Beeld: Paulien van Beusekom
Patrick (55) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.
Wat doe je als je dochter weer bij je in bed wil slapen? Een maand of twee geleden werd er bij ons ingebroken. Over de impact daarvan schreef ik al eerder, maar de nasleep voelen we nog steeds. Sindsdien gaat de deur altijd op slot, alarm aan, zelfs als ik maar even weg ben. Ik ben niet bang uitgevallen, maar wel alerter. Een geluid buiten, ritselende bladeren of een telefoon die afgaat: ik kijk overal van op.
Mijn dochter heeft er misschien nog wel het meest last van. Sinds vreemde figuren door haar spullen zijn gegaan, vindt ze het lastig om alleen thuis te zijn. En slapen in haar eigen kamer? Dat lukte ineens ook niet meer zo goed. Dus slaapt ze weer bij mij.
En eerlijk? De aanleiding is rot, maar ik geniet ervan. Natuurlijk zou ik liever zien dat ze in haar eigen kamer durft te slapen. Maar zolang dat niet zo is, koester ik deze onverwachte ‘bonus’. Ineens is het weer net als vroeger.
Jarenlang sliepen mijn kinderen bij mij in bed. Andere ouders vertelden weleens dat ze daar nooit aan zouden beginnen. Soms kreeg ik zelfs een afkeurende blik. Maar ik vond het altijd heerlijk. Dus die blik, die staken ze maar daar waar de zon nooit scheen.
Het begon allemaal toen mijn zoon nog een baby was en we in Zweden woonden. Hij had een beknelde zenuw in zijn achterhoofd, waardoor hij ’s nachts voortdurend wakker werd van buikpijn. De enige manier waarop hij rust vond, was als zijn moeder hem aanlegde.
Terwijl zij hem naast zich legde en hij lag te drinken, bleef er voor mij nog ongeveer vijftien centimeter matras over. Langzaam gingen we allemaal kapot aan gebrek aan nachtrust. “Ga jij anders in het logeerbed slapen”, zei zijn moeder op een dag. Dan had tenminste iemand nog een redelijke nacht. En zo geschiedde.
Toen mijn toen tweejarige dochter een paar dagen later ontdekte dat haar broertje elke nacht bij mama lag, wilde zij natuurlijk bij papa slapen. Dat was meteen het begin van het einde van onze relatie, maar het was ook het begin van een lange periode waarin minstens een van de kids bij mij sliep.
Niet veel later werd de zenuw van mijn zoon namelijk behandeld door een osteopaat en verdwenen zijn klachten. Maar toen kroop hij niet terug in zijn eigen bed. Hij kwam gezellig bij zijn zus en mij liggen. En zo bleef het.
Weer lag ik op een randje van het matras, dit keer in het midden, op de gleuf van de twee matrassen, letterlijk vijftien centimeter breed. Knuffeldieren om me heen. Maar ik vond het niet erg. Ik genoot van de veiligheid, de gezelligheid en het gevoel van verbondenheid dat het hen bood. Zelfs in de gekste standen bleef ik doodstil liggen om maar niemand wakker te maken.
Volgens mij was samen slapen vroeger heel normaal. Grote bedden waren er niet altijd en gezinnen sliepen dicht op elkaar. Misschien romantiseer ik het, maar het voelt ergens heel natuurlijk.
Op een dag was het voorbij. Vanaf een bepaalde leeftijd vinden kinderen het niet meer cool om bij hun vader in bed te slapen. En dat snap ik. Juist daarom geniet ik er nu van. Voor je het weet, zijn ze groot. Dan sluiten ze hun slaapkamerdeur, hebben ze hun eigen leven en vinden ze een knuffel van hun vader vooral gênant.
Dus als mijn dochter vraagt of ze bij mij mag slapen, schuif ik met liefde een stukje op. Zolang het duurt.
Meer lezen van Patrick? Hier vind je al zijn andere columns.
Toen dochter Melody uit de kast kwam, was voor vader Jörgen meteen duidelijk dat zijn liefde en steun voor haar nooit ter discussie zouden staan, zo vertelt hij tijdens een interview met Libelle.
Even snel een appje beantwoorden tijdens het spelen, nog één keer je mail checken aan tafel of gedachteloos door je telefoon scrollen terwijl je kind een verhaal vertelt.
Yolanthe Cabau geniet volop van de tijd met haar zoon Xess Xava in de Verenigde Staten. Tijdens een bijzonder uitstapje legde ze een mooi moment vast dat haar duidelijk raakt.
Een ongeluk zit helaas in een klein hoekje, zeker als kinderen lekker aan het spelen zijn. Voor Kim Kötter en haar gezin kreeg hun vakantie dan ook een heel andere wending dan gehoopt.
De eerste dagen met een pasgeboren baby zijn vaak een mix van geluk, verwondering én gebroken nachten. Dat ervaart ook Daní Zijlstra, die samen met Joy van Swieten onlangs hun eerste kind mocht verwelkomen.
Voor het eerst sinds de bekendmaking van haar relatiebreuk met Rico Verhoeven laat Naomy van Beem van zich horen.
