Shirley Broeders (24) deed de kinderwagen weg en draagt sindsdien Kimora (3,5) en Rinji (2,5) lekker op haar buik of rug.
“Kimora was een paar weken oud toen we de kinderwagen de deur uitgooiden. Zonde van het geld, maar ik vond het een zwaar en onhandig ding. Waren we met de auto op pad, stond ik eerst een uur met die kar te hannesen voor ik hem in elkaar had gezet.
Als alternatief probeerde ik een draagzak die ik cadeau had gekregen. Het was heerlijk mijn dochter zo dichtbij te hebben, maar na een lange wandeling had ik wel pijn in mijn rug. Via internet belandde ik in de draagdoekenwereld. Ik keek mijn ogen uit: er waren wel tig soorten waaruit ik kon kiezen – en ze waren nog betaalbaar ook. Ik bestelde er een, knoopte ’m thuis om en wist meteen: dit zit lekker. Een draagdoek zorgt voor lijfelijk contact met je kind, en is ook nog eens praktisch. Ik heb mijn handen vrij. In winkels hoef ik me niet met zo’n pompeuze kinderwagen een weg te banen door die paden.
Lees ook
”Zelfs mijn zoon van zes zit nog op mijn rug”
Mijn kinderen kiezen zelf of ze op mijn rug of buik willen zitten. Soms draag ik ze tegelijk. Is hartstikke simpel: eerst leg ik de doek over de schouder van mijn dochter, daarna gooi ik haar over mijn rug en knoop ik de draagdoek vast. Daarna is het een kwestie van zoon optillen en vastmaken.
Dat dubbeldragen doe ik wel steeds minder – je houdt een wandeling toch minder lang vol met dertig kilo aan je lijf. Als we met zijn allen op pad gaan, neemt mijn man ook een kind op zijn rug. Ook zijn we overgestapt op dragers. Die lijken op een draagdoek, alleen zitten de banden net wat lekkerder. Als ik die bungelende beentjes in mijn zij voel, word ik helemaal blij.”
Dit verhaal is er één van een interviewserie in Kek Mama 09-2017.
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
De kraamweek is bedoeld om bij te komen, te wennen en vooral: ontzorgd te worden. Maar wat als de kraamzorg vooral zelf behoefte heeft aan een dutje?
Lies (38) viert al jaren geen Valentijnsdag met haar man, maar één traditie is heilig: zij en haar beste vriendin sturen elkaar ieder jaar een kaartje. Maar dit jaar maakte de kaart van haar vriendin meer los dan verwacht..
Na de zoveelste afkeurende blik met kritiek op hun manier van opvoeden van de kraamzorg was de maat vol voor deze moeders.
Ouderschap is zwaar. Ja, cliché. En ja: óók waar. Je houdt zielsveel van je kind, maar soms zijn ze luid, plakkerig, emotioneel en nét iets te vaak waarom aan het vragen terwijl jij al op je laatste restje geduld loopt.
Het ouderschap zit vol mooie, maar ook angstige momenten. Voor moeder Ezra (41) leek het een doodgewone avond, totdat ze – nogal onverwachts – oog in oog stond met haar peuter.
Welmoed Sijtsma is terug op tv na haar zwangerschapsverlof. In oktober beviel ze van haar eerste kindje. In de uitzending van Goedemorgen Nederland werd de presentatrice afgelopen maandagochtend dan ook warm ontvangen.
