Iedere week vertelt een leerkracht aan Kek Mama wat ze meemaakt. Deze keer: juf Amelda (36) geeft les aan groep 5.
Amelda: “Maandagochtend, rekenles. Verstoord kijk ik op van het digibord als ik de achtjarige Maria achter in de klas hoor giechelen. Ze kijkt naar haar buurvrouw Laura, een schattig kind met bruine krulletjes. Laura schuift op haar stoel en trekt gekke bekken. Het lijkt of ze een beetje aan het zuchten is. Zit ze nou tegen die stoelpoot aan te bewegen?
Opeens begrijp ik waar dat zuchten vandaan komt. ‘Laura, ga je even rechtop zitten?’ zeg ik. De andere leerlingen kijken niet op of om, want ik zeg dit vaker. Laura heeft ADHD. Tot voor kort stuiterde ze de hele klas door. Sinds een week heb ik haar zover dat ze op haar plaats blijft.
De rest van de dag let ik goed op Laura. Met argusogen zie ik dat ze ’s middags weer scheef zit. Zodra ze schuifelbewegingen maakt, zeg ik: ‘Laura, wat heb ik gezegd?’
Het is een precair onderwerp: masturberen bij kinderen. Terwijl het normaal is. Bijna alle peuters friemelen aan hun geslachtsdelen. Als het goed is zeggen ouders dat ze het beter op hun slaapkamertje kunnen doen, niet als er anderen bij zijn. En anders grijpt de kleuterjuf wel in. Het komt zelden voor dat kinderen in groep twee zich er nog openlijk mee bezighouden. Laat staan in groep vijf.
Ik kan me voorstellen dat Laura een nieuwe uitlaatklep heeft gevonden nu ze niet meer door de klas mag rennen. Hoe dan ook, ik wil het graag de kop indrukken. Ik ben namelijk bang dat haar buurtjes er de draak mee gaan steken. Kinderen kunnen keihard zijn.
Na school schiet ik Laura’s moeder aan bij het hek. ‘Dat doet ze thuis nooit’, zegt Jolijn geschrokken. Met enige overredingskracht krijg ik Jolijn zover dat ze de kwestie aankaart bij Laura. De volgende dag vertelt Jolijn dat Laura inderdaad heeft bekend dat ze tegen de stoelpoot schuift. Omdat het haar een fijn gevoel geeft waar ze rustig van wordt. Ze heeft Jolijn beloofd dat ze het voortaan niet meer in de klas zal doen.
Twee dagen later zit ze toch weer scheef op haar stoel. Die avond googel ik op ‘masturbatie bij kinderen’. Tot een jaar of zes, zeven komt het voor dat leerlingen dat doen in de klas. Om te ontspannen. Anders dan jongens bereiken meisjes daarbij soms een hoogtepunt. Als het dwangmatig wordt, zoals bij Laura, krijgt een kind een verzwaringskussen op schoot om de prikkels te onderdrukken. Dat heet een wiebelkussen. In overleg met Jolijn bestel ik zo’n kussen via de schoolfysiotherapeut. Het is een grappig ding. Langwerpig, met kleurige kraaltjes.
Laura vindt het kussen prachtig. De volgende dag verschijnt ze er trots mee in de klas. Buurvrouw Maria kijkt jaloers. ‘Juf, mag ik ook zo’n kussen?’ vraagt ze. Ik zeg: ‘Nee, dat is voor Laura, zodat ze beter op haar plaats kan zitten.’ De volgende dagen blijkt het kussen prima te werken. Laura’s verbond met de stoelpoot is afgelopen. Wel begint ze weer heel druk te worden. Net als haar buurvrouw Mariette. Omdat ze denkt dat ze dan ook zo’n kussen krijgt.”
Juf Annemijn kreeg laatst de schrik van haar leven toen ze hoorde dat Jane (4) iedere avond een glaasje wijn dronk. Je leest het hier.
Dit artikel heeft eerder in Kek Mama Magazine gestaan.
Kim wist onlangs niet wat ze meemaakte. Haar schoonzus bleek al langer te weten van het geheim van Kim’s dochter. “Het ging óók over mijn kind.”
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je kent het wel: jij kijkt naar een woonkamer vol rondslingerend speelgoed, was die al drie dagen op een stoel ligt en een aanrecht dat zichzelf blijkbaar ook niet gaat opruimen. Ondertussen loopt hij er doodleuk langs.