Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van Maria (13) en Phaedra (10). Elke vrijdag schrijft ze rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven en het moederschap.
Zeven van de tien keer hoor ik mijn overburen ’s morgens struggelen met hun jonge kinderen. En met ‘struggelen’ bedoel ik dat ze beide keihard huilen als ze om 07:30 uur in de auto worden gezet. Mijn nieuwe overburen zijn beiden tandarts en vertrekken elke ochtend vroeg. Precies op het moment dat ik wat van mijn bijna 45-jarige gezicht probeer te maken met wat make-up. En ik weet (goed, het blijf ook een aanname) dat háár hart net een beetje meer pijn doet dan dat van hem. Gewoon omdat wij, moeders, door onze gecultiveerde maatschappij meer ‘schuldgevoelens’ hebben dan vaders. Ok, ok mega gechargeerd, maar onze parttime cultuur wakkert dat nu eenmaal meer bij ons aan.
Momenteel werk ik zelf ook 36 uur. En ik vecht regelmatig met het gevoel dat ik een ‘slechte moeder’ ben.
*wacht, mijn man vraagt waar ik deze week mijn column over schrijf.
Het is 10 minuten later…
Dit is wat er gebeurde:
Man: ‘Maar is het niet gewoon nature?’
Ik: ‘Nee, want in Scandinavië hangen ze een heel ander model aan zonder parttime cultuur en het is echt niet zo dat alle vrouwen daar zich rot voelen.’
Man: ‘Maar als je kijkt naar het dierenrijk? Daar zorgt het vrouwtje toch ook meer voor de kinderen.’
Ik: ‘Zeker niet altijd. De mannetjespinguïn zit een jaar op het ei, terwijl het vrouwtje jaagt op eten.’
Man: ‘Ja, maar dieren zogen toch bij de moeder.’
Ik: *zucht
Ik: ‘Maar dieren worden geboren en kunnen meteen lopen en hebben daardoor minder zorg van alleen de moeder nodig. Wij, mensen, zijn veel meer hulpbehoevend de eerste jaren.’
En dit, lieve mensen, is zoals het meestal gaat. Zoals mijn man denkt, zo denken de meeste mensen. En dit is ook de reden dat wij, moeders, nog altijd denken de primaire zorgtaken te moeten dragen voor onze kinderen.
“Ik weet dat haar hart een beetje meer pijn doet dan dat van hem”
En dat is bullshit! Baren, yes, dat doen wij. Maar daarna kunnen wij prima de zorg verdelen. Ik ga mijn nieuwe overbuurvrouw snel een keer uitnodigen voor een glas wijn en haar zeggen dat ze een voorbeeld is voor haar kinderen, ook al voelt dat om 7:30 uur vaak niet zo.
Een bakfiets aanschaffen is één ding. Er vervolgens ook nog mee op vakantie gaan met twee jonge kinderen vraagt om een flinke dosis vertrouwen. Frederique deed het. En kwam verrassend enthousiast terug.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Naomi.
Een mobiele telefoon, die heeft een kind toch niet nodig, vindt de een. Buitenspelen zal ie, en boeken lezen. Juist wel, vindt de ander. Een mobiel is namelijk hartstikke educatief, en nog veilig ook.
Nena Kreber woont met haar vrouw Shary-An, hun dochters Billie (4) en Claes (2) en hond Freek in Scheveningen. Nena werkt als managers van Shary-An en geeft met haar columns een kijkje in het ouderschap.
Ellen (37) is getrouwd met Arend (39) en moeder van Sanne (9) en Keesje (7). Haar man heeft zich een paar jaar geleden laten verleiden om in de crypto’s te stappen, maar dat heeft nog niet het gewenste resultaat opgeleverd.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.