Patricia: ‘Iedereen zou de vrijheid moeten hebben om zijn voornaam twee keer in het leven te veranderen’

column patricia van liemt Beeld: Marijn Reichert
Patricia van Liemt
Patricia van Liemt
Leestijd: 2 minuten

Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.

Lees verder onder de advertentie

Ik heb hier weleens geroepen dat iedereen de vrijheid zou moeten hebben om zijn voornaam twee keer in het leven te veranderen. De eerste keer als je twaalf bent. Al jaag ik met dat idee waarschijnlijk een paar leerkrachten in het harnas. Want ik kan me zo voorstellen dat de klas dan niet meer uit Emma, Thomas en Sem bestaat, maar uit Wednesday, Elsa, Barbie en Tarzan.

Lees verder onder de advertentie

Naam aanpassen

De tweede keer dat je vrijblijvend je naam mag aanpassen zou zijn na je achttiende. Om twee redenen: omdat je dan eindelijk een beetje weet wie je ongeveer bent, en omdat je inmiddels hebt ontdekt dat Wednesday of Tarzan op een sollicitatiebrief toch net iets minder overtuigend overkomt.

Als ik die vrijheid had gehad, dan hadden mijn puberjaren er waarschijnlijk heel anders uitgezien. Met een lichte identiteitsverwarring in het kielzog, dat wel. Want als twaalfjarige had ik mijn naam ongetwijfeld aangepast in iets met Prinses of was ik voor Madonna gegaan. En nu ik dit zo opschrijf besef ik dat het ook zomaar Prinses Madonna had kunnen worden.

Lees verder onder de advertentie

Verkleinwoorden

Goed, ik dwaal af. De dochter van een vriendin van mij heet Noortje en zij wil nu ze naar de middelbare school gaat liever Noor genoemd worden. En als ik eerlijk ben, begrijp ik dat heel goed. Een verkleinwoord achter een voornaam heeft toch iets infantiels. En daar is niets mis mee als je vier bent, maar het klinkt toch anders wanneer je jezelf voorstelt aan nieuwe collega’s. “Hoi, ik ben Noortje, hoofd juridische zaken.” Bovendien is ongeveer 85 procent van de verkleinnamen vrouwelijk. Het is maar een klein taalkundig detail, maar wel eentje waar het patriarchaat lekker op gaat. Maar dat terzijde.

Lees verder onder de advertentie

Dus misschien is het dus helemaal niet zo’n gek idee dat Noortje op haar twaalfde zelf mag besluiten dat ze Noor wil zijn. En wellicht is dat wel echte vrijheid. Niet bij grote levensbeslissingen. Maar bij het kiezen van je eigen naam.

Meer lezen van Patricia? Hier vind je haar andere columns.

Voeg ons toe als voorkeursbron
Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail