Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van Maria (12) en Phaedra (9). Elke vrijdag schrijft ze rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven en het moederschap.
Ik zal niet snel de woorden van mijn Amerikaanse vriendin vergeten: ‘My kids kind of masturbate and I’m totally fine with that’.
Waar ik dacht een enorm open minded moeder te zijn, kwam toch mijn oer-Hollandse nuchterheid om de hoek kijken. Ergens in een Zwitserse speeltuin moest ik met rode wangen verwerken wat zij zojuist had gezegd. Ons gesprek ontstond nadat we een ander kind net iets te vaak langs een paal naar beneden zagen glijden. Je zag overduidelijk dat het kind het ‘lekker’ vond. Mijn Amerikaanse vriendin zag het ook en benoemde het tafereel. Op zich fijn, want ik vond het toch een wat awkward situatie.
Normaal gesproken ben ik degene die de roze olifant in de kamer benoemt, maar dit keer vond ik het lastig en benoemde zij ‘m. Als zij niets had gezegd, had ik het hoogstwaarschijnlijk ook niet gedaan. Als het gaat om kinderen en ‘seksuele gevoelens’ is het toch een precair onderwerp. En ik corrigeer mezelf meteen, want het zijn niet per se seksuele gevoelens, maar kinderen kunnen wel iets op jonge leeftijd als lekker of fijn ervaren.
Lees ook – ‘Mijn dochter (6) masturbeert in het openbaar, hoe ga ik hiermee om?’ >
Goed, mijn nieuwsgierigheid werd getriggerd toen zij openlijk zei dat haar kinderen ‘masturberen’. ‘Wat bedoel je daarmee’, vroeg ik stotterend en uiterst ongemakkelijk. Ze vertelde dat haar kinderen soms gingen ‘wrijven’ in de kinderstoeltjes achterin de auto. Dat vond mijn vriendin dan weer geen goed idee en heeft haar kinderen toen uitgelegd dat het helemaal oké is om het prettig te vinden, maar dat je dat wel privé doet.
Tja. Als ik het zo opschrijf vind ik het nog steeds ‘gek’, maar eigenlijk heeft ze groot gelijk. Ze biedt haar kinderen juist een veilige omgeving én een gezonde connectie met hun eigen lichaam. Ik ben opgegroeid met een beeld dat seks óf een taboe óf vies was. En dat heeft uiteraard een weerslag op hoe je later als volwassen naar je eigen lichaam kijkt. Ik vind het soms nog steeds lastig om mezelf helemaal te accepteren zoals ik ben. Maar naar mate ik ouder word gaat dat gelukkig steeds beter.
“Ik ben opgegroeid met een beeld dat seks óf een taboe óf vies was”
Of ik ooit zo open kan zijn als mijn Amerikaanse vriendin tegen haar kinderen? Dat weet ik niet. Ik kan wel een paar goede boeken voor ze kopen… Wil je de columns van Patricia liever luisteren? Dat kan hieronder, op Spotify. Ontvang elke maand Kek Mama met korting en gratis verzonden op jouw deurmat! Abonneer je nu en betaal slechts €4,19 per editie.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Estavana Polman en Rafael van der Vaart zijn inmiddels ruim tien jaar samen. Dat betekent niet dat het er thuis altijd even gezellig aan toegaat. Estavana vertelt openhartig dat ze soms flink discussiëren, maar één ding staat voor haar buiten kijf: de liefde overheerst.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
