slaat, is een groot taboe. Alsof het hoort bij de puberteit.
Lees verder onder de advertentie
Nee. Een dichtslaande deur hoort erbij. Oogrollen ook. Een “ik haat je!” vliegt er in sommige huizen weleens uit. Niet leuk, wel herkenbaar. Maar een ouder slaan is iets totaal anders.
Oké, uit onmacht, boosheid of door op hol geslagen hormonen kunnen ze soms uit de bocht vliegen, die schatjes, maar slaan is nooit acceptabel. Wat ik ook niet te accepteren vind is dat velen meteen een mening klaar hebben. “Jaaa?? Geslagen door haar eigen kind? Nou, die krijgt mooi de rekening voor haar gebrekkige opvoeding!” Alsof ieder kind daar alleen een optelsom van is.
Maar zo ver kan ouderliefde dus gaan. Bij deze een digitale knuffel voor iedereen die ermee te maken heeft. Loopt het bij jou thuis of bij een bekende de spuigaten uit? Zoek hulp. Dat is uiteindelijk ook in het belang van je kind. Alle liefs.
Meer lezen van Patrick? Hier vind je al zijn andere columns.
Toen dochter Melody uit de kast kwam, was voor vader Jörgen meteen duidelijk dat zijn liefde en steun voor haar nooit ter discussie zouden staan, zo vertelt hij tijdens een interview met Libelle.
Even snel een appje beantwoorden tijdens het spelen, nog één keer je mail checken aan tafel of gedachteloos door je telefoon scrollen terwijl je kind een verhaal vertelt.
Yolanthe Cabau geniet volop van de tijd met haar zoon Xess Xava in de Verenigde Staten. Tijdens een bijzonder uitstapje legde ze een mooi moment vast dat haar duidelijk raakt.
Een ongeluk zit helaas in een klein hoekje, zeker als kinderen lekker aan het spelen zijn. Voor Kim Kötter en haar gezin kreeg hun vakantie dan ook een heel andere wending dan gehoopt.
De eerste dagen met een pasgeboren baby zijn vaak een mix van geluk, verwondering én gebroken nachten. Dat ervaart ook Daní Zijlstra, die samen met Joy van Swieten onlangs hun eerste kind mocht verwelkomen.