Simone ging naar Frankrijk met een hypermoderne auto: ‘Al na een half uur begonnen de foutmeldingen’

columnist Simone de Bruijn Beeld: Mandy Brander
Simone de Bruijn
Simone de Bruijn
Leestijd: 3 minuten

Simone verwondert zich over kleine dingen in het leven, die ze koppelt aan grotere dingen. Soms alledaagse dingen, zoals vakantieliefdes van haar kinderen. Soms dingen die spelen in de maatschappij, zoals kinderen die het land uit worden gezet. Ze werkt als journalist, tekstschrijver en fotograaf. Ze woont samen met L. en hun twee zonen van 9 en 7.

Lees verder onder de advertentie

De man had een nieuwe auto gekocht. Doet ie niet vaak, zo’n eens in de tien jaar, dus hij vond dat hij wel mocht uitpakken. Hij kocht een Skoda, degelijk merk, Europese makelij. Maar wel een met allerlei snufjes: interne sfeerverlichting, camera’s en sensoren rondom (handig om in te parkeren) en lane assist. Dat laatste betekent dat de auto zelf tussen de lijntjes rijdt, handig. Ik had me er verder niet mee bemoeid. Al was hij thuisgekomen met een oude bak had ik het nog goed gevonden.

Lees verder onder de advertentie

Hypermoderne auto

We gingen er onze eerste grote vakantie mee rijden, de zomervakantie brak immers aan. Naar Zuid-Frankrijk, samen met ongeveer de helft van Nederland. Op de eerste dag stond iets meer dan 1.000 kilometer op de planning. De auto begon na een half uur, ter hoogte van Den Bosch op de A2, met foutmeldingen. ‘Lane assist is nu niet beschikbaar’ stond er op het dashboard, inclusief een schelle, harde piep erbij. Die melding gaf de auto elke minuut. Elke. Minuut.

Lees verder onder de advertentie

Eronder: ‘raadpleeg instructieboekje’. Dan heb je dus een hypermoderne auto met technische snufjes, verwijst die je naar een instructieboekje. Ik moest dit even tot me laten doordringen: een in-struc-tie-boek-je.

ChatGPT to the rescue

Ik vroeg aan de man waar het instructieboekje lag, want met nog 9 uur en 23 minuten voor de boeg en elke minuut die harde piep zag ik de rest van de tocht nogal hinderlijk in. De kinderen hadden overigens nergens last van, die zaten met hun koptelefoons op respectievelijk Bad Bunny en Job Dutchtuber te luisteren. Hebben we niet, antwoordde de man, nooit gehad ook.

Lees verder onder de advertentie

Tekst gaat verder onder de podcast

Nadat ik een paar minuten geen woord kon uitbrengen besloot ik ChatGPT te raadplegen. Die wist het meteen: de camera achter de voorruit zag waarschijnlijk te weinig door een vieze ruit. Bij het eerstvolgende tankstation heeft de man keihard op de ruit staan boenen. De kinderen keken er verwonderd naar. ‘Waarom stoppen we nu al?’, vroegen ze.

Lees verder onder de advertentie

We reden verder, de melding was voorbij. Toen kwam de volgende melding: er zou een persoon in het midden op de achterbank zitten zonder gordel. Nou hebben wij toch echt twee kinderen en niet drie. Ik keek achterom en zag de koeltas mij aanstaren vanaf het midden van de achterbank. Ik zuchtte. Dit ging nog een lange rit naar Zuid-Frankrijk worden.

Meer lezen van Simone? Je vindt haar andere columns hier.

Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail