Fotografie: Emma Peijnenburg
“Ze heeft ernstig ondergewicht”, zei de vrouw van het consultatiebureau terwijl ze haar scherm verontrust aankeek. Ik keek naar mijn dochter, die op dat moment vrolijk door de kamer rende, een stoel beklom en weer terug sprong. “Ze moet naar de kinderdiëtist.”
Dit kon bijna niet, hoorde ik haar mompelen. Voor de zekerheid werd ze nog een keer gewogen, maar het hetzelfde kwam eruit: 2 jaar en 4 maanden oud, 98 centimeter lang en 11,7 kilo zwaar. En volgens hun grafiek hoorde daar een BMI bij dat in de categorie ‘ernstig ondergewicht’ viel. Toen ik opperde dat ze er toch echt gezond uitzag, zei de jongedame wat onzeker, terwijl ze het scherm naar me toe draaide: “Ja, ze ziet er vrolijk en energiek uit, maar… kijk, volgens de grafiek…”
Tja, die grafiek. Daar bungelde mijn dochter inderdaad ergens onderaan, ver buiten de lijntjes.
Nu ben ik de eerste die roept dat je het consultatiebureau met een korreltje zout moet nemen. Ze doen goed werk, echt waar, maar soms kijken ze iets te lang naar hun scherm en iets te kort naar het kind, is mijn mening. Dat heb ik geleerd van de consultatiebureau-tijd met mijn oudste. Dat ik met vier maanden nog geen oefenhapjes had gegeven was belachelijk en dat hij op 1-jarige leeftijd tussen ons in sliep al helemaal. Toen hij weigerde een toren met blokjes te maken, was er ook al paniek in de tent, want ontwikkelde hij zich wel goed genoeg?
En toch, tóch voelde ik ineens een steek van twijfel. Ze bunkert als een bouwvakker, dus eten doet ze zonder twijfel genoeg, maar wat als dat betekende dat er dan een onderliggend probleem was? Wat als er iets mis was met haar darmen? Of misschien had ze een gekke aandoening? Voor ik het wist, had ik ingestemd met een afspraak bij de diëtist.
’s Avonds lag ik nog steeds te piekeren. Wat als ze écht iets had? Na een uur en een geruststellend belletje met mijn moeder begon mijn nuchtere brein weer te werken. Mijn kind is blij, gezond, energiek, ontwikkelt zich goed, heeft nul klachten en ziet er niet uitgemergeld uit. Mijn moedergevoel was glashelder: er is niks aan de hand. En dat gevoel heeft me nog nooit in de steek gelaten.
Uit nieuwsgierigheid gooide ik haar gegevens later nog in de WHO-grafiek – de wereldwijde variant in plaats van alleen Nederland – en daar was ze ineens keurig gemiddeld. Niks geen ernstig ondergewicht. Blijkbaar verschilt het nogal in welk boekje je kijkt.
Begrijp me niet verkeerd, ik ben blij dat het consultatiebureau bestaat. Uiteindelijk doen zij gewoon hun werk en hebben ze absoluut het beste voor met je kind. Ik snap ook heus wel dat ze liever het zekere voor het onzekere nemen. Maar in the end kent geen enkele grafiek mijn dochter beter dan ik. Dus blijf vooral ook je moedergevoel volgen. En die afspraak met de diëtist, die heb ik voor nu nog maar even geannuleerd.
Heather (33) is redacteur bij Kek Mama en moeder van een zoon (5) en dochter (2). Haar columns zijn een mix van herkenbare momenten, hilarische situaties en kleine overwinningen in het moederschap.
Meer columns van Heather lees je hier. Of volg haar op Instagram.
Sommige ouders herkennen het kunstwerk van hun kind meteen tussen twintig anderen. Niet door de naam erop, maar door de onmiskenbare… stijl.
Na een periode waarin het leven voor Greetje Hakvoort niet altijd even soepel liep, lijkt er nu vooral ruimte voor iets veel mooiers: blijdschap in de familie.
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (3). Ze heeft 2 jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over haar ervaringen met het leven over de grens met een jong gezin en de hoogtepunten en worstelingen van […]
Opvoeden: we doen allemaal maar wat. Want laten we eerlijk zijn, niemand heeft een handleiding gekregen. Maar leraren valt het meteen op.
Mijn 2-jarige dochter onderhandelt tegenwoordig met mij. Ik vrees dat dit mijn eigen schuld is.
Waar de ene moeder de wereld moeiteloos blijkt aan te kunnen, kan de ander soms helemaal uitgebrand zijn. Waar komt dit precies vandaan?
