Maandagmorgen, 07:34 uur. Het is grijs en koud in München deze augustusochtend en ik vraag me af waarom we in godsnaam zonnig Barcelona voor bewolkt Beieren hebben verruild. En waarom ik zo vroeg ben opgestaan. Na een half uur starten en stoppen door het stadsverkeer is het me in 79 stuurbewegingen gelukt de auto in de veel te kleine parkeerplek te krijgen.
Lees verder onder de advertentie
‘Een kop koffie en een thee, bitte,’ zeg ik in mijn beste Duits tegen de Turkse koffiemeneer. Terwijl we binnen opwarmen, tikt de klok verder richting de 8. We hebben een afspraak met de gynaecoloog. We, want Lina vroeg of ik met haar mee kon gaan. ‘Alle vrouwen daar komen altijd met hun partner en ik ben altijd alleen,’ had ze gezegd. En dus ben ik vandaag dabei. Ik kijk op mijn horloge: de warme drankjes worden to-go, want het is tijd om te gaan.
Met onze kartonnen bekers in de hand lopen we de praktijk binnen, een typisch Duits Altbau-gebouw met hoge plafonds en hardhouten visgraatvloeren. In de wachtkamer brengt de flikkerende gloeilamp wat onregelmatig licht en spanning in het donker.
Na verwijdering van een paar buisjes met bloed zijn we aan de beurt, en stel ik me voor aan de Spaans(?)-sprekende dokter. Onverwacht, maar oké. Twee minuten later licht Lina halfnaakt met haar benen wijd in een stoel in de hoek van de kamer en steekt de dokter iets bij haar naar binnen wat onbeslist een camera moet zijn, want op het beeldscherm voor me kijk ik naar een livestream van de binnenkant van mijn vriendin.
Lees verder onder de advertentie
Een interessant begin van de week.
Pillen in Punani’s
Wat volgt in de resterende tijd van het consult, is een korte instructie van naalden in buiken, pillen in punani’s en ideale tijdsmomenten voor conceptie. ‘Ontzettend bedankt,’ zeg ik in mijn beste Spaans, ‘we gaan er mee aan de slag,” en met een stevige handdruk staan we weer buiten.
Fastforward een aantal weken vol naalden, pillen, en ideale conceptiemomenten en ik sta in de DM, de Duitsche Etos, te verdrinken in de variaties van zwangerschapstesten. We hebben alles gedaan wat de Spaanse gyno adviseerde, en terwijl de zomer een comeback gemaakt heeft, is Lina ’s ochtends duizelig en heeft ze minstens één keer overgegeven. Nu maakt één zwaluw nog geen zomer, maar het zou toch kunnen. Ik besluit de duurste test te nemen, want dat zal wel de beste zijn, redeneer ik.
Lees verder onder de advertentie
Het grote moment
De volgende ochtend wacht ik ongeduldig op Lina’s eerste badkamer-moment. Vol verwachting kijk ik haar aan terwijl ze terug de slaapkamer in komt lopen. Zou het gelukt zijn? Zouden we een beginsel van een mini-mensje gemaakt hebben? Kan de spreekwoordelijke vlag uit? Haar gezicht spreekt boekdelen, als ze laat me de test zien: negatief.
Lees verder onder de advertentie
Scheisse.
Schrijver, producer & druktemaker Jesper Black (1987) is via Groningen, Spanje en Georgiē per ongeluk in Duitsland beland. Als jonge vader van adoptiehond Paddy en partner van Colombiaanse vriendin Lina schrijft hij over hun recentelijk gestarte ‘Operation Baby’ en alle pijn en plezier die daar bij komen kijken.
Elsemieke (31) is samen met T (33), moeder van twee zoontjes (4 en 2) en redacteur bij Kek Mama. Chaotisch, chronisch moe en heeft een brein met 46 tabbladen tegelijkertijd open. Probeert rust in de chaos te vinden, maar met drie mannen in huis is die rust ver te zoeken.
In Capelle aan den IJssel is grote ontsteltenis ontstaan na twee opeenvolgende suïcides van middelbare scholieren, waarbij de nasleep breed is vastgelegd en gedeeld door omstanders, zo meldt De Telegraaf.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Olivia, wiens zoon zonder vragen de creditcard van haar broer has gebruikt voor een online spel.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]