Beeld: Eigen beeld
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (3). Ze heeft twee jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
Mijn kinderen denken dat ik een app ben. Een app die altijd beschikbaar is. Zonder abonnementskosten. Met een zoekfunctie, klantenservice, klachtenafhandeling en een 24-uurs hulplijn voor noodgevallen. De app heet mamma, toevalligerwijs tevens mijn toenaam, roepnaam voor- en achternaam, koosnaam en alias.
De app kan net als Siri of Alexa geactiveerd worden door het ferm uitspreken van de apptitel. Er zijn verschillende manier waarop deze uitgesproken kan worden, passend bij het probleem in kwestie. Zo is er bijvoorbeeld een langgerekte, jammerende “Maaaaamaaaaaaa”, die doorgaans wijst op groot persoonlijk leed. Dat kan variëren van een omgevallen beker of een beknelde kleine teen tot een een boterham die met de besmeerde kant op de grond is gevallen of een plots losgebarsten regenbui waardoor het gehele middagprogramma ineens onzeker is geworden.
Dan is er de opgewekte “Mammaaa?”, waarbij het betreffende kind doet alsof het vooral geïnteresseerd is in jouw gezelschap, terwijl je eigenlijk gewoon een hulpmiddel bent om aan limonade, een koekje of schermtijd te komen. Niet de minste variant is de “mammamammamammamammama”, uitgesproken door iemand die het volstrekt onredelijk vindt dat je niet binnen 0,3 seconden reageert.
Maar het meest indrukwekkend blijft de “MAMMA!”, een noodkreet die suggereert dat er iemand geplet wordt onder een omgevallen boekenkast. In de praktijk blijkt het dan meestal te gaan om de vraag waar de schoenen zijn. Bij de kapstok. Daar liggen de schoenen inmiddels al zo’n acht jaar.
“Mamma, ik heb dorst.” Joe, daar is de kraan.
“Mamma, waar zijn de bekers?” In de kast bij de bekers.
“Mamma, ik heb een beetje last van mijn buik.”
Drie seconden later: “Mamma, mag ik drop?”
“Mamma, mijn sok zit scheef.”
“Mamma, ik vind deze sok eigenlijk lelijk, want ik houd niet meer van groen.”
“Mamma, er liggen geen schone sokken meer in de kast.”
“Mamma, de wasmand is vol.”
Het lijkt erop dat mijn functieomschrijving zich ergens in de loop der jaren ongemerkt heeft uitgebreid van moeder naar facilitair manager van het gehele huishouden. Daarnaast zijn er ook nog de medische consulten die mamma als een soort thuisarts.nl op afroep moet beoordelen, verhelpen, verzachten en liever nog voorkomen.
‘Mamma ik zei toch dat deze broek te strak is, moet je kijken hoeveel striemen ik nu heb!”
“Mamma, ik heb jeuk.”
“Mamma, ik heb pijn.”
“Mamma, ik heb jeuk én pijn.”
En precies op het moment dat je denkt twee minuten ongestoord naar het toilet te kunnen, klinkt er achter de deur: “MAMMA!” Zucht. “Oh, ben je op de wc?” Nee, ik dacht: laat ik mezelf voor de grap eens opsluiten in een ruimte van anderhalve vierkante meter. “Mamma, kun je dan nu wel even opendoen? Ik heb een blaar die je echt moet zien.”
“Oh mamma, fijn dat je ein-de-lijk van de wc bent gekomen, ik heb echt al úúúren honger en het brood is op.
“Mamma?”
“MAMMA!”
“Pap, waar is mamma?”
Zie je dat kleine rookwolkje aan de horizon? Geen paniek. Dat is mamma. Die is even buiten bereik wegens overbelasting.
Meer avonturen van Laurie lees je hier.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Voetbalster en voormalig Oranje-international Lieke Martens (33) heeft voor het eerst openhartig verteld over het verlies van haar zoontje Eden.
Wie rond de eeuwwisseling een kind kreeg, koos vaak voor namen die overal opdoken: op schoolpleinen, in televisieseries en zelfs in de hitlijsten.
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]
