Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van Maria (13) en Phaedra (10). Elke vrijdag schrijft ze rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven en het moederschap.
Het heeft tien jaar geduurd, maar nu pas durf ik het te vertellen: ik heb mijn tweede kind langer borstvoeding gegeven, puur en alleen om af te vallen. Ja, je leest het goed. Niets geen ‘want het is was beter voor de baby’. Nee, het was beter voor mij en mijn mentale gezondheid.
Laat ik er ook meteen bij vertellen dat ik borstvoeding geven ook echt de hel (!) vond. Van het eerste tot het laatste moment vond ik het ver-schrik-ke-lijk. Daarbij speelden meerdere factoren een rol. Een daarvan was dat ik mijn borsten niet mooi vond. Op mijn twintigste heb ik dan ook siliconen genomen. De angst dat ze gingen lekken, overheerste al snel, dus liet ik ze na anderhalf jaar weer verwijderen.
Goed, terugkomend op het geven van borstvoeding. Het idee alleen al dat iemand een glimp van mijn borsten kon opvangen, beangstigde mij. Dat voelde alsof ik elke grens van mezelf zou overgaan. En toch heb ik het een aantal weken gedaan. Onder druk van de maatschappij en de lactatiedames in het ziekenhuis. ‘Je gevoel zal vast veranderen’, waren hun woorden. Nou, mooi niet. Zoals ik al had verwacht, vond ik het afschuwelijk!
‘Het idee alleen al dat iemand een glimp van mijn borsten kon opvangen, beangstigde mij’
Ik was tegelijk met zes vriendinnen zwanger. Vijf daarvan hadden geen enkele moeite met het geven van borstvoeding. Ik heb het nu niet over de melkstroom, stuwing en dat soort perikelen, maar over het concept; je fijn en op je gemak voelen terwijl je borstvoeding geeft. Ik voelde me daardoor nóg onzekerder. En hoe graag ik er rationeel in had willen staan, op dat moment had ik vooral te dealen met heel veel post-preggy-hormonen.
Lees ook: “Kleine kinderen, kleine zorgen, grote kinderen, grote zorgen’. Blijkt dat cliché dus waar te zijn’
Dus na drie weken compleet niet mezelf te zijn geweest, maar wel het effect van borstvoeding te zien op mijn eigen lichaam – het kwijtraken van babykilo’s – ben ik overgegaan op kolven. Ik heb na mijn eerste kind anderhalf jaar geworsteld om weer op mijn oude gewicht te komen. Dat wilde ik niet nog eens meemaken, dus pompte ik mijn taboemelk, heel alleen in een kamer, nog weken door. Het verhaal dat ik met de buitenwereld deelde, was dat ik het voor mijn kind deed. Destijds heb ik mijn echte gevoelens met niemand gedeeld. Nu, jaren later en met meer zelfkennis en zelfliefde (!), durf ik ervoor uit te komen. Ik pompte door om af te vallen! Here you have it.
‘Dus pompte ik mijn taboemelk, heel alleen in een kamer, nog weken door’
Het is superbelangrijk om als (nieuwbakken) ouder lekker in je vel te zitten (slap of strak), want je hebt een heel zware en verantwoordelijke taak te vervullen. En die kun je alleen goed uitvoeren als je lief bent voor jezelf. Dus lieve ouders: alles is oké. Zorg vooral goed voor jezelf, dan komt het met de baby ook goed.
Wil je de column van Patricia liever luisteren? Dat kan. Elke zondag tussen 16.00 en 18.00 leest ze ‘m voor op Wild FM.
Een bakfiets aanschaffen is één ding. Er vervolgens ook nog mee op vakantie gaan met twee jonge kinderen vraagt om een flinke dosis vertrouwen. Frederique deed het. En kwam verrassend enthousiast terug.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Naomi.
Een mobiele telefoon, die heeft een kind toch niet nodig, vindt de een. Buitenspelen zal ie, en boeken lezen. Juist wel, vindt de ander. Een mobiel is namelijk hartstikke educatief, en nog veilig ook.
Nena Kreber woont met haar vrouw Shary-An, hun dochters Billie (4) en Claes (2) en hond Freek in Scheveningen. Nena werkt als managers van Shary-An en geeft met haar columns een kijkje in het ouderschap.
Ellen (37) is getrouwd met Arend (39) en moeder van Sanne (9) en Keesje (7). Haar man heeft zich een paar jaar geleden laten verleiden om in de crypto’s te stappen, maar dat heeft nog niet het gewenste resultaat opgeleverd.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.