Beeld: Dieuwertje Bravenboer
Eén dertiger, twee landen, drietalige baby op komst en nog veel meer ambities. Anne-Mieke schrijft in haar columns over haar dilemma’s en ontdekkingen, nu ze haar eerste kindje verwacht en tegelijkertijd naar een nieuw land vertrekt.
Als dertiger merk ik dat de levens van mijn vrienden en mij ineens niet meer synchroon lopen. De één staat midden in de nacht met een flesje bier in de club, de ander met een flesje melk in de kinderkamer. De gemene deler? We beroepen ons allemaal met enige regelmaat op het verschoningsrecht.
Zelf zit ik momenteel tussen beide levensfases in. Kortgeleden omarmde ik het Nederlandse idee dat gezelligheid geen tijd kent. Hoogzwanger stond ik op de bruiloft van een goede vriendin te limbodansen. De nacht eindigde in een partybus vol dronken feestgangers. Het was een wilde rit. Zeker omdat ik er als één van de weinigen nuchter tussen zat. Je kon er natuurlijk je Zwitserse klok op gelijk zetten: de volgende dag was ik kapot. Toch had ik het feest voor geen goud willen missen.
Niet lang na deze bruiloft, kwam ik erachter dat gezelligheid in Zwitserland wel degelijk tijd kent. Deze ontdekking deed ik tijdens het bezichtigen van een Kita, oftewel een Zwitsers kinderdagverblijf. We konden zonder ellenlange wachtlijsten terecht bij een locatie in onze straat. Mijn man en ik stapten nietsvermoedend binnen bij een historisch pand. De situatie waarin we vervolgens terechtkwamen had veel weg van de rit in de eerdergenoemde partybus. Dit keer waren we niet omringd door dronken en onverstaanbare volwassenen, maar door waggelende peuters met een onbegrijpelijk Schweizerdeutsch-accent.
Zo plotseling als we ons in de chaos tussen de peuters bevonden, zo plotseling bleek die chaos zeer georganiseerd te zijn. Zoals ik al zei: in Zwitserland kent gezelligheid tijd. Het geluid van een bel klonk en op dat moment waggelden de peuters uit zichzelf naar hele kleine tafeltjes. Dit was blijkbaar het signaal om keurig te gaan zitten. De peuters genoten zichtbaar van een vers gekookte maaltijd. Naderhand klommen de peuters om beurten op een trap bij de gootsteen om hun tanden te poetsen. Ze wisten precies wat er moest gebeuren. De tandenborstels waren klaargezet in bekers en op kleur gesorteerd. Vervolgens trokken ze zichzelf in relatieve rust terug voor een welverdiend middagdutje. Na het slaapje zou er nog een boswandeling en een muzieksessie op het programma staan.
We waren onder de indruk. De peuters werden duidelijk getraind in zelfstandigheid. In Nederland zijn we blij als onze kinderen rond hun vierde naar het potje gaan. De Zwitsers, zo heb ik mij laten vertellen, maken er absoluut geen potje van. Zwitserse kinderen leren rond die leeftijd al hoe ze zonder ouderlijk toezicht naar school kunnen lopen of fietsen. Met deze wetenschap zal mijn aanstaande dochter haar verschoningsrecht vast niet lang nodig hebben.
Het leven gaat in een rap tempo en brengt ons van de ene levensfase naar de andere. Dat heeft effect op jezelf en soms ook op je vriendschappen. Het is een kunst om, ondanks alle veranderingen, met elkaar mee te blijven bewegen. Eén ding weet ik zeker: zelfstandigheid is waardevol, maar we hebben elkaar nog altijd hard nodig. Beschouw dit als je officiële excuus om een Zwitsers uurwerk aan te schaffen. Het zal je helpen om bewust tijd te blijven maken. Voor jezelf, maar ook voor de mensen die ertoe doen. Vergeet je nieuwe klokje vooral niet af en toe stil te zetten. Gezelligheid kent immers geen tijd. Althans, meestal.
Benieuwd naar Anne-Mieke’s emigratie naar Zwitserland en andere avonturen rondom haar zwangerschap? Je leest haar andere columns hier.
Opa’s en oma’ kunnen een heerlijke extra laag liefde en koekjes toevoegen aan het leven van je kind. Of… net dat beetje chaos, bemoeienis of verwarring brengen waar je als ouder niet altijd op zit te wachten.
Sommige mannen maken op Moederdag een uitgebreid ontbijt op bed met croissantjes, cadeautjes en zelfgemaakte knutsels van de kinderen. Andere mannen realiseren zich pas op zondagochtend rond half elf dat het überhaupt Moederdag is en proberen daarna in pure paniek hun relatie te redden.
Fantastisch babynieuws! Jennifer Hoffman is bevallen van een dochtertje. Op Instagram deelt de 45-jarige actrice de eerste foto van het meisje en laat ze weten dat hun gezin nu compleet voelt.
Martijn was al tien jaar samen met zijn ex, maar trouwen, dat bleef een dingetje. Uiteindelijk, onder druk gezet door zijn schoonmoeder, ging hij op een knie. Zes maanden na de verloving, strandde de relatie.
Hoe duurzaam zijn we nou eigenlijk écht? Wij gingen op onderzoek uit met Kek Mama’s Grote Duurzaamheid Enquete. En de antwoorden blijken niet zo zwart-wit.
Bianca (31) is communicatieadviseur en woont samen met partner Pascal (35) en zoon Floris (2). Met zijn drieën vormen zij een levendig gezin waar zelden iemand stil zit óf zijn mond houdt. In haar eerlijke en herkenbare columns schrijft Bianca over hun gezellige en drukke leven, met alle chaos en liefde die daarbij hoort.