Fotografie: Paulien van Beusekom
B&B Vol Liefde is weer op de buis en dat draagt enorm bij aan mijn kwaliteit van leven. Het is eigenlijk een stukje leedvermaak, want je ziet mensen vol enthousiasme ergens in stappen, terwijl ze negen van de tien keer de deksel op hun neus krijgen. Misschien dat het me daarom zo aan het ouderschap doet denken.
Neem nou Monique bij Fred. Ze kijkt continu als een hert in de koplampen. De paniek is van haar gezicht af te lezen, terwijl ze met datzelfde gezicht verklaart zich heel zen te voelen. Vervolgens wordt ze aan het werk gezet bij een of andere aftandse kipkraam, waar ze ook nog eens voortdurend wordt uitgefoeterd. En dan laat zij na afloop doodleuk weten dat ze het allemaal hartstikke gezellig vond. Het doet me denken aan mezelf in mijn kraamweek. Toen was ik ook continu heel erg aan het doen alsof ik ontzettend oké en blij was, terwijl de kraamtranen me nader stonden dan het lachen en ik de lichamelijke mankementen ervoer als een heuse martelgang (om in Fred-thema te blijven).
Het ouderschap is ook: ongestoord een dutje willen doen, maar moeten dealen met een stel wezens dat daar niet van gediend is. Daar kan Carolie over meepraten. Gelukkig ben ik nog geen paardenlul genoemd door mijn kroost, maar wat niet is, kan nog komen.
Ik heb regelmatig ruzie met mijn kind omdat ik haar boterham net niet in het correcte aantal stukjes heb gesneden, een verpakking heb geopend terwijl zij dat had willen doen of iets anders stompzinnigs. Op hetzelfde niveau wordt er in B&B geruzied. Zo is er al eens een bom ontploft rondom een verkeerd gesnoeid boompje. Dat fragment is inmiddels cultureel erfgoed. In het huidige seizoen is het weer raak en worden kandidaten de deur uit gebonjourd om zaken als: hoogwaardige kunst als knutsels definiëren, van honden houden maar geen hondenmens zijn, en een halve kip in een hele kipzak stoppen. Van dat pietluttige niveau kan mijn dochter nog wat leren.
Als ouder moet ik continu omgaan met afwijzing. Mijn dochter moet me heel vaak niet. Als haar oma er bijvoorbeeld is, mag ik van haar in een gat in de grond verdwijnen, want zij wil al oma’s aandacht. Met die afwijzingen ga ik niet altijd even chic om. Met regelmatig roep ik dingen als: ‘Ik heb je gebaard, je moet mij dankbaar zijn.’ In B&B moeten mensen ook vaak omgaan met afwijzing en dat kunnen zij ook niet altijd even goed. Zo was er een knakker bij Iris die zei: ‘Ik hoopte al dat je niet verliefd zou worden.’ Klinkklare onzin van de bovenste plank. En er was een knakker bij Eline die zichzelf met een sterrenmaaltijd vergeleek en zijn concurrent met een kapsalon. Over niet-chic reageren gesproken.
In het huidige seizoen zit ook Timothy. Op het eerste gezicht zag ik bij hem niks dat me aan het ouderschap doet denken. Toen realiseerde ik me dat hij me wel degelijk iets leert over mijn dochter. Namelijk dat je met op de bank liggen, commando’s uitdelen en één keer per week overeind komen voor friet, best ver kan komen in het leven. Ik voorzie ineens een villa op Ibiza in mijn dochters toekomst.
Tara (32) is moeder van dochter Rosie (3). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.
Wie kinderen heeft, weet hoe snel het kan gaan. Voor Monique Westenberg lijkt het moment waarop haar zoon Dré langzaam richting de tienerjaren gaat ineens wel héél dichtbij te komen.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Wil je nog een kind, krijg je er twee. Of drie. “En dan was mijn man ook nog veel in het buitenland.”