Beeld: Captured on the island
Kimberley is 35 jaar, intuïtief coach en moeder van twee dochters van 7 en 10. Samen met haar man en hondje vormen ze een gelukkig en avontuurlijk gezin. Kimberley heeft veel meegemaakt en sindsdien ademt ze levenslust. Ze woont met haar gezin op Ibiza, wat hen vrijheid, rust, avontuur en uitdagingen brengt. Je volgt haar op Instagram.
In 2012 moest Kimberley afscheid nemen van haar moeder. In haar gastcolumns schrijft ze meer over deze gebeurtenis.
Deel 8:
Anderhalf jaar later raakte ik zwanger van onze eerste dochter. Een cadeautje in deze zware en moeilijke periode van verdriet en gemis. Want zwanger zijn van haar gaf ook weer genoeg afleiding om maar niet te hoeven voelen wat het verlies van mijn moeder met mij deed. Ik stortte me volledig op het krijgen van mijn eerste kind. Wat natuurlijk ook erg eenzaam en alleen was, omdat ik dit niet kon delen met de persoon met wie ik dit het liefst had gedeeld.
Voor het eerst moeder worden, daar komt zoveel bij kijken. Ook ik had enorm veel onzekerheden waarvan ik graag bij haar had willen nagaan hoe dat allemaal werkt als kersverse moeder.
Toen Jayda Elly (vernoemd naar mijn moeder) werd geboren, werd het gemis naar mijn moeder alleen nog maar groter.
Ik had absoluut geen makkelijke bevalling en ook allesbehalve een makkelijke kraamperiode. Jayda huilde erg veel en wilde niet in haar eigen wiegje slapen. Hierdoor zat ik nachtenlang met haar in mijn armen, want alleen dan bleef ze rustig en stil. Ik zie mezelf nog zitten midden in de nacht, wanhopig omdat ik haar niet in haar eigen wiegje kreeg, smekend om een antwoord: “Wat zou mijn moeder nu gedaan hebben?” Maar die antwoorden bleven uit.
Doordat ik zelf nog zoiets groots had te verwerken, kon ik als jonge moeder ook niet heel veel hebben en dat maakte alles niet gemakkelijker. Ik zat dan ook heel vaak oververmoeid en huilend op mijn werk, op zoek naar antwoorden bij de collega’s om me heen. Zij hadden immers ook kinderen en ik hoopte dat zij mij wel konden helpen met het slaapprobleem van Jayda. Achteraf gezien voelde Jayda natuurlijk ook al een hele hoop bij mij en denk ik dat zij er juist alleen maar voor mij wilde zijn. Om mij zo de troost te bieden die ik zo nodig had.
De eerste levensjaren van mijn oudste dochter was ik dan ook niet de moeder die ik had willen zijn. Ik had zelf nog veel te veel issues om er echt volledig voor haar te kunnen zijn. Maar kort na het krijgen van mijn tweede dochter besloot ik om aan mezelf te gaan werken. Alles wat ik thuis tekort was gekomen bij mijn ouders, wilde ik nu zelf wél kunnen bieden als ouder. Ik zag namelijk bepaalde patronen terugkomen. Gedrag van mijn vader waar ik als kind zoveel moeite mee had, leek ik nu zelf ook te vertonen. En ook de onrust en stress van mijn moeder droeg ik in mij.
Op het moment dat mijn oudste naar de basisschool ging en mijn jongste naar de peuterspeelzaal ging, kwam er ineens tijd vrij. Ruimte en stilte waar ik me allesbehalve comfortabel in voelde. In het begin besloot ik alsnog afleiding te zoeken door zoveel mogelijk bij vriendinnen langs te gaan. Maar na een tijdje kwam ik tot het besef: “Wie hou ik eigenlijk voor de gek?”
Ik kreeg last van mijn hart, druk op mijn borst en ervaarde constante onrust in mijn lichaam. Eerst zocht ik naar oplossingen in het ziekenhuis, maar na vele onderzoeken bleek ik gezond.
Op dat moment ben ik het gaan zoeken in de alternatieve zorg. Er kwam een vriendin in mijn leven die bij mij mijn gevoelige kant weer opende. En dat bracht mij terug in verbinding met mijn intuïtie. Puur en alleen op gevoel ben ik verschillende sessies aangegaan, van reiki tot het volgen van bepaalde trajecten. Ik vond mijn rust terug en kon hierin loslaten wat ik al die jaren zo had vastgehouden.
Patronen, overtuigingen, tekortkomingen, verdriet, verlies en rouw: alles kwam aan bod. Het kostte mij drie jaar om thuis te komen bij mezelf. In die reis herinnerde ik me ook hoe ik nog altijd contact kan maken met de energie van mijn moeder. Dat was, na tien jaar, de meest fijne verzachting op die oh zo grote wond. Nu vraag ik haar regelmatig bij me. Wijst ze mij de weg en leef ik vanuit vertrouwen en verbinding.
Ik ben uit die slachtofferrol gestapt en heb van mijn ervaringen mijn grootste kennis gemaakt. Ik begeleid nu zelf vrouwen (bewustwording by KIM) en loop een poosje met ze mee om ook hen weer thuis te brengen bij zichzelf. Het verlies van mijn moeder zal ik altijd als een litteken in mijn leven ervaren. Maar het heeft me ook heel veel gebracht. Een grote persoonlijke ontwikkeling, waarin ik mezelf lange tijd was verloren en door haar mezelf weer heb weten terug te vinden.
Dat ik nu anderen hierin kan en mag begeleiden, geeft een hoop verzachting en acceptatie voor alles wat ik zelf heb moeten doorstaan. Elke gebeurtenis in je leven is er niet voor niets. In elke gebeurtenis zit ook zo’n grote groei. En na regen komt altijd weer zonneschijn. Ook bij jou.
Kimberley schreef meer columns over het verlies van haar moeder. Lees hier meer.
Annick Velthuis, bekend van Over Mijn Lijk, gaat door een moeilijke periode. Kort nadat zij en Roy bekendmaakten uit elkaar te zijn, laat ze weten voorlopig een stap terug te doen. Niet alleen de breuk, maar ook de reacties van buitenaf hebben hun tol geëist. ‘Ik ben even klaar met vechten, met sterk zijn en […]
Gezinsuitbreiding bij Bo Wilkes. De Echte Gooische Moeder heeft er naar eigen zeggen een ‘baby boy’ bij en stelt het nieuwste lid van haar gezin vol trots voor op Instagram.
Naomi (31) doet communicatie bij een gemeente en is getrouwd met Youp (34). Samen zijn ze de trotse, soms oververmoeide ouders van tweeling Ties en Evi (4). Verwacht in deze column geen opvoedadviezen, maar wel veel liefde, chaos en herkenbare kleuterperikelen uit het leven van een tweelingmoeder. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Opa en oma die iedere woensdag klaarstaan, de kinderen uit school halen en ook nog inspringen als er eentje ziek is: voor veel gezinnen is het goud waard. Maar al dat oppassen heeft ook een keerzijde. Steeds meer grootouders raken uitgeput.
Marloes werkt inmiddels zo’n twintig jaar in het onderwijs. Toen haar dochter Femke (6) net op school zat, koos ze er bewust voor om haar kinderen niet op haar eigen school te laten zitten. Ze wilde werk en privé gescheiden houden. Toch stond ze op een dag ineens voor de klas van haar eigen dochter. […]
Een gezellig eerste bezoekje aan de kinderboerderij met haar zoontje Thijmen liep voor Charlotte nét even anders dan gepland. Eén nieuwsgierige dreumes, een stel groene regenlaarsjes en een iets te enthousiaste geit bleken namelijk geen geweldige combinatie. En alsof een kind onder de modder nog niet onhandig genoeg was, stond er daarna ook nog een […]
