Beeld: Paulien van Beusekom
Kimberley van Heiningen woont samen met Kevin, is (bonus)mama van Norah (5) en baby Jackie. Ze schrijft over het moederschap, het leven en alles wat daarbij komt kijken. Deze keer over een onverwachte nieuwe hobby.
Misschien ben ik ziek. Mezelf niet of al die jaren nooit geweest. Of – en die verklaring lijkt me het meest plausibel – ben ik zo hard op mijn achterhoofd gevallen dat ik me die hele smak niet kan herinneren en ik sindsdien ontoerekeningsvatbaar ben. Dat kan bijna niet anders.
De eerste keer had nog door kunnen gaan als een vergissing. Een vlaag van verstandsverbijstering. Wellicht. Maar toen ik weer ging, meteen al de volgende dag, werd het wel een heel sterk verhaal dat ik wederom in een paar hardloopschoenen was gestruikeld om in versneld tempo een blokje om te gaan. Zo’n herhaling van zetten heeft toch iets weg van een gewoonte. Of routine, zoals de rengrage broer van Arie Boomsma – die dus net zo klinkt als ‘de echte Arie’ – vertelde in zo’n podcast waarin het hardlopen eens flink werd bewierookt.
Het is dat mijn ongetrainde kuiten op dag drie dachten ‘de groeten, met die nieuwe kuthobby van je’, anders was ik gewoon wéér gegaan. Ja, ik, met al dertig jaar een grafhekel aan hardlopen, was ineens ‘om’. En daar hoefde niet eens iemand een mes voor op mijn keel te zetten.
“Het is dat mijn ongetrainde kuiten op dag drie dachten ‘de groeten, met die nieuwe kuthobby van je’, anders was ik gewoon wéér gegaan”
Ik was wel gewaarschuwd. Door mijn vriend, een gezellige Bourgondiër die begin dit jaar óók al op z’n achterhoofd was gekukeld om ‘ineens’ de marathon (of de ‘maaraton’, zoals ze in Rotterdam zeggen) te rennen. Dat het heus fijn zou zijn, dat ik er lekkerder door in mijn vel zou zitten en wat al niet meer. Na die prestatie (want dat was het) verkondigde hij zijn hardloopparochie regelmatig. En hoewel hij lulde als Jehova kreeg ‘ie bij mij echt geen voet tussen de deur. Spreekwoordelijk dan, aangezien we dezelfde voordeur delen. Tot… ik dus ineens die schoenen aantrok van de week.
Ging ik als een hinde door het dorp? Galant verend op de demping van mijn splinternieuwe oude (ongebruikt in de kast gaan ze zo tien jaar mee) schoenen? Nah. Ik hijgde aan het einde van de straat al als een trekpaard, had ruzie met mijn telefoonhouder (die mijn telefoon dus niet hield) en mijn broek zakte iedere meter verder van mijn reet. Ondertussen wachtte ik op helse steken in mijn zij, tekenen dat ik ‘echt niet meer kon’ om theatraal door mijn benen te zakken en te zweren dit never nooit meer te doen. Gebeurde niet. Ik kon alleen maar denken: bevallen is kutter.
Dus rende ik door, het rondje af, om daarna hoogst verbaasd en een tikkie euforisch op de bank te ploffen. Of manisch, want ineens wilde ik ook kasten uitruimen, een vijfjarenplan maken voor mezelf en al mijn huisgenoten, badkamervoegen poetsen met een tandenborstel (grapje, dat nooit) en met iedereen en je moeder delen hoe fijn het wel niet was geweest.
Dat laatste vond ik altijd één van de ergste eigenschappen van hardlopers. Dat ze nooit ‘gewoon’ een rondje lopen in stilte, maar dit altijd moeten delen in appjes, grafiekjes, stories… of zelfs een column. Bah!
Je herkent het meteen: sommige oma’s zijn een soort magneet voor hun kleinkinderen. Je hoeft als moeder nauwelijks te vragen of ze mee wille en ze staan al met hun jas aan bij de deur. Niet alleen omdat oma lief is, maar omdat het bij haar altijd gezellig, actief en verrassend is. Deze oma’s hebben […]
Bo staat net ongelofelijk lekker te zoenen in het schoonmaakhok op school, met een leuke vader van het schoolplein, als ze ineens een kinderstemmetje hoort.
Haar dochter zeurde al tijden om dit kapsel, maar voor Luca stond vast: dat ging absoluut niet gebeuren. Dus probeerde haar dochter het bij haar vader…
De familie Bellinga zorgt opnieuw voor ophef. Tijdens hun reis door Zuid-Afrika plaatsen ze een video waarin ze een sloppenwijk bezoeken, waarbij een opmerking over de kinderen daar bij veel kijkers verkeerd valt.
Donderdag zat Soundos El Ahmadi (44) aan tafel bij de Vlaamse VRT-talkshow De Afspraak, waar het ging over onveiligheid voor vrouwen. Presentator Bart Schols (51) twijfelde of het probleem wel zo groot is, maar Soundos liet zich niet van de wijs brengen.
Wat begon als een spannende zoektocht naar de liefde op tv, eindigt nu in een echt boeren-babyverhaal. Kijkers leefden massaal mee met Simone en boer Roel, en hoewel het in het programma geen klassiek sprookjeseinde leek te krijgen, bleek de liefde juist ná de camera’s pas echt te bloeien.