Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van Maria (14) en Phaedra (11). Iedere vrijdag schrijft ze rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Ik kook. En nee, niet gezellig in de keuken met een schort om en een houten lepel in mijn hand. Ik kook van woede.
Ik lees namelijk net een Parro-bericht over het schoolvoetbaltoernooi. Het gaat over gemengde teams (jongens). Ho, wacht even. Gemengd, maar toch ‘jongens’? Als je vluchtig leest, denk je misschien: maar Patries, dat is toch juist goed? Gemengde teams!
Maar als ik verder lees, begrijp ik waarom ze ‘jongens’ er tussen haakjes achter zetten. Want er is kennelijk óók een meisjesteam. Daar mogen dan weer alleen meisjes in. Huh? Hoezo? Omdat voetbal een jongenssport is? Omdat een meisjesteam niet ‘gemengd’ mág zijn? Mijn waakzame moederhart begint sneller te kloppen. En als ik nog verder lees, dan kook ik niet meer, dan ontplof ik bijna! Dit is wat er staat:
‘Voor de gemengde teams (jongens) zijn voetbalschoenen met noppen, scheenbeschermers en een keepersoutfit inclusief handschoenen verplicht. Voor de meisjesteams wordt dit sterk aangeraden.’
ZIJN – WE – HELEMAAL – VAN – DE – GENDERPOT – GERUKT – MET – Z’N – ALLEN?
Dus als een vriendje van mijn dochter meegaat naar paardrijden, hoeft hij geen cap op? Want hij heeft een jongenshoofd en dat is blijkbaar beter bestand tegen een val? What the actual F*! Ik zou de rest van deze column kunnen vullen met scheldwoorden, maar laten we het netjes houden. Laten we gewoon even doen alsof we nadenken…
Oke, ander voorbeeld. Stel je werkt bij een bouwbedrijf. De mannen zijn verplicht een helm te dragen. Vrouwen niet, maar het wordt ze wel ‘sterk aangeraden’. Want tja, ze tillen misschien minder zware stenen? Of krijgen minder snel iets op hun hoofd?? Absurd toch, deze gedachte? En toch is dit precies wat er op de school van mijn kinderen gebeurt. Gadver.
We leren onze kinderen dus al op jonge leeftijd dat bescherming geen universeel recht is, maar afhangt van gender. Dat een schop tegen een scheenbeen van een meisje blijkbaar minder pijn doet als die van een jongen. Dat een blessure bij een jongen ‘echter’ is. Dat meisjes geen échte bescherming nodig hebben. Waarom in godsnaam die aanname? Waarom geen simpele, duidelijke regel voor álle kinderen? Ze zijn verdomme 11 jaar!
We leren onze kinderen dus al op jonge leeftijd dat bescherming geen universeel recht is, maar afhangt van gender
En laten we eerlijk zijn: een trap tegen je scheenbeen doet pijn. Punt. Onafhankelijk van wat er in je onderbroek zit.
Eerder schreef Patricia over het hebben van een geboorteplan én een plan B. Lees die column hier.
Voor Dionne Stax liggen geluk en verdriet dicht bij elkaar. Terwijl ze volop geniet van het moederschap met dochter Lexie, verwerkt de presentatrice tegelijkertijd het verlies van haar moeder.
Op haar 29e lijkt Kiona Holland (36) een gezond en actief leven te leiden. Ze werkt met veel plezier in de zorg, woont samen met haar partner Phil (32) en denkt na over de toekomst.
Geen enkele ouder wil horen dat hun kind wordt buitengesloten of gepest. Maar minstens zo moeilijk is het moment waarop blijkt dat je eigen kind iemand anders pijn heeft gedaan of aan het pesten is?
Floor is al 25 jaar juf op een basisschool en moeder van Lotje (17) en Abel (19). Ze heeft een relatie met Roderik en is bonusmoeder van Kiki (10) en Feline (12). Op haar werk heeft ze te maken met 28 kleuters en 56 ouders. Maar wie is ze nou eigenlijk wat aan het leren? […]
Of het haar eigen kinderen zijn en zo niet, waarom ze geadopteerd heeft: deze – en meer – opmerkingen krijgt Rachel Garlinghouse wekelijks. En daar is ze helemaal klaar mee.
Op het eerste gezicht vond hij haar wat saai, zij hem ‘zo’n dj’. Toch zijn Dionne Stax en Steven Jansen al vier jaar stapelgek op elkaar. De vonk sloeg over tijdens een fanatiek potje karaoke.
