Fotografie: Kee & Kee
Kirsten Schilder is getrouwd met zanger Nick Schilder en moeder van Nikki, Julian en Jackie. Daarnaast is ze oprichter van Making Memories.
Waarschijnlijk, als deze column geplaatst wordt, ‘mag’ het al niet meer, maar ik wil je toch nog even vanuit het diepst van m’n hart een gelukkig 2026 wensen!
Hopelijk heb je mooie feestdagen beleefd, zonder ongemakkelijke situaties met familie tijdens het kerstdiner, en heb je jezelf geen onrealistische voornemens opgelegd die je nu alweer hebt laten varen. Hoewel ik bovenstaande allemaal wel een beetje herken, of anders om me heen wel vaak zie gebeuren, blijft het voor mij overwegend toch wel ‘the most wonderful time of the year’.
Grootste nadeel van deze periode wat mij betreft, is dat je zo enorm uit je ritme raakt. En anders de kinderen wel. De ‘Sinterklaas-hype’ met z’n bijbehorende ‘sugar rush’ is nog maar net achter de rug en we rollen alweer door in de kerstvakantie. Waar de bedtijd steeds wat opschuift, er vanwege het weer toch te veel binnen wordt gezeten op schermpjes. Gelukkig lukte het ons om er de eerste dagen een pretpark en boswandeling door de commissie goedgekeurd te krijgen.
Vervolgens gingen we, op derde kerstdag, waar we al maanden naar hadden uitgekeken en speciaal lessen voor hadden genomen; op wintersport in Noorwegen! Wij, de familie Schilder, zijn allesbehalve geboren skiërs, maar juist omdat we weten hoe leuk het is, en omdat we het zelf niet van huis uit hebben meegekregen, willen we het des te meer wel van jongs af aan aan onze kinderen meegeven.
Dit ging niet zonder slag of stoot. Het gebrek aan routine bij het aantrekken van de ski-uitrusting, of het meeslepen van de ski’s (hier is uiteraard een hele handige manier voor, door de ski’s op de juiste manier aan elkaar te bevestigen en onder de binding op te tillen, maar dat wist je misschien al), de valpartijen waren talrijk, ook het bestijgen van de berg met de sleeplift ging allesbehalve in één keer goed, en er werd vaak gedreigd de handdoek in de ring te gooien.
Maar zoals met zo veel dingen in het leven, wint de aanhouder. En stukje bij beetje wist onze gezinsleden vooruitgang te boeken. De frustratie van Nikki, Julian en Jackie maakte steeds meer plaats voor sneeuwpret en voldoening omdat het lukte steeds soepeler af te dalen.
Er diende zich alleen wel een nieuwe uitdaging aan op 31 december. Jackie was nogal vermoeid en geprikkeld door het leren van zo veel nieuwe skills in zo’n korte tijd en begon al tijdens het diner, om een uur of half zeven nogal ‘obstinaat’ gedrag te vertonen. Nick en ik keken elkaar aan en beseften dat we nog zo’n vijf en een half uur aan de tafel moesten overbruggen.
Er kwamen wat opgekropte irritaties tussen Julian en Jackie naar boven, Nikki deed in een poging dit te sussen er nog een schepje bovenop… Nog vier uur en drie kwartier te gaan in 2025, en Jackie kón niet meer. De laatste loodjes van 2025 waren haar net iets te zwaar.
Ineens gebeurde er iets onverwachts. Om één minuut voor tien, werd er aan de tafel naast ons, door een Noorse familie met vier kleine kinderen vanaf tien afgeteld. Onze kinderen keken verbaasd op. Nick was alert en begon luidkeels in het Nederlands mee te tellen; 3… 2… 1… HAPPY NEW YEAR!
Synchroon aan de tafel naast ons sprongen we op, knuffelden elkaar, wensten elkaar een geweldig 2026 en een paar minuten later kusten we Jackie welterusten, die de dag erna weer fris en fruitig op de piste stond. De zoveelste Scandinavische vondst waar Nick en ik als Nederlanders maar al te graag een voorbeeld aan nemen.
Meer lezen van Kirsten? Hier vind je haar andere columns.
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]
Elise (36) denkt dat een gezellige avond met haar eerste date positief is verlopen, maar zodra ze een vervolguitnodiging afslaat, slaat de sfeer volledig om. Wat volgt is een Tikkie dat ze nooit zal vergeten én betalen.
Lorraine (39) is gelukkig getrouwd en moeder van acht kinderen in de leeftijd van 19, 17, 15, 13, een tweeling van 5, 3 en 1 jaar oud. Alsof dat nog niet genoeg is, is ze sinds 2007 gastouder van op dit moment twee kinderen.
Je kiest de naam voor je kind heel zorgvuldig. De mooiste naam, dat moet hem worden. Heel irritant, als iemand dan continu de naam verkeerd uitspreekt.
Wanneer Myrna (37) na weken appen eindelijk afspreekt met een man die haar hart sneller laat kloppen, lijkt alles op zijn plek te vallen. Maar nog voor het hoofdgerecht op tafel staat, rent haar date het restaurant uit. Toch maakt juist dat onverwachte moment hem alleen maar aantrekkelijker.
Voor veel gezinnen verandert een verhuizing naar het buitenland niet alleen het dagelijks leven, maar ook de toekomst van hun kinderen. Dat geldt ook voor Reinout Oerlemans (55), die samen met zijn gezin al jaren in de Verenigde Staten woont.