Patrick (55) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.
Lees verder onder de advertentie
Van de week zat ik met een vriend te facetimen en we hadden het over ‘momenten die groot verschil hebben gemaakt in hoe we vader zijn’. Daar hoefde ik niet lang over na te denken. ‘De eerste keer dat ik een familieopstelling deed,’ zei ik.
Kort gezegd is dat een manier om te kijken hoe jouw plek in je familie invloed kan hebben op hoe je je voelt, denkt en doet. Bij zo’n sessie komen in een ‘alwetend’ energetisch veld de patronen van jou en je familie- of gezinsleden tot uiting en worden er bijvoorbeeld trauma’s van generaties eerder blootgelegd. Een voorbeeld: Jij bent altijd bang om iemand teleur te stellen en tijdens een sessie ontdek je dat je onbewust veel verantwoordelijkheid van je moeder hebt overgenomen.
Lees verder onder de advertentie
Ander voorbeeld: Je hebt altijd last van angst of verdriet zonder precies te weten waarom, en tijdens een opstelling blijkt dat in jouw familie (onbewust) nog pijn of trauma wordt doorgegeven van generatie op generatie. Stel, je overgrootopa van moeders kant heeft heftige dingen meegemaakt in de oorlog en kon daar thuis nooit over praten. Zijn kinderen zijn opgegroeid met dat zwijgen, die verborgen pijn, die niet besproken, maar o zo aanwezig was. Dat werd de standaard en jouw moeder heeft die sfeer aangetrokken als een jas en zo kreeg het trauma van je overgrootopa ook invloed op jou.
Wat je niet kunt zien, kun je ook niet oplossen
Heel veel mensen dragen trauma’s en pijn mee die niet van henzelf zijn, maar die wel hun denken en voelen beïnvloedt. Voor velen is het letterlijk een last die van hun schouders valt als ze het eenmaal zien en begrijpen.
Familieopstellingen heb je in verschillende vormen, met mensen in een kring erbij (zogenaamde representanten) of een op een. Ik heb er in de loop der jaren een stuk of tien gedaan, altijd in een kring met mensen. Soms bracht ik een vraag in en soms speelde ik als representant mee in de opstelling van iemand anders. Fijn om anderen te helpen. En zo heb ik meerdere trauma’s die ik onbewust meedroeg losgelaten. Voor mezelf én mijn kinderen.
Lees verder onder de advertentie
Want elke dag doe ik keihard mijn best om er voor mijn schatjes te zijn. Zoals de meeste ouders hier. We koken, spelen politieagent, psycholoog, chauffeur, schoonmaker en beschermengel. Alles om onze kinderen veilig, geliefd en vrij op te laten groeien. Maar wat je niet kunt zien, kun je ook niet oplossen en dat blijft dus ongezien een rol spelen in hoe je met je kids bent, hoe je reageert, hoe je hen leert reageren en in wat je doorgeeft aan pijn die je (nog) niet hebt aangekeken.
Wat zou er mogelijk worden bij jullie thuis als de last die jij (eventueel) dag in dag uit meedraagt opeens lichter zou zijn en er meer duidelijkheid komt over waarom je je voelt zoals je doet?
Hier in huis kan het nog steeds weleens stevig knetteren
Zelf leerde ik kwetsbaarheid juist als een kracht zien en, heel gek, mijn allergie voor bepaalde harige dieren was opeens weg, waardoor de kids een konijntje en later zelfs een hond kregen. Natuurlijk, hier in huis kan het nog steeds weleens stevig knetteren, maar het is anders, luchtiger, lichter en er is eerder ruimte voor knuffels, gelach en positiviteit. En dat wens ik niet alleen mijn kinderen en mijn familieleden toe, maar iedere ouder en ieder kind. Zou zoiets bij jou verschil kunnen maken?
Lees verder onder de advertentie
Meer lezen van Patrick? Hier vind je al zijn andere columns.
Toen dochter Melody uit de kast kwam, was voor vader Jörgen meteen duidelijk dat zijn liefde en steun voor haar nooit ter discussie zouden staan, zo vertelt hij tijdens een interview met Libelle.
Even snel een appje beantwoorden tijdens het spelen, nog één keer je mail checken aan tafel of gedachteloos door je telefoon scrollen terwijl je kind een verhaal vertelt.
Yolanthe Cabau geniet volop van de tijd met haar zoon Xess Xava in de Verenigde Staten. Tijdens een bijzonder uitstapje legde ze een mooi moment vast dat haar duidelijk raakt.
Een ongeluk zit helaas in een klein hoekje, zeker als kinderen lekker aan het spelen zijn. Voor Kim Kötter en haar gezin kreeg hun vakantie dan ook een heel andere wending dan gehoopt.
De eerste dagen met een pasgeboren baby zijn vaak een mix van geluk, verwondering én gebroken nachten. Dat ervaart ook Daní Zijlstra, die samen met Joy van Swieten onlangs hun eerste kind mocht verwelkomen.