Ellen is trajectbegeleider in het voortgezet speciaal onderwijs, thrillerauteur bij uitgeverij De Fontein, moeder van Lewis en Miles (12 en 9) uit een vorige relatie en dochter Sophia (1) met haar vriend Nils. Ze is in verwachting van haar vierde kindje. Volg haar op Instagram.
Heel lang heb ik gedacht dat ik een jongensmoeder zou blijven. Dat ik oud zou worden met twee zoons. Ik vond dat helemaal prima en het paste ook bij me, gezien mijn liefde voor voetbal en een biertje op z’n tijd. Een meisje-meisje was ik vroeger ook niet en ik heb nooit verlangd naar een mini- me met jurkjes en vlechtjes. Waar ik toen logischerwijs totaal niet mee bezig was, waren de zorgen die je hebt als meisjesmoeder. Die zijn anders dan de zorgen die je hebt als jongensmoeder. Tenminste, dat merk ik nu ik wél een dochter heb.
Ik weet nog, toen heel het land bezig was met Anne Faber, dat ik dacht: het lijkt me echt de hel om een dochter te hebben. Dat ze blijkbaar niet eens veilig een stukje kan gaan fietsen, in wat voor een idiote wereld leven we? Vrouwen zijn kwetsbaarder dan mannen, fysiek legt een vrouw het eigenlijk altijd af tegen een man. Toen ik op Curaçao woonde deed ik fanatiek aan Krav Maga (een zelfverdedigingssysteem) om me te kunnen verweren bij een inbraak of overval of iets dergelijks, maar wanneer je van je fiets wordt getrokken moet je alles maar net kunnen toepassen.
“Ik heb andere zorgen voor mijn dochter dan voor mijn zoons, merk ik nu ik óók een meisjesmoeder ben”
Hoe dan ook, ik ben nu dus moeder van twee jongens en een meisje en onze derde jongen is op komst. Ik merk echt dat mijn zorgen voor later voor Lewis en Miles en hun broertje anders zijn dan mijn zorgen voor Sophia. In hoeverre je het nu al zorgen kunt noemen natuurlijk, maar ik had het er laatst over met een vriendin, je bent er soms wel mee bezig. Ik vertelde over Nils en de stommiteiten die hij heeft uitgehaald toen hij jonger was. Over de kop slaan met een elektrische fiets na het stappen, stomdronken, z’n jukbeen breken en zich vervolgens druk maken om een snee in zijn vinger. Met een mes een pleister afsnijden (hoe bedenk je het), om z’n vinger plakken en de volgende dag wakker worden met z’n gezicht aan gruzelementen. Maar ook de ernstigere dingen die je hoort en leest in het nieuws omtrent jonge mannen. Dronken van de rand van een balkon flikkeren op vakantie, vechten, kopschoppen, roekeloos autorijden en een ongeluk veroorzaken, comazuipen, noem maar op. Vaak is er drank in het spel. Dát zijn jonge gasten.
Bij meisjes spelen er andere dingen en dat heeft eigenlijk altijd te maken met haar kwetsbaarheid. Wanneer je in een te korte rok loopt heb je het zelf uitgelokt wanneer je betast of verkracht wordt.
Gedrogeerd worden in een discotheek, een steegje in getrokken worden, belanden in het loverboy-
circuit of naaktbeelden die worden verspreid door die eikel waarvan je dacht dat het je vriendje was.
Sowieso, die hele online wereld kan behoorlijk spannend zijn in het geval van jonge meiden. Het zijn allemaal nieuwe dingen waar ik over nadenk sinds Sophia geboren is. Je wilt je kleine meisje beschermen, maar uiteindelijk moet je haar toch loslaten. Niemand kan z’n dochter beschermen tegen een ontsnapte TBS’er en het feit dat ze nét op de verkeerde tijd op de verkeerde plek was. Mijn lieve ouders hebben het knap gedaan met drie dochters, wat een opgave zal dat zijn geweest. De tijden zijn wel veranderd, maar gekken waren er altijd al.
Hoe dan ook, we zullen onze kinderen – zoons of dochters – moeten voorbereiden en begeleiden
richting de puberteit en adolescentie en alle uitdagingen die daarbij horen. Ik zou het een veilig idee
vinden als Sophia toch íets richting zelfverdediging gaat doen om zich in ieder geval sterk te voelen.
Verder gaan we ze meegeven dat ze alle vier – ondanks de stomme dingen die ze gaan uithalen en
fouten die ze ongetwijfeld gaan maken – altijd bij ons terecht kunnen als er iets is gebeurd. We gaan
ze toch echt zelf laten ontdekken hoe het leven en de wereld in elkaar steken, en het enige dat je als
– bezorgde – ouder kunt doen, is toekijken hoe ze volwassen worden en hopen dat ze altijd weer
veilig thuiskomen.
In ons Kek Mama magazine lees je de mooiste verhalen, herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts € 29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Blijkbaar zijn Luke’s koffie, de eindeloze moeder-dochtergesprekken en Stars Hollow niet het enige wat we aan Gilmore Girls hebben overgehouden. Deze babynaam is namelijk steeds populairder geworden.
Als je kind midden in de nacht steeds benauwder wordt, wil je als ouder maar één ding: dat-ie zo snel mogelijk wordt geholpen. Kaj Gorgels belandde eind augustus met zijn tweejarige zoon Xavier op de eerste hulp op Ibiza, maar hield daar bepaald geen lekker gevoel aan over. Sterker nog: de ervaring laat hem twijfelen […]
Bij de Rijkerswoerdse Plassen bij Arnhem is dinsdagmiddag een lichaam gevonden. Vermoedelijk gaat het om zanger Ben Saunders die sinds dinsdagochtend onbereikbaar was voor familie en vrienden.
Prinsjesdag is natuurlijk vooral de dag van de troonrede en de miljoenennota, maar menig modefan kijkt ook reikhalzend uit naar de outfits van de royals.
Iris dacht het dit keer eens goed voor elkaar te hebben. De traktaties voor de verjaardag van haar oudste dochter stonden de avond van tevoren al helemaal klaar. Ging het last-minute tóch nog mis.
Kinderen die tijdens hun jeugd voortdurend probeerden ruzies te voorkomen of de sfeer in huis goed te houden, nemen die rol soms mee naar hun volwassen leven. Zelfs als ze zich daar helemaal niet bewust van zijn.