Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van Maria (13) en Phaedra (10). Elke vrijdag schrijft ze rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven en het moederschap.
Deze week zijn er veel ouders wakker geschud en niet door hun pasgeboren huilende baby, maar door de krantenkoppen die melden dat een kind vanaf nu een dubbele achternaam kan krijgen. Hal-le-fucking-lu-ja! Er is iemand wakker geworden in Den Haag. Jarenlang wilden paps ook wat melk in de pap te brokkelen hebben, dus gaat gans land al decennia lang overstag dat het kind zijn achternaam krijgt. Volslagen idioot natuurlijk.
Lees ook – ‘Woedend gooide ik mijn karretje vol potjes Olvarit’ >
Hoe blij ik ook ben met dit nieuws, het maakt me ook een beetje verdrietig. Maar waarom dan Patricia, hoor ik je denken? Nou, omdat we dus eigenlijk nog verschrikkelijk ouderwets zijn met z’n allen. We denken dat de emancipatie zich al heeft voltooid, maar niets blijkt maar weer eens minder waar te zijn. Tja, en ook ík ben er dertien jaar geleden volledig ingestonken. Ik was heel erg zwanger, heel erg blij én heel erg opgelucht dat we een compromis hadden over de eerste naam, dat ik over de achternaam geen seconde had nagedacht. Dat werd die van hem. Dat was logisch. Ik had die naam immers ook al klakkeloos aangenomen in een witte jurk. Sterker nog, in mijn paspoort staat ‘echtgenote van…’ OMG! En dat ding verloopt voorlopig ook niet (*volgende project).
“Ik was heel erg zwanger, heel erg blij én heel erg opgelucht dat we een compromis hadden over de eerste naam, dat ik over de achternaam geen seconde heb nagedacht”
Goed, sinds 1 januari mag je kind dus een dubbele achternaam dragen. Mooi, ware het niet dat er wel wat burgerlijke haken en ogen aan zitten. Zo kan het alleen bij het eerste kind van het gezin. De daarop volgende spruiten krijgen dan automatisch ook deze twee achternamen en in die volgorde. En mocht je duiding van een koppelteken ‘lekker’ vinden. Forget it! Dat mag je niet gebruiken.
Toch was ik ook wel een beetje blij, dus ging ik met piepende bandjes richting het gemeentehuis om de achternamen van mijn kinderen aan te passen. Hijgend stond ik aan het loket toen de ambtenaar mij vroeg wanneer mijn oudste dan geboren was?
‘In 2010’ antwoordde ik braaf.
‘Dan gaat dat helaas niet voor u op mevrouwtje.’
‘Wat?!’
‘Nee, dit geldt alleen voor kinderen die geboren zijn ná 2016.’
*stilte
‘Waar is het emigratieloket?’
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Angela, die door haar buren haar droomhuis heeft moeten verlaten.
Wanneer je partner op vakantie óf constant achter de kinderen aanrent óf juist alles uit zijn handen laat vallen: weet dat je niet de enige bent.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Denise, wiens affaire na een ongeluk in het ziekenhuis ligt, wat ze natuurlijk met niemand kan delen.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Lotte, wiens schoonmoeder haar hele leven verpest.
Lieke Martens en haar man Benjamin van Leer hebben een zware periode achter de rug. Begin dit jaar verloren zij na 24 weken zwangerschap hun zoontje Eden. In een interview met ESPN vertelt de oud-international er meer over.
Een jaar lang wakker worden tussen Franse luiken, struinen over brocantes en uitgebreid tafelen: daar zeggen wij natuurlijk geen nee tegen. Voor Lisa Bal uit Een huis vol en haar gezin wordt die Franse droom komend jaar werkelijkheid, want ze mogen tijdelijk een huis in Frankrijk hun thuis noemen.