Patrick (55) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.
Lees verder onder de advertentie
Van de week zat ik met een vriend te facetimen en we hadden het over ‘momenten die groot verschil hebben gemaakt in hoe we vader zijn’. Daar hoefde ik niet lang over na te denken. ‘De eerste keer dat ik een familieopstelling deed,’ zei ik.
Kort gezegd is dat een manier om te kijken hoe jouw plek in je familie invloed kan hebben op hoe je je voelt, denkt en doet. Bij zo’n sessie komen in een ‘alwetend’ energetisch veld de patronen van jou en je familie- of gezinsleden tot uiting en worden er bijvoorbeeld trauma’s van generaties eerder blootgelegd. Een voorbeeld: Jij bent altijd bang om iemand teleur te stellen en tijdens een sessie ontdek je dat je onbewust veel verantwoordelijkheid van je moeder hebt overgenomen.
Lees verder onder de advertentie
Ander voorbeeld: Je hebt altijd last van angst of verdriet zonder precies te weten waarom, en tijdens een opstelling blijkt dat in jouw familie (onbewust) nog pijn of trauma wordt doorgegeven van generatie op generatie. Stel, je overgrootopa van moeders kant heeft heftige dingen meegemaakt in de oorlog en kon daar thuis nooit over praten. Zijn kinderen zijn opgegroeid met dat zwijgen, die verborgen pijn, die niet besproken, maar o zo aanwezig was. Dat werd de standaard en jouw moeder heeft die sfeer aangetrokken als een jas en zo kreeg het trauma van je overgrootopa ook invloed op jou.
Wat je niet kunt zien, kun je ook niet oplossen
Heel veel mensen dragen trauma’s en pijn mee die niet van henzelf zijn, maar die wel hun denken en voelen beïnvloedt. Voor velen is het letterlijk een last die van hun schouders valt als ze het eenmaal zien en begrijpen.
Familieopstellingen heb je in verschillende vormen, met mensen in een kring erbij (zogenaamde representanten) of een op een. Ik heb er in de loop der jaren een stuk of tien gedaan, altijd in een kring met mensen. Soms bracht ik een vraag in en soms speelde ik als representant mee in de opstelling van iemand anders. Fijn om anderen te helpen. En zo heb ik meerdere trauma’s die ik onbewust meedroeg losgelaten. Voor mezelf én mijn kinderen.
Lees verder onder de advertentie
Want elke dag doe ik keihard mijn best om er voor mijn schatjes te zijn. Zoals de meeste ouders hier. We koken, spelen politieagent, psycholoog, chauffeur, schoonmaker en beschermengel. Alles om onze kinderen veilig, geliefd en vrij op te laten groeien. Maar wat je niet kunt zien, kun je ook niet oplossen en dat blijft dus ongezien een rol spelen in hoe je met je kids bent, hoe je reageert, hoe je hen leert reageren en in wat je doorgeeft aan pijn die je (nog) niet hebt aangekeken.
Wat zou er mogelijk worden bij jullie thuis als de last die jij (eventueel) dag in dag uit meedraagt opeens lichter zou zijn en er meer duidelijkheid komt over waarom je je voelt zoals je doet?
Hier in huis kan het nog steeds weleens stevig knetteren
Zelf leerde ik kwetsbaarheid juist als een kracht zien en, heel gek, mijn allergie voor bepaalde harige dieren was opeens weg, waardoor de kids een konijntje en later zelfs een hond kregen. Natuurlijk, hier in huis kan het nog steeds weleens stevig knetteren, maar het is anders, luchtiger, lichter en er is eerder ruimte voor knuffels, gelach en positiviteit. En dat wens ik niet alleen mijn kinderen en mijn familieleden toe, maar iedere ouder en ieder kind. Zou zoiets bij jou verschil kunnen maken?
Lees verder onder de advertentie
Meer lezen van Patrick? Hier vind je al zijn andere columns.
Yolanthe Cabau (41) verlangde naar meer vrijheid en vond dat in Los Angeles, waar ze samen met zoon Xess Xava (10) woont. Ze leeft haar droomleven, maar de wens voor een tweede kindje blijft groot. Kek Mama sprak haar.
Jordi’s vrouw ging een weekend weg met haar vriendinnen, dus hij dacht: dan ga ik een weekend naar de camping met de kids. Helemaal in zijn nopjes, hij voelde zich een superpapa, tot hij besefte waar hij terecht was gekomen.
De documentaire Suzan & Freek: We vieren het leven laat een kant van Suzan Stortelder en Freek Rikkerink zien die het publiek de afgelopen maanden vooral van een afstand heeft meegemaakt.
Jaimie Vaes richt haar aandacht volledig op zoon Lío, die volgens haar momenteel een prachtige fase doormaakt. Toch blijft er één onderwerp spelen waar regelmatig vragen over komen: het contact tussen Lío en zijn vader, rapper Lil Kleine.
Met een musicalster als moeder en een zanger, acteur en presentator als vader is het misschien niet zo verrassend dat ook de kinderen van Jim Bakkum en Bettina Holwerda interesse tonen in het podium. Toch kijken de twee ouders bewust naar hoe ze daarmee omgaan. Talent stimuleren doen ze zeker, maar hun kinderen beschermen blijft […]