Kek Mama’s Malu zag zichzelf nooit als een draagdoekmoeder en toch hangt haar zoon al sinds z’n geboorte op haar buik. Soms uren lang. ‘Ik moet wel, want zodra ik hem overdag in z’n bedje leg, zet hij het op een gillen.’
Lees verder onder de advertentie
Een baby 24/7 bij me dragen ging in het begin nog prima: de kraamhulp deed onze wasjes wel en ik had zelf ook nog weinig om handen. Maar vanaf het moment dat zij de deur achter zich dicht trok, piepte ik anders. Want hoe lekker ik het ook vond om dagen met m’n baby te knuffelen, heel praktisch was het niet. Zeker niet toen mijn vriend weer begon met werken…
Lees verder onder de advertentie
‘Onze momenten samen’
De eerste paar dagen alleen met de baby spendeerden we op de bank. Ik keek serie na serie, we deden samen dutjes en ik zorgde ervoor dat ik niet langer dan twee minuten nam voor een toiletbezoek. Douchen? Dat deed ik pas als m’n vriend weer thuis was. Ik genoot intens van onze momenten samen. Tot ik stof van de vensterbank kon blazen en op onze rekening zag dat we wel héél vaak Thuisbezorgd bestelden. Wilden we niet bankroet zijn eind van de maand, dan moest het anders.
Lees verder onder de advertentie
Draagdoekwandelingen
Na tig verschillende pogingen om onze zoon, tevergeefs, tóch in z’n bedje te krijgen overdag, stuitte ik op fora waar moeders lyrisch met elkaar chatten over draagdoeken. Ze deelden ervaringen en organiseerden zelfs heuse draagdoekwandelingen met z’n allen… Dat zou ik écht niet gaan doen, dacht ik nog.
Dus wel. Oké, op die wandelingen na dan. Want toen ik als laatste redmiddel tóch mijn eerste draagdoek bestelde, was ik verkocht. Alsof er een wereld voor me openging, zo voelde het toen m’n kind er voor het eerst in hing: hij werd in één klap rustig en ik had m’n handen weer vrij. Niet veel later kocht ik m’n tweede doek en nu kan ik niet meer zonder.
Lees verder onder de advertentie
‘Ik vind het heerlijk’
Van stofzuigen, dweilen, boodschappen doen en de hond uitlaten tot een broodje eten (en dan wel opletten dat de kruimels niet in z’n haar blijven hangen), alles lukt nu met m’n zoon op mijn buik. En ik vind het nog heerlijk ook, want niets voelt fijner dan urenlang zo’n warm lichaampje tegen je aan.
Je wilt je kind natuurlijk de beste start geven. Dus lees je voor, moedig je aan en probeer je je vooral niet te druk te maken over al die opvoedadviezen. Maar wist je dat één keuze die je maakt als je kind vier jaar is, jaren later nog verschil kan maken? Dat blijkt uit een […]
Op elk feestje waar Fiona haar zwager treft, ziet ze dat hij zijn dochter bier geeft. Gewoon een slokje, of een paar. Zij vindt dat echt niet kunnen, maar hij luistert niet naar haar. Wat moet ze nu? Een melding maken? Ze twijfelt enorm.
Je houdt zielsveel van je kind. Je knuffelt, troost en probeert er altijd voor hem of haar te zijn. Toch kan het gebeuren dat je kind zich niet helemaal begrepen voelt, ook als je het beste met hem of haar voorhebt. Want liefde geven en emoties begrijpen zijn twee verschillende dingen. Soms zie je pas […]
Na een verhuizing hoopte Isabelle dat haar verlegen dochter (6) nieuwe vriendjes zou maken, maar contact leggen vond ze lastig. Tot een onbekend meisje in de speeltuin vijf woorden tegen haar zei die Isabelle nooit meer zal vergeten.
Een kind opvoeden is al een avontuur op zich, maar wat als je daar als jonge moeder ineens alleen voor staat? De Rotterdamse burgemeester Carola Schouten weet hoe dat is. Toen ze 22 was, raakte ze onverwacht zwanger.