Eigen beeld
Naomi (30) doet communicatie bij een gemeente en is getrouwd met Youp (33). Samen zijn ze de trotse, soms oververmoeide ouders van tweeling Ties en Evi (3). Verwacht in deze column geen opvoedadviezen, maar wel veel liefde, chaos en herkenbare peuterperikelen uit het leven van een tweelingmoeder. Je kunt haar ook volgen op Instagram: @naomiappelman.
Groepslesjes met peuters: de sociale druk op een oververmoeide moeder
Ik heb het allemaal geprobeerd met mijn tweeling: babyzwemmen, peutergymmen, peuterdans en nu muziekles. Niet omdat ik er zelf nou zo’n zin in had, maar omdat ik het gevoel had dat het je plicht is als ouder om je kroost nog onder de vier jaar mee te slepen naar allerlei sociale groepjes. Ik neem je even mee in mijn reis, om er uiteindelijk achter te komen dat de lat wel wat lager mag voor mezelf als moeder.
Al tijdens mijn zwangerschap begonnen de sociale ouder-kindactiviteiten. Ik begon met zwangerschapszwemmen. Niet per se om andere moeders te ontmoeten, maar omdat ik letterlijk geen enkele andere vorm van beweging kon doen met mijn gigantische buik. Ik takelde mezelf in het water, probeerde een half uur lang niet te zinken, en takelde mezelf er daarna weer uit. Aldaar maakte ik de commitment om met mijn twee baby’s ook te komen babyzwemmen.
Dit was gelijk de ergste activiteit die ik met de kids heb gedaan. Ga er maar eens aan staan: in de bloedhitte een baby omkleden terwijl de andere baby standaard ligt te krijsen. Je man die met zeer grote tegenzin meegaat. Lig je in het water, is alles koek en ei, maar dan begint de drama weer als je eruit komt. Janken, krijsen, alles onder pissen (de kinderen, niet ik), natte kleren uit, droge kleren aan proberen te krijgen bij de krijsers. Dan zelf nog in een klein hokje omkleden met diezelfde krijsers. Vervolgens sta je met een burn-out en een bijna-scheiding weer buiten. Na twee keer hebben we letterlijk en figuurlijk de handdoek in de ring gegooid.
Even later kwam de peutergym. In een ijskoude gymzaal achter twee peutertjes van twee jaar aanrennen was ook geen aanrader. Kind 1 rent alle kanten op, stopt constant zijn vinger in de putjes in de vloer van de gymzaal, trekt aan de touwen van de trapeze en als je even niet kijkt, stort-ie zichzelf van grote hoogte naar beneden. Kind 2 durft niet te functioneren als ze verder dan twee millimeter bij mij vandaan is en hangt óf aan mijn been, óf ik til haar op. Als je ter afsluiting dan ook nog de hele gymzaal moet opruimen, terwijl dat is wat je de hele dag thuis al doet, ben je er na twee maanden ook wel weer klaar mee.
Toen kwam peuterdansen. Maar liefst drie proeflessen hebben we gedaan. Ik vond het zelf helemaal enig. Ik hoefde niemand om te kleden en ik hoefde ook niks op te ruimen na afloop. Maar kind 1 vond het afschuwelijk en probeerde steeds terug naar huis te vluchten. Kind 2 hing weer jammerend aan m’n been. Na drie proeflessen (want: zouden ze het de volgende keer wél leuk vinden?) was ik er wederom klaar mee.
Nu zitten we op muziekles. Met een klein groepje slaan ze elke week een paar keer op een trommel en zingen ze een liedje. Ze vinden het enig. Ik vind het enig. De lat ligt lager en we zijn allemaal blij. En dat lijkt me een goede conclusie voor iedere ouder. Je zit waarschijnlijk nog jaren aan voetbal, dansles en hockey vast. Moet je dan al zoveel op je bordje nemen als ze zo klein zijn? Ik vind inmiddels van niet.
Benieuwd naar meer avonturen van Naomi en haar tweeling? Je leest haar andere columns hier!
Je herkent het meteen: sommige oma’s zijn een soort magneet voor hun kleinkinderen. Je hoeft als moeder nauwelijks te vragen of ze mee wille en ze staan al met hun jas aan bij de deur. Niet alleen omdat oma lief is, maar omdat het bij haar altijd gezellig, actief en verrassend is. Deze oma’s hebben […]
Bo staat net ongelofelijk lekker te zoenen in het schoonmaakhok op school, met een leuke vader van het schoolplein, als ze ineens een kinderstemmetje hoort.
Haar dochter zeurde al tijden om dit kapsel, maar voor Luca stond vast: dat ging absoluut niet gebeuren. Dus probeerde haar dochter het bij haar vader…
De familie Bellinga zorgt opnieuw voor ophef. Tijdens hun reis door Zuid-Afrika plaatsen ze een video waarin ze een sloppenwijk bezoeken, waarbij een opmerking over de kinderen daar bij veel kijkers verkeerd valt.
Wat begon als een spannende zoektocht naar de liefde op tv, eindigt nu in een echt boeren-babyverhaal. Kijkers leefden massaal mee met Simone en boer Roel, en hoewel het in het programma geen klassiek sprookjeseinde leek te krijgen, bleek de liefde juist ná de camera’s pas echt te bloeien.
Donderdag zat Soundos El Ahmadi (44) aan tafel bij de Vlaamse VRT-talkshow De Afspraak, waar het ging over onveiligheid voor vrouwen. Presentator Bart Schols (51) twijfelde of het probleem wel zo groot is, maar Soundos liet zich niet van de wijs brengen.