Beeld: Captured on the island
Kimberley is 35 jaar, intuïtief coach en moeder van twee dochters van 7 en 10. Samen met haar man en hondje vormen ze een gelukkig en avontuurlijk gezin. Kimberley heeft veel meegemaakt en sindsdien ademt ze levenslust. Ze woont met haar gezin op Ibiza, wat hen vrijheid, rust, avontuur en uitdagingen brengt. Je volgt haar op Instagram.
In 2012 moest Kimberley afscheid nemen van haar moeder. In haar gastcolumns schrijft ze meer over deze gebeurtenis.
Deel 8:
Anderhalf jaar later raakte ik zwanger van onze eerste dochter. Een cadeautje in deze zware en moeilijke periode van verdriet en gemis. Want zwanger zijn van haar gaf ook weer genoeg afleiding om maar niet te hoeven voelen wat het verlies van mijn moeder met mij deed. Ik stortte me volledig op het krijgen van mijn eerste kind. Wat natuurlijk ook erg eenzaam en alleen was, omdat ik dit niet kon delen met de persoon met wie ik dit het liefst had gedeeld.
Voor het eerst moeder worden, daar komt zoveel bij kijken. Ook ik had enorm veel onzekerheden waarvan ik graag bij haar had willen nagaan hoe dat allemaal werkt als kersverse moeder.
Toen Jayda Elly (vernoemd naar mijn moeder) werd geboren, werd het gemis naar mijn moeder alleen nog maar groter.
Ik had absoluut geen makkelijke bevalling en ook allesbehalve een makkelijke kraamperiode. Jayda huilde erg veel en wilde niet in haar eigen wiegje slapen. Hierdoor zat ik nachtenlang met haar in mijn armen, want alleen dan bleef ze rustig en stil. Ik zie mezelf nog zitten midden in de nacht, wanhopig omdat ik haar niet in haar eigen wiegje kreeg, smekend om een antwoord: “Wat zou mijn moeder nu gedaan hebben?” Maar die antwoorden bleven uit.
Doordat ik zelf nog zoiets groots had te verwerken, kon ik als jonge moeder ook niet heel veel hebben en dat maakte alles niet gemakkelijker. Ik zat dan ook heel vaak oververmoeid en huilend op mijn werk, op zoek naar antwoorden bij de collega’s om me heen. Zij hadden immers ook kinderen en ik hoopte dat zij mij wel konden helpen met het slaapprobleem van Jayda. Achteraf gezien voelde Jayda natuurlijk ook al een hele hoop bij mij en denk ik dat zij er juist alleen maar voor mij wilde zijn. Om mij zo de troost te bieden die ik zo nodig had.
De eerste levensjaren van mijn oudste dochter was ik dan ook niet de moeder die ik had willen zijn. Ik had zelf nog veel te veel issues om er echt volledig voor haar te kunnen zijn. Maar kort na het krijgen van mijn tweede dochter besloot ik om aan mezelf te gaan werken. Alles wat ik thuis tekort was gekomen bij mijn ouders, wilde ik nu zelf wél kunnen bieden als ouder. Ik zag namelijk bepaalde patronen terugkomen. Gedrag van mijn vader waar ik als kind zoveel moeite mee had, leek ik nu zelf ook te vertonen. En ook de onrust en stress van mijn moeder droeg ik in mij.
Op het moment dat mijn oudste naar de basisschool ging en mijn jongste naar de peuterspeelzaal ging, kwam er ineens tijd vrij. Ruimte en stilte waar ik me allesbehalve comfortabel in voelde. In het begin besloot ik alsnog afleiding te zoeken door zoveel mogelijk bij vriendinnen langs te gaan. Maar na een tijdje kwam ik tot het besef: “Wie hou ik eigenlijk voor de gek?”
Ik kreeg last van mijn hart, druk op mijn borst en ervaarde constante onrust in mijn lichaam. Eerst zocht ik naar oplossingen in het ziekenhuis, maar na vele onderzoeken bleek ik gezond.
Op dat moment ben ik het gaan zoeken in de alternatieve zorg. Er kwam een vriendin in mijn leven die bij mij mijn gevoelige kant weer opende. En dat bracht mij terug in verbinding met mijn intuïtie. Puur en alleen op gevoel ben ik verschillende sessies aangegaan, van reiki tot het volgen van bepaalde trajecten. Ik vond mijn rust terug en kon hierin loslaten wat ik al die jaren zo had vastgehouden.
Patronen, overtuigingen, tekortkomingen, verdriet, verlies en rouw: alles kwam aan bod. Het kostte mij drie jaar om thuis te komen bij mezelf. In die reis herinnerde ik me ook hoe ik nog altijd contact kan maken met de energie van mijn moeder. Dat was, na tien jaar, de meest fijne verzachting op die oh zo grote wond. Nu vraag ik haar regelmatig bij me. Wijst ze mij de weg en leef ik vanuit vertrouwen en verbinding.
Ik ben uit die slachtofferrol gestapt en heb van mijn ervaringen mijn grootste kennis gemaakt. Ik begeleid nu zelf vrouwen (bewustwording by KIM) en loop een poosje met ze mee om ook hen weer thuis te brengen bij zichzelf. Het verlies van mijn moeder zal ik altijd als een litteken in mijn leven ervaren. Maar het heeft me ook heel veel gebracht. Een grote persoonlijke ontwikkeling, waarin ik mezelf lange tijd was verloren en door haar mezelf weer heb weten terug te vinden.
Dat ik nu anderen hierin kan en mag begeleiden, geeft een hoop verzachting en acceptatie voor alles wat ik zelf heb moeten doorstaan. Elke gebeurtenis in je leven is er niet voor niets. In elke gebeurtenis zit ook zo’n grote groei. En na regen komt altijd weer zonneschijn. Ook bij jou.
Kimberley schreef meer columns over het verlies van haar moeder. Lees hier meer.
Drie weken geleden werd Christina Curry voor het eerst moeder van dochter Cleo. Nu deelt ze een update over hoe het met haar gaat én hoe haar lichaam er inmiddels uitziet.
Kinderen onthouden niet alleen wat ouders voor hen doen, maar ook hoe ze zich door hun woorden laten voelen. Een opmerking die voor een ouder misschien onschuldig of praktisch bedoeld lijkt, kan jarenlang bij een kind blijven hangen. Zeker wanneer gevoelens regelmatig worden weggewuifd of kinderen het idee krijgen dat ze niet goed genoeg zijn.
Kinderen spelen het liefst waar ze zich vrij voelen, maar als ouder bepaal je natuurlijk ook waar die vrijheid eindigt. Alleen had Saar nooit verwacht dat een paar vieze voeten genoeg zouden zijn om een speelvriendschap ineens ingewikkeld te maken.
Roze beschuit met muisjes voor Patricia Bierings. De realityster, bekend van het achtste seizoen van Married at First Sight, is moeder geworden van haar eerste kindje.
Elaine (39) dacht dat ze eindelijk de perfecte man had gevonden: hij was grappig, attent en had precies de juiste dosis zelfvertrouwen. Toch was er één moment tijdens de date waarop de aantrekkingskracht compleet verdween.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
