Beeld: Niek Visser
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter (3) in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke leven op vier wielen. Je kunt haar avonturen ook volgen op Instagram.
Op de laatste avond van ons verblijf bij vrienden in Hongarije kook ik. Vanuit de keuken, waar de avond ervoor de hond geen toegang had in verband met ruimtegebrek, roep ik nu dat na al dat geklooi in een krappe camper dit heeeerlijk ruim aanvoelt. Ik neem er ook de tijd voor alsof het een driegangenkerstdiner betreft in plaats van goedgevulde burrito’s – toch weer een campingrecept.
Een oase van rust wil ik zeker niet zeggen, maar het valt na een tijdje rondscharrelen in de open keuken wel op op dat ik weinig anders uit de woonkamer verneem dan zacht gelach, hondenpootjes, en Dr. Alban en meer vrolijke nineties-deunen die ons zo lekker terugbrengen naar verloren jaren. Vrolijk, speels, kalm. Heel anders dan even ervoor, met peutergegil in verschillende octaven, mijn eigen ‘niet doen’s!’ en ‘pas op’s’, toch weer iets wat bijna omgaat…
Een akelig besef: het is misschien wel zo rustig omdat ik me er even niet mee bemoei en niet op Keetjes huid zit. Nog voor ik het goed en wel bedacht heb, flap ik dit nieuw verworven inzicht eruit. “Wat een kalmte! Volgens mij komt dat omdat ik niet zo zenuwachtig loop te doen en telkens situaties probeer voor te zijn. En Keetje daarmee eigenlijk een beetje afval.” “O, dat weet ik wel zeker” – of woorden van gelijke strekking – geeft de vriendin terug.
Interessant. De vriendin, meer dan ik, is over het algemeen altijd heel duidelijk en direct in haar communiceren. Prettig en inspirerend vind ik; bij mij is dit meer context- en persoonsafhankelijk. Ik ga er nog even op door. “Als Keet iets doet wat niet mag of eigenlijk dreigt te doen, grijp ik meteen in, omdat ik toch bang ben dat jullie het vervelend vinden of zat worden. Maar soms te vroeg en onnodig hard. En ik vul het ook in.” De vriendin beaamt en vult aan: “Moet je haar eens met de hond zien spelen nu. Geen een keer meer “Spannend! Spannend! Je moet me tillen!” Dat doet ze echt alleen, aan je been hangend, als jij er bij bent om je aandacht te vragen, lijkt het.”
Terwijl ik dit typ denk ik terug aan een hele andere situatie. Tijdje terug, ander land, een camping. Met iemand die ik een paar dagen kende, gingen we op pad. We zaten in de auto, Keetje bij mij op schoot, en ik kletste met de campingkennis. Ondertussen begon Keet steeds luider te neuriën. Geërgerd vroeg ik of ze het volume wat kon aanpassen. “Waarom mag ik niet zingen?”, klonk het boos, meteen gevolgd door gehuil. “Mag wel, maar zachter!” Het was mijn eigen ergernis, maar misschien nog wel meer de ergernis die ik bij de ander meende te bespeuren. Daardoor zei ik er veel sneller iets van dan ik anders zou doen. Haarfijn en scherp voelde zij dat aan. “Jij praat alleen maar leuk tegen die meneer en niet tegen mij.” Au, recht voor z’n raap.
Ook toen besefte ik dat er iets onder zat van een mogelijke afwijzing voor willen zijn. Een afwijzing in dit geval van iemand die niet veel van haar leek te kunnen hebben. Een afwijzing die ik haar wil besparen. Maar vermoedelijk veel meer nog mezelf.
De avond met het koken hoor ik op de achtergrond heus nog wel een “Nee, dat mag je echt niet doen, Keetje. Dan doe je hem pijn” (over de hond) of wat andere aanwijzingen. Gewoon duidelijke, heldere grenzen in het moment zelf. Zonder boosheid. Zonder afbreuk aan het gezellige speelmoment. En dus blijft het leuk. De hoop is er, maar nog steeds weet ik niet helemaal of ik dit een volgende keer nu beter kan aanpakken, meer begripvol naar Keetje. Maar wat ik wel weet, is dat als een vent (of meid) zich al na drie seconden zichtbaar ergert aan een neuriënde peuter hij bijval kan verwachten van een moeder die hem hélemaal de moeder mee neuriet. Klein beginnen.
Lianne neemt je in haar columns mee in de avonturen die zij en samen met dochter Keetje op reis beleven.
Mijn dochter van zeven maakt overal vriendjes. Op vakantie hoeft ze maar vijf minuten bij een zwembad te staan en ze heeft alweer iemand gevonden om mee te spelen. Op onze camping in Frankrijk viel haar oog alleen op een jongetje dat juist helemaal niet zo’n behoefte leek te hebben aan contact. Toch bleef ze […]
Familiedrama’s verdwijnen helaas niet altijd vanzelf naar de achtergrond. Rond Lil’ Kleine en zijn moeder Babette Verhoef blijft het dan ook rommelen.
Een verloving, trouwplannen en dan toch ineens een punt achter de relatie. Voor Dave Roelvink (32) en Marijn Kuipers (26) loopt het liefdesverhaal anders dan gedacht. De twee hebben bekendgemaakt dat ze uit elkaar zijn.
Een samengesteld gezin klinkt op papier misschien vooral als: hoe meer zielen, hoe meer vreugd. Maar in de praktijk komen daar ook verschillende behoeften, gevoeligheden en gezinsdynamieken bij kijken. Dat weten Noortje Herlaar (41) en Barry Atsma (53) maar al te goed.
Officieel krijg je bij Albert Heijn bij iedere 15 euro aan boodschappen een Diskey. Onofficieel heeft deze moeder van twee inmiddels haar eigen spaarsysteem ontwikkeld. En ja, daar krijgt ze iedere keer weer klamme handjes van.
Voor de familie van Ben Saunders is een ontzettend moeilijke periode aangebroken. Zijn verloofde Janita Engels, zoon en bonusdochter hebben woensdagavond voor het eerst zelf gereageerd op zijn overlijden.
