Simone verwondert zich over kleine dingen in het leven, die ze koppelt aan grotere dingen. Soms alledaagse dingen, zoals vakantieliefdes van haar kinderen. Soms dingen die spelen in de maatschappij, zoals kinderen die het land uit worden gezet. Ze werkt als journalist, tekstschrijver en fotograaf. Ze woont samen met L. en hun twee zonen van 9 en 7.
Lees verder onder de advertentie
De jongste zoon had een gekoesterde wens: van kamer ruilen met zijn broer. Die kamer was groter. En waarom heeft de oudste recht op de grootste kamer? Meegaand en inlevend als ik ben (niet altijd de sterkste eigenschap in het ouderschap) en zelf ook vroeger de jongste in het gezin (met de kleinste kamer), voelde ik er wat voor. Ook met het oog op de karakterverschillen tussen de twee, vond ik het te verantwoorden. Waar de oudste altijd de hort op is, buitenspelen of bij vriendjes, is de jongste een huismus. Die is van het knutselen, bouwen en boekjes lezen op zijn kamer. Zo zou die grote kamer nog voor iets anders gebruikt worden dan enkel en alleen slapen.
Lees verder onder de advertentie
Kamers ruilen
Op een ochtend vroeg de jongste er voor de zoveelste keer naar. ‘Wanneer gaan we nou die kamers ruilen?’ Het was al een aantal maanden een terugkerend onderwerp, de oudste had inmiddels ingestemd met het plan. Elke keer wist ik het af te wimpelen. Geen tijd. Te druk. Te warm. Lees: ik had er geen zin in. Maar die ochtend hadden we niks op de planning. L. en ik zouden later die dag naar een bruiloft gaan en de kinderen uit logeren. De ochtend hadden we dus bewust leeg gehouden. In al mijn voortvarendheid hoorde ik mezelf zeggen ‘nu!’. De blik van L. sprak boekdelen.
Lees verder onder de advertentie
Gedoetjes
Ik had één regel: de bedden en de kledingkasten bleven staan. Verder mocht alles geswapt worden. Daar gingen we gedrieën (L. hield zich bewust afzijdig): beddengoed, knuffels, kleding, schoenen, kastjes, stoelen, bureaus, een slaapbank. Een hoop rotzooi: tekeningen, pop-its, foto’s, cd’s, boeken, Donald Duckjes, vriendenboekjes, magneten, medailles, knutsels, pokémonkaarten, loombandjes, puzzels. Het duurde niet lang of de jongste zat een Duckie te lezen en de oudste zat in een fotoalbum te bladeren. Ik was als enige aan het sjouwen. Ik riep ze er weer bij: focus jongens, jullie wilden dit.
Lees verder onder de advertentie
Daarna begonnen de gedoetjes. ‘Ik wil toch die slaapbank!’ ‘Hé, waarom gaat dat boekenkastje daarheen?’. ‘Die is van mij!’ ‘Nee van mij!’. Over alles. Ze vlogen elkaar in de haren. Gehuil aan beide kanten. L. kon zich niet langer afzijdig houden. De oudste: ‘Ik wilde dit al helemaal nooit, ik heb dit gedaan voor hem en ben over mijn eigen grenzen gegaan!’ (knap verwoord wel, dacht ik bij mezelf). Maar ik zette door. Niet terugkrabbelen, eye on the ball.
Eén voordeel
Toen we een paar uur later klaar waren, kreeg de jongste error in zijn hoofd. Het bed. Het bed was het grote probleem. Hij moest en zou in zijn eigen bed slapen, want er zaten voetbalplaatjes geplakt op het andere bed (het beddengoed hadden we uiteraard gewisseld en verder zijn het geheel identieke bedden). We besloten het te laten rusten. Zij gingen immers logeren, wij moesten inmiddels haasten voor de bruiloft.
Lees verder onder de advertentie
De volgende dag zei de jongste dat hij terug naar zijn eigen kleine kamer wilde. Tot grote tevredenheid van de oudste. Weer die blik van L. De kamerruil begon weer van voor af aan, dit keer met kleine oogjes. Ik zie één voordeel aan dit alles: het woord kamerruil valt niet meer in huis.
Meer lezen van Simone? Je vindt haar andere columns hier.
Toen dochter Melody uit de kast kwam, was voor vader Jörgen meteen duidelijk dat zijn liefde en steun voor haar nooit ter discussie zouden staan, zo vertelt hij tijdens een interview met Libelle.
Even snel een appje beantwoorden tijdens het spelen, nog één keer je mail checken aan tafel of gedachteloos door je telefoon scrollen terwijl je kind een verhaal vertelt.
Yolanthe Cabau geniet volop van de tijd met haar zoon Xess Xava in de Verenigde Staten. Tijdens een bijzonder uitstapje legde ze een mooi moment vast dat haar duidelijk raakt.
Een ongeluk zit helaas in een klein hoekje, zeker als kinderen lekker aan het spelen zijn. Voor Kim Kötter en haar gezin kreeg hun vakantie dan ook een heel andere wending dan gehoopt.
De eerste dagen met een pasgeboren baby zijn vaak een mix van geluk, verwondering én gebroken nachten. Dat ervaart ook Daní Zijlstra, die samen met Joy van Swieten onlangs hun eerste kind mocht verwelkomen.