Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van Maria (14) en Phaedra (11). Iedere vrijdag schrijft ze rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
‘Mam, ik vind het zielig voor de dieren in een dierentuin!’ zegt mijn dochter als ze uit school komt. Op dat moment stop ik net de laatste paashaas in een doos waarop staat ‘paasspullen’. Ik neem me voor om dit jaar te onthouden waar ik ‘m neerzet, want het is al het tweede jaar op rij dat ik ‘m niet meer kon vinden. Mijn kerstprullaria daarentegen staan me eigenlijk het hele jaar door in de weg — die raak ik dus nooit kwijt. Maar het ‘zoeken’ begint bij mij altijd al voordat Pasen überhaupt begonnen is.
‘Weet je nog dat ik niet op een olifant mocht rijden van jou?’ vervolgt ze haar pleidooi. Terwijl ik de doos sluit, neem ik me opnieuw voor om dit keer echt te onthouden of ik ‘m op zolder, in de schuur of in de kelder zet. Ik knik instemmend. Vooral het aanzien van de grotere dieren, die hele dagen hetzelfde pad heen en weer lopen, breekt mijn hart. Een tijger hoort niet te ijsberen. Dat weet zij ook. ‘Kun jij mij dan afmelden voor biologie? We gaan naar de dierentuin voor een observatie, en daar moeten we een verslag van maken.’ A-ha. Het addertje.
Ik vind het een moeilijke kwestie. Want ja, ik ben inderdaad tegen onnodige panda-uitwisselingen. En Bokito — weten we het nog? — die begreep ik ook. Zijn woede, zijn uitbraak. Het was ergens logisch. ‘Mam, we zijn toch ook vegetariër? Ik heb daar echt niets te zoeken. Ook niet voor een of andere suffe bio-opdracht.’ Ik zucht. Niet omdat ze geen punt heeft, sterker nog: ik ben het roerend met haar eens. Maar je probeert je kind waarden mee te geven, een moreel kompas. Tegelijk moet je soms uitleggen waarom dat kompas botst met iets wat ‘nu eenmaal moet’. Zoals een schoolopdracht.
‘Ik snap je helemaal’, zeg ik. ‘Maar misschien is juist dát de reden om wél te gaan. Om te observeren wat jij ervan vindt. En dat in je verslag te zetten. Niet wat er in het boek staat, maar wat jíj ziet. Wat je voelt. Misschien kun je zelfs vragen stellen aan de verzorgers. Of kritisch zijn. Dat mag ook in biologie.’ Ze trekt haar wenkbrauwen op. ‘Dus je bedoelt… dat ik ook mag zeggen dat ik het stom vind?’ ‘Ja. Maar dan wel goed onderbouwd. Niet zomaar roepen dat iets zielig is, maar uitleggen waarom.’ Ik hoor haar hersens kraken. Ze knikt langzaam. ‘Misschien kan ik een virtuele dierentuin voorstellen?’ ‘Nou, briljant idee!’ Ze kijkt me trots aan en ik voel dat we een compromis hebben. Ik zet de doos met paasspullen in de kelder, en ik hoop zelf op een olifantengeheugen…
Floor is al 25 jaar juf op een basisschool en moeder van Lotje (16) en Abel (19). Ze heeft een relatie met Roderik en is bonusmoeder van Kiki (9) en Feline (12). Op haar werk heeft ze te maken met 28 kleuters en 56 ouders. Maar wie is ze nou eigenlijk wat aan het leren? […]
Als alleenstaande moeder heeft Stella het niet breed. Toch besloot ze al haar zuurverdiende spaargeld uit te geven aan haar dochter, die graag influencer wil worden.
Dat André Hazes (32) en Noa Braaf inmiddels ruim een jaar samen zijn, is geen geheim. Volgens de zanger is hun relatie vooral rustig en stabiel. Sterker nog, hij zegt dat ze nog nooit echt ruzie hebben gehad.
Flinke pech voor Madelief uit Een huis vol. De familie Nagelkerke deelt op Facebook hoe een sportieve avond onverwacht eindigde op de Spoedeisende Hulp.
Veel ouders geven eraan toe: nog één verhaaltje, nog even spelen of een schermpje dat nét iets te lang aanblijft. Bedtijd schuift zo ongemerkt op.
Angela (43) is samen met haar man, na een lange kinderwens, adoptiemoeder van twee broertjes geworden. Ze waren destijds 5 en 7 jaar oud. Ondertussen zijn ze drie jaar een mooi gezin. Ze blikt terug op de pittige en bijzondere periode van drie jaar geleden.
